Bilirubina - norma bezpośredniego, pośredniego i całkowitego pigmentu we krwi

Testy laboratoryjne pozwalają zdiagnozować wiele chorób, co może wskazywać na odchylenie od norm niektórych wskaźników. Ważnym wskaźnikiem jest bilirubina, której norma jest inna u kobiet, mężczyzn i dzieci. Zastanów się, jaki to składnik, jakie są jego funkcje i jak interpretować wyniki analizy..

Co to jest bilirubina??

Poziom bilirubiny we krwi odzwierciedla funkcjonowanie wątroby, przewodów żółciowych, niektórych innych narządów, a także metabolizm w ciele jako całości. Jest to pigment żółciowy, który jest jednym z głównych składników żółci wydzielanych przez wątrobę. Zanim zrozumiemy, co bilirubina jest we krwi jako jeden ze wskaźników w analizie laboratoryjnej, dowiadujemy się, skąd ona pochodzi. Metabolizm bilirubiny jest ciągłym i złożonym procesem chemicznym, z naruszeniem którego na tym etapie pojawia się zmiana poziomu tej substancji w surowicy krwi.

Rodzaje bilirubiny

Biorąc pod uwagę cechy procesu metabolicznego, bilirubina dzieli się na kilka rodzajów (frakcje):

  1. Pośrednie (niezwiązane, wolne) - powstają najpierw w wyniku reakcji biochemicznych. Jest to toksyczna, jeszcze nie zobojętniona bilirubina, która nie jest w stanie rozpuścić się w wodzie, ale dobrze rozkłada się w tłuszczach. Łatwo przenika przez błony komórkowe i powoduje naruszenie ich funkcji..
  2. Bezpośredni (związany) jest nietoksyczną frakcją powstałą w wyniku przetwarzania i neutralizowania wolnej bilirubiny przez wątrobę. Ten rodzaj pigmentu jest dobrze rozpuszczalny w wodzie i wydalany z żółcią i kałem..
  3. Bilirubina całkowita - cała objętość pigmentu w osoczu krwi (suma związanych i wolnych frakcji).

Jak powstaje bilirubina??

Jak już wspomniano, bilirubina powstaje początkowo (wolna), a która jest wydalana z organizmu (związana). Rozważmy bardziej szczegółowo mechanizm tych przekształceń. Głównym źródłem bilirubiny jest hemoglobina, która znajduje się w czerwonych krwinkach - ludzkich krwinkach czerwonych - i służy do przenoszenia tlenu z płuc do tkanek ciała. Hemoglobina jest przekształcana w bilirubinę głównie w komórkach wątroby, a także w śledzionie i szpiku kostnym, co występuje podczas niszczenia uszkodzonych i wyczerpanych krwinek czerwonych.

Czerwone krwinki są niszczone, „żyjąc” przez około 120 dni, proces ten jest fizjologiczny i towarzyszy mu uwalnianie hemoglobiny. W wyniku wielu reakcji chemicznych ta ostatnia jest przekształcana w wolną bilirubinę, skoncentrowaną w śledzionie, szpiku kostnym i wątrobie. Około 1% erytrocytów rozkłada się na dzień, a z ich hemoglobiny powstaje 10–300 mg bilirubiny. Około 20% produkowanej codziennie bilirubiny powstaje nie z hemoglobiny erytrocytów, ale z innych substancji zawierających hem (erytroblasty, niedojrzałe retikulocyty, mioglobina).

Powstała bilirubina dostaje się do krwioobiegu i po połączeniu z albuminą jest transportowana do wątroby, gdzie pęka wiązadło z białkiem. Uwolniona substancja łączy się z kwasem glukuronowym i przyjmuje postać bezpośrednią, stając się zdolna do rozpuszczenia w żółci. Z wątroby z żółcią bilirubina jest przenoszona do jelita, skąd jest następnie wydalana z organizmu z kałem, przekształcając się w nowy związek.

Norma bilirubiny we krwi

Oznaczanie bilirubiny we krwi jest często wykonywane w ramach analizy biochemicznej, która wymaga pobrania krwi żylnej. Mierząc intensywność zabarwienia po reakcji chemicznej między pigmentem a specjalnym odczynnikiem, ustala się stężenie tego składnika. W takim przypadku określa się ogólny poziom pigmentu i związaną z nim postać, a ilość niezwiązanej bilirubiny oblicza się na podstawie uzyskanych liczb. U dorosłych, analizując bilirubinę, norma według wieku i płci nie jest taka sama, ale nieznacznie się różni.

Współczynnik całkowitej bilirubiny

Kiedy określa się wspólną bilirubinę u kobiet, norma waha się od 3, 2 do 17 μmol / L. U mężczyzn norma bilirubiny wynosi od 3, 4 do 17, 1 μmol / L. U kobiet wartości są niższe, ponieważ zawartość czerwonych krwinek jest niższa. Podczas ciąży ilość tego składnika u kobiet zwiększa się ze względu na zwiększone obciążenie organizmu i może osiągnąć 21,4 μmol / L. Biorąc pod uwagę, że różne laboratoria mogą używać różnych odczynników, norma bilirubiny może się nieznacznie różnić, więc lepiej skupić się na granicach wskazanych w formularzu wyników analizy.

Bezpośrednie stężenie bilirubiny

Bilirubina bezpośrednia w surowicy krwi powinna stanowić 25% całkowitej frakcji.

Powiązana (bezpośrednia) bilirubina jest normą:

  • u kobiet - 0,9-4,3 mikromola / l;
  • u mężczyzn - 0,7-7,9 mikromola / l.

Bilirubina pośrednia jest normą

Po obliczeniu braku bilirubiny norma powinna wynosić 75% całkowitej ilości pigmentu we krwi krążącej..

Szybkość pośredniej bilirubiny we krwi jest w następujących zakresach:

  • u kobiet - 6,4-16,8 mikromola / l;
  • u mężczyzn - do 16,2 μmol / l.

Podwyższony poziom bilirubiny - przyczyny

Bilirubina we krwi może wzrosnąć z powodu zaburzeń metabolicznych tego związku na jednym etapie. W zależności od tego, który proces jest zakłócony, analiza może ujawnić wzrost poziomu jednej z frakcji. Główne powody zwiększenia wartości mogą być następujące:

  • masywne i przyspieszone niszczenie czerwonych krwinek z powstawaniem nadmiaru uważanego za ziele angielskie;
  • powstawanie przeszkody w odpływie żółci z wątroby i eliminacja bilirubiny w tym zakresie;
  • naruszenie tworzenia frakcji rozpuszczalnej w wodzie w komórkach wątroby.

Warto wiedzieć, że niewielki wzrost tego wskaźnika czasami wiąże się nie z przyczynami patologicznymi, ale z przyczyn fizjologicznych, między innymi:

  • nadmierna aktywność fizyczna w przeddzień badania;
  • przedłużony post lub ścisła dieta;
  • przyjmowanie leków żółciopędnych i niektórych innych leków;
  • przejadanie się;
  • ekspozycja na promienie ultrafioletowe.

Całkowita bilirubina wzrosła

Jeśli występuje zwiększona całkowita bilirubina z równomiernym rozkładem frakcji bezpośrednich i pośrednich, zjawisko to jest często charakterystyczne dla uszkodzenia wątroby, w którym narząd staje się niezdolny do prawidłowego usunięcia tego pigmentu z organizmu. Najbardziej prawdopodobnymi przyczynami mogą być takie patologie:

  • pierwotna marskość żółciowa;
  • kamica żółciowa;
  • robakowica wątroby, woreczek żółciowy;
  • cholestaza wewnątrzwątrobowa;
  • procesy nowotworowe w wątrobie;
  • żółtaczka w ciąży;
  • zapalenie wątroby o różnej etiologii (bakteryjne, wirusowe, toksyczne, lekowe, autoimmunologiczne).

Zwiększona bezpośrednia bilirubina

Wysoka bilirubina podczas pomiaru poziomu bezpośrednich frakcji już zneutralizowanych przez wątrobę często pojawia się, gdy dochodzi do naruszenia odpływu żółci, któremu towarzyszy aktywne uwalnianie pigmentu do krwioobiegu. Taki wynik analizy może wskazywać na następujące patologie:

  • Zakaźna mononukleoza;
  • leptospiroza;
  • ostre zapalenie wątroby dowolnego pochodzenia;
  • marskość wątroby;
  • kamica żółciowa;
  • cholestaza (z powodu zablokowania kamieniem, obrzękiem lub pasożytami);
  • dyskinezy żółciowe;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • lipoidoza dróg żółciowych;
  • zespół wirnika;
  • Zespół Dabin-Johnsona;
  • rak pęcherzyka żółciowego lub trzustki.

Zwiększona pośrednia bilirubina

Zwiększona pośrednia bilirubina często wskazuje na zwiększone niszczenie czerwonych krwinek lub niepowodzenie w przetwarzaniu pośredniej bilirubiny związane z dowolną chorobą wątroby. Podajemy prawdopodobne patologie, w których odnotowuje się taką wartość analizy:

  • niektóre ciężkie infekcje (dur brzuszny, malaria, posocznica);
  • Zespół Gilberta;
  • Zespół Lucy-Driscola;
  • Zespół Kriglera-Nayyara;
  • niedokrwistość hemolityczna pochodzenia wrodzonego (sierpowata, sferocytowa, niesferocytowa, talasemia, choroba Markyafaviego-Michele);
  • toksyczna niedokrwistość hemolityczna (z zatruciem truciznami, ukąszeniami węża i owadów);
  • niedokrwistość hemolityczna (związana z aspiryną, antybiotykami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, insuliną);
  • autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna (na tle tocznia rumieniowatego układowego, białaczki limfocytowej, reumatoidalnego zapalenia stawów, limfagranulomatozy);
  • reakcja na przeszczep narządu, transfuzja krwi;
  • rozległe krwiaki.

Jak zmniejszyć bilirubinę?

Podwyższona bilirubina we krwi jest niebezpiecznym zjawiskiem, ponieważ nadmiar tego pigmentu w organizmie powoduje jego zatrucie. Prowadzi to do upośledzenia funkcjonowania wielu ważnych narządów, a mózg jako jeden z pierwszych cierpi. Zmniejszenie stężenia tej substancji jest możliwe dopiero po ustaleniu przyczyny jej wzrostu. Często wymaga to dodatkowych badań: badań wątroby, USG jamy brzusznej, testów na wirusowe zapalenie wątroby i tak dalej..

Nie ma uniwersalnych metod zmniejszania stężenia bilirubiny we krwi - metody leczenia zależą od sprawczej pierwotnej choroby, na którą wpływają w takich przypadkach. W większości przypadków terapia odbywa się w warunkach ambulatoryjnych, ale czasami może być wymagana hospitalizacja i interwencja chirurgiczna. W przypadkach, gdy bilirubina „przewraca się”, osiągając wartość 300 μmol / l, wymagana jest pomoc w nagłych wypadkach, w tym plazmafereza i terapia infuzyjna z wprowadzeniem glukozy, albuminy.

Ważną dietą w leczeniu patologii powodujących wzrost stężenia frakcji bilirubiny jest odpowiednia dieta oparta na takich zasadach:

  • ułamkowe odżywianie 5-6 razy dziennie;
  • odrzucenie smażonych, tłustych, wędzonych marynat;
  • odmowa ostrych przypraw;
  • ograniczenie spożycia soli;
  • odmowa napojów zawierających alkohol;
  • zwiększone spożycie płynów;
  • ograniczenie słodyczy i ciastek;
  • wzrost diety owoców i warzyw.

Przyczyny wysokiej (podwyższonej) bilirubiny we krwi


Być może o takim wskaźniku jak bilirubina usłyszał, jeśli nie wszyscy, to większość z nas. Wiele osób wie, że wzrost jego zawartości w surowicy krwi towarzyszy różnym chorobom wątroby, obserwowanym u noworodków, a głównym objawem klinicznym zaburzeń metabolicznych jest żółtaczka. Jakie są przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny, mechanizmy i konsekwencje tych zaburzeń? Zostanie to omówione w naszym artykule..

Co to jest bilirubina??

Bilirubina jest określana jako tak zwane pigmenty hemoglobinogenne. Jego główna ilość (około 85%) powstaje podczas fizjologicznego rozkładu starych, zużytych krwinek czerwonych. Reszta, mniejsza część, pojawia się podczas niszczenia innych substancji zawierających hem - cytochromów, mioglobiny.

Rozpad czerwonych krwinek zachodzi głównie w wątrobie, śledzionie, a także w szpiku kostnym. Około 1% czerwonych krwinek jest niszczonych w organizmie dziennie, a zawarta w nich hemoglobina tworzy do 300 mg bilirubiny. Pigment ten znajduje się we krwi i jest normalny, jednak jego ilość nie powinna przekraczać maksymalnych dopuszczalnych wartości.

Do tej pory cechy strukturalne, metabolizm, a także przyczyny zaburzeń metabolizmu bilirubiny, były badane i dość dobrze opisane. Wraz z pojawieniem się żółtaczki, a jest to główny objaw hiperbilirubinemii, diagnoza w większości przypadków nie przedstawia istotnych trudności (patrz żółtaczka - objawy, choroby z towarzyszącą żółtaczką).

Główne etapy metabolizmu bilirubiny

Tak więc podczas niszczenia czerwonych krwinek powstała bilirubina, która jest toksycznym i nierozpuszczalnym związkiem w wodzie. Jego dalsza transformacja zachodzi w kilku etapach:

  • wraz z przepływem krwi bilirubina jest przenoszona do wątroby - do tego potrzebny jest nośnik, którym jest albumina, która szybko i mocno wiąże toksyczną bilirubinę w osoczu krwi. Taki kompleks białko-bilirubina nie jest w stanie przeniknąć przez filtr nerkowy, a zatem nie dostaje się do moczu;
  • penetracja bilirubiny do komórki wątroby po oddzieleniu od albuminy na powierzchni błony hepatocytów i dalszym transporcie wzdłuż błon retikulum endoplazmatycznego;
  • koniugacja (wiązanie) bilirubiny z kwasem glukuronowym w retikulum endoplazmatycznym i tworzenie bilirubiny-diglukuronidu. W tym stanie związanym bilirubina staje się rozpuszczalna w wodzie, a zatem może być wydalana z żółcią i moczem z organizmu;
  • wydalanie (wydalanie) z żółcią jest ostatnim etapem metabolizmu bilirubiny, który w jelicie zamienia się w urobilinogeny i jest wydalany z kałem jako stercobilinogen. Niewielka ilość bilirubiny jest wchłaniana przez ścianę jelita i wchodząc do krwioobiegu jest filtrowana przez nerki i wydalana z moczem..

Norma bilirubiny

W oparciu o cechy metabolizmu izolowana jest bezpośrednia i pośrednia bilirubina. Aby ocenić stopień i charakter zaburzeń w metabolizmie bilirubiny, konieczne jest poznanie jej normalnych wskaźników u zdrowych osób:

  • Bilirubina pośrednia (niezwiązana, niezwiązana, wolna), która jest produktem rozpadu substancji hemowych, jest toksyczną bilirubiną. Ilość bilirubiny pośredniej nie powinna przekraczać 16,2 μmol / l.
  • Bezpośrednio (sprzężony, związany) powstaje w wątrobie po związaniu z kwasem glukuronowym. Jest to bilirubina, która jest już zneutralizowana przez wątrobę i jest gotowa do wydalania z organizmu. Bilirubina bezpośrednia, norma 0 - 5,1 μmol / l
  • Bilirubina całkowita wynosi od 0,5 do 20,5 μmol / l

W trudnych warunkach możliwy jest wzrost poziomu zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej bilirubiny, zwanej hiperbilirubinemią. Przewaga danej frakcji zależy od czynnika sprawczego, który doprowadził do wzrostu jej zawartości w surowicy krwi.

Objawy podwyższonego stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia) w postaci przede wszystkim żółtaczki pojawiają się, gdy przekraczają 34 μmol na litr.

Zdarza się, że zawartość bilirubiny jest dziesięć razy wyższa niż dopuszczalne wartości, co zagraża życiu pacjenta i wymaga natychmiastowej pomocy.

Objawy podwyższonego stężenia bilirubiny

Jak wiadomo, wątroba odgrywa podstawową rolę w wymianie bilirubiny, a żółtaczka jest charakterystycznym syndromem, który odzwierciedla jej porażkę, a także objawia się w przypadkach, w których ilość bilirubiny przewyższa funkcjonalną zdolność wątroby do wiązania jej nadmiaru lub pojawiają się przeszkody w przepływie żółci, a zatem eliminacja sprzężonej bilirubina jest wydalana.

Czasami zdarza się, że nasilenie żółtaczki nie odpowiada liczbie bilirubiny w surowicy. Na przykład w przypadku otyłości, obrzęku, żółtaczka jest mniej zauważalna, podczas gdy u szczupłych i umięśnionych ludzi jest bardziej wyraźna.

Przyczyny wysokiego stężenia bilirubiny we krwi są bardzo różnorodne i są związane albo z jej zwiększonym tworzeniem się w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego, albo z naruszeniem jednego lub kilku połączeń metabolicznych w układzie wątrobowo-żółciowym.

Z klinicznego punktu widzenia należy zauważyć, że stopień hiperbilirubinemii wpływa na charakter barwienia różnych tkanek:

  • Tak więc najczęściej pierwszy staje się żółtawym odcieniem twardówki
  • Śluzówka jamy ustnej
  • Potem twarz, dłonie, podeszwy i wreszcie cała skóra żółkną

Należy pamiętać, że żółte zabarwienie skóry nie zawsze jest wynikiem hiperbilirubinemii. Na przykład podczas jedzenia żywności zawierającej dużą ilość karotenu (marchew, pomidory), cukrzyca, niedoczynność tarczycy (obniżona czynność tarczycy) skóra może stać się żółta, jednak w takich przypadkach twardówka będzie miała normalny kolor (nienaruszony).

Lista chorób, którym towarzyszy wysoki poziom bilirubiny we krwi

Choroby, w których podwyższona jest bezpośrednia bilirubina:

  • Ostre wirusowe zapalenie wątroby (zapalenie wątroby typu A, B, zapalenie wątroby z zakaźną mononukleozą)
  • Przewlekłe zapalenie wątroby (wirusowe zapalenie wątroby typu C), autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  • Bakteryjne zapalenie wątroby (bruceloza, leptospiroza)
  • Toksyczny (zatrucie związkami toksycznymi, grzyby), leczniczy (przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, NLPZ, leki przeciw TB, leki przeciwnowotworowe)
  • Żółtaczka w ciąży
  • Guzy wątroby
  • Marskość żółciowa
  • Dziedziczna żółtaczka - zespół Rotora, Dabin-Johnson

Choroby, w których wzrasta pośrednia bilirubina:

  • Wrodzona niedokrwistość hemolityczna - sferocytowa, niesferocytowa, sierpowata, talasemia, choroba Markyafaviego-Michele
  • Nabyta autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna - rozwija się na tle tocznia rumieniowatego układowego (objawy, leczenie), reumatoidalnego zapalenia stawów, białaczki limfocytowej, limfatranulomatozy (objawy, leczenie) itp..
  • Choroby zakaźne - dur brzuszny, posocznica, malaria
  • Medyczna niedokrwistość hemolityczna - wywołana przez zastosowanie cefalosporyn, insuliny, aspiryny, NLPZ, chloramfenikolu, penicyliny, lewofloksacyny itp..
  • Toksyczna anemia hemolityczna - zatrucie truciznami, ukąszenia owadów, węże, zatrucie grzybami, ołów, arsen, sole miedzi (witriol)
  • Syndromes of Gilbert, Kriegler-Nayyar, Lucy-Driscola.

Gatunki żółtaczki i główne przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny we krwi

3 główne czynniki przyczyniają się do wzrostu stężenia bilirubiny we krwi:

  • Zniszczenie krwinek czerwonych (przyspieszone lub zwiększone)
  • Naruszenie normalnego odpływu żółci
  • Metabolizm i wydalanie bilirubiny

Zniszczenie krwinek czerwonych (przyspieszone lub zwiększone)

Wysoka pośrednia bilirubina z żółtaczką hemolityczną jest spowodowana zwiększonym rozpadem czerwonych krwinek (hemoliza), co może wynikać nie tylko z dziedzicznych wad samych czerwonych krwinek (anemia sierpowata, sferocytoza), ale również z wielu przyczyn zewnętrznych, na przykład:

  • infekcje (malaria, posocznica, dur brzuszny, mykoplazmoza);
  • zatrucie truciznami hemolitycznymi różnego pochodzenia (blade toksyny muchomorowe, rtęć, ołów, inne jad węża);
  • transfuzja krwi niezgodna przez grupę lub czynnik Rh;
  • nowotwory złośliwe, w szczególności tkanka krwiotwórcza (białaczka, szpiczak i inne);
  • masywne krwotoki (zawał płucny, rozległe krwiaki).

Następujące objawy są charakterystyczne dla żółtaczki hemolitycznej:

  • cytrynowe zabarwienie skóry i błon śluzowych, twardówka oczu
  • bladość z powodu niedokrwistości z powodu zwiększonego niszczenia czerwonych krwinek
  • ból w lewym podżebrzu z powodu powiększonej śledziony
  • może zwiększyć temperaturę ciała
  • w kale i moczu znajduje się duża ilość stero i urobiliny, co nadaje im ciemną plamę
  • na tle braku tlenu w tkankach ciała osoba może mieć bicie serca, bóle głowy, zwiększone zmęczenie

Naruszenie normalnego odpływu żółci

Żółtaczka pod wątrobowa rozwija się, gdy sprzężona bilirubina dostaje się do krwioobiegu z powodu naruszenia jej odpływu z żółcią, najczęściej występującego z kamicą żółciową, ostrym i przewlekłym zapaleniem trzustki, tętniakiem tętnicy wątrobowej, rakiem trzustki lub pęcherza żółciowego i uchyłkiem dwunastnicy. W tym stanie występuje wysoka bezpośrednia bilirubina we krwi. Przyczyny tego rodzaju żółtaczki mogą być:

  • zamknięcie dróg żółciowych kamieniem, guzem, pasożytami;
  • ucisk przewodów żółciowych z zewnątrz, towarzyszący guzom pęcherzyka żółciowego, głowy trzustki, wzrost węzłów chłonnych;
  • procesy zapalne w drogach żółciowych, a następnie ich stwardnienie i zwężenie światła;
  • wrodzone wady rozwojowe lub niedorozwój dróg żółciowych.

W przypadku tego rodzaju hiperbilirubinemii (z kamieniami w pęcherzyku żółciowym, rakiem woreczka żółciowego lub trzustki) charakterystyczne jest:

  • maksymalnie żółtawe zabarwienie skóry
  • większość pacjentów skarży się na swędzenie skóry, co powoduje drapanie skóry
  • ponieważ funkcja wiązania wątroby w tym przypadku nie jest zaburzona, we krwi wykryta zostanie zwiększona ilość sprzężonej bilirubiny
  • w przeciwieństwie do innych rodzajów żółtaczki, masy kałowe będą acholicowe, to znaczy będą prawie białe, z powodu braku w nich stercobiliny, a mocz ma ciemny kolor
  • występują okresowe bóle w prawym podżebrzu lub atak takiego bólu z kolką wątrobową
  • zaburzenie przewodu pokarmowego - wzdęcia (przyczyny, leczenie), biegunka, zaparcia, nudności, utrata apetytu, odbijanie

Metabolizm i wydalanie bilirubiny

Naruszeniu temu towarzyszy jego nadmierne gromadzenie się, w wyniku czego żółtaczka może być dziedziczna - dziedziczna żółtaczka lub występować przez całe życie i komplikować różne choroby - żółtaczka nabyta.

Dziedziczna żółtaczka

Zaburzenia, które występują na wątrobowym etapie metabolizmu bilirubiny (wiązanie, transport w komórce wątroby i usuwanie z niej), powodują dziedziczną żółtaczkę:

  • Zespół Kriglera-Nayyara
  • Zespół Gilberta
  • Zespół Dabin-Johnsona

Zespół Gilberta występuje częściej niż inne - łagodna hiperbilirubinemia z korzystnym rokowaniem.

Przyczyny wysokiej bilirubiny we krwi z tą chorobą polegają na braku enzymu w komórce wątroby, który zapewnia wiązanie wolnej bilirubiny z kwasem glukuronowym, więc hiperbilirubinemia będzie spowodowana głównie przez jej niezwiązaną frakcję.

Choroba jest dziedziczna i towarzyszy jej wada genów zlokalizowanych na drugim chromosomie. Częstość występowania zespołu Gilberta na świecie jest różna. Tak więc u Europejczyków występuje w 3-5% przypadków, podczas gdy w Afryce - w 36%, co wiąże się z wysoką częstością występowania w nich charakterystycznej wady genetycznej.

Często choroba przebiega bezobjawowo lub z epizodami żółtaczki o różnym nasileniu, które występują na tle stresu, nadmiernego wysiłku fizycznego, podczas spożywania alkoholu. Biorąc pod uwagę łagodny przebieg i korzystne rokowanie, z reguły nie jest wymagane specjalne leczenie takich pacjentów.

Nabyta Żółtaczka

Żółtaczka nad wątrobowa występuje, gdy ilość nowo powstałej bilirubiny jest tak duża, że ​​nawet 3-4-krotne zwiększenie intensywności jej wiązania przez wątrobę nie usuwa nadmiaru z surowicy krwi.

Żółtaczka wątrobowa lub miąższowa występuje jako przejaw różnych chorób, któremu towarzyszy uszkodzenie miąższu wątroby i naczyń włosowatych żółci, co pociąga za sobą naruszenie wychwytywania, sprzęgania i wydalania bilirubiny, a także jej powrotu do krwi z dróg żółciowych podczas cholestazy (przekrwienie żółci) w wątrobie. Jest to jeden z najczęściej rozwijających się rodzajów żółtaczki, w której występuje wysoka bezpośrednia bilirubina.

Choroby, którym towarzyszy żółtaczka wątroby są liczne i różnorodne, jednak ten rodzaj hiperbilirubinemii najczęściej obserwuje się w przypadku zapalenia wątroby i marskości wątroby.

Zapalenie wątroby to duża grupa zmian zapalnych wątroby, które mogą mieć charakter wirusowy lub być powodowane przez czynniki niezakaźne (wirusowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne, alkohol).

W ostrym przebiegu choroby czynnikiem sprawczym najczęściej jest infekcja wirusowa (zapalenie wątroby typu A, B, C, D, G), a objawy obejmują:

  • oznaki ogólnego zatrucia wraz ze wzrostem temperatury ciała
  • ogólna słabość
  • ból mięśni i stawów
  • w takim przypadku ból w prawym podżebrzu wskazuje na uszkodzenie wątroby
  • żółtkowe zabarwienie skóry i błon śluzowych
  • przebarwienia kału i moczu, a także charakterystyczne zmiany parametrów laboratoryjnych

Wraz z postępem choroby z udziałem znacznej ilości miąższu wątroby, a także z trudnym odpływem żółci, swędzenia, krwawienia, oznak uszkodzenia mózgu w postaci charakterystycznej encefalopatii wątrobowej, a ostatecznie rozwoju niewydolności wątroby i nerek, która zagraża życiu i często przyczyną śmierci takich pacjentów.

Przewlekłe zapalenie wątroby jest dość powszechne w wyniku ostrych wirusowych, narkotykowych i alkoholowych uszkodzeń wątroby. Ich objawy kliniczne są zredukowane do żółtaczki miąższowej i zmian w analizie biochemicznej krwi; z zaostrzeniem gorączka, bóle stawów, a także wysypki skórne są możliwe.

Marskość wątroby - to poważne zmiany związane z utratą normalnej histoarchitektoniki jej miąższu. Innymi słowy, dochodzi do naruszenia normalnej struktury mikroskopowej: w wyniku śmierci hepatocytów zraziki wątrobowe znikają, zaburzona jest orientacja naczyń krwionośnych i naczyń włosowatych żółci, w miejsce uszkodzonych i martwych komórek pojawiają się masywne ogniska proliferacji tkanki łącznej..

Procesy te uniemożliwiają wątrobie pełnienie funkcji wiązania i usuwania bilirubiny z organizmu, a także procesów detoksykacji, powstawania różnych białek i czynników krzepnięcia krwi. Najczęściej marskość uzupełnia zmiany zapalne (zapalenie wątroby).

Oprócz żółtaczki miąższowej objawami klinicznymi charakterystycznymi dla marskości wątroby są powiększenie wątroby i śledziony, swędzenie skóry, pojawienie się płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze), żylaki przełyku, odbytnicy, przedniej ściany brzucha.

Z biegiem czasu nasilają się objawy niewydolności wątroby, rozwija się uszkodzenie mózgu, zmniejsza się krzepnięcie krwi, czemu towarzyszą nie tylko wysypki skórne, ale także krwotoki w narządach wewnętrznych i krwawienia (żołądek, nos, macica), które z natury często zagrażają życiu.

Zwiększona bilirubina u noworodków

Na szczególną uwagę zasługuje hiperbilirubinemia, czyli zwiększona bilirubina u noworodków. Wiadomo, że w pierwszych dniach życia większość dzieci ma pewien stopień nasilenia żółtaczki, która jest fizjologiczna.

Dzieje się tak, ponieważ ciało dziecka przystosowuje się do egzystencji pozamacicznej, a tak zwana hemoglobina płodowa (płodowa) zostaje zastąpiona hemoglobiną typu „dorosłego”, której towarzyszy częściowe zniszczenie czerwonych krwinek. Z reguły szczyt żółknięcia obserwuje się w ciągu 3-5 dni życia, a po krótkim czasie ustępuje bez szkody dla ciała dziecka.

W przypadkach, gdy hemoliza występuje u wcześniaków lub jest spowodowana konfliktem Rh lub innymi przyczynami, może wystąpić znaczny wzrost niezwiązanej frakcji bilirubiny po jej przeniknięciu przez barierę krew-mózg.

Rezultatem będzie rozwój tzw. Żółtaczki jądrowej, w której jądra mózgu są uszkodzone, co stanowi zagrożenie dla życia dziecka i wymaga natychmiastowej intensywnej opieki.

We wszystkich przypadkach konieczne jest dokładne ustalenie przyczyn wysokiego stężenia bilirubiny u noworodka, aby uniknąć poważnych komplikacji w odpowiednim czasie:

  • rozkład fizjologiczny czerwonych krwinek
  • uszkodzenie wątroby
  • wrodzone zaburzenia dróg żółciowych
  • konflikt rezusowy itp.

Jak zmniejszyć bilirubinę?

Sposoby zwalczania hiperbilirubinemii zależą od przyczyn, które ją spowodowały, ale jeśli wystąpi żółtaczka, nie należy samoleczenia, ale należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Ponieważ żółtaczka jest tylko objawem, a leczenie powinno przede wszystkim mieć na celu wyeliminowanie jej przyczyn.

Przy dużej liczbie bilirubin z powodu ciężkiej hemolizy czerwonych krwinek wskazana jest terapia infuzyjna z wprowadzeniem glukozy, albuminy, a także plazmafereza. W przypadku żółtaczki noworodków fototerapia jest bardzo skuteczna, w której napromieniowanie skóry pomaga przekształcić wolną toksyczną bilirubinę w związaną, łatwo wydalaną.

W hiperbilirubinemii niezwiązanej z koniugacją skuteczne jest stosowanie leków zwiększających aktywność enzymów wątrobowych, na przykład fenobarbital.

We wszystkich przypadkach należy pamiętać, że żółtaczka z reguły jest wskaźnikiem poważnych zaburzeń w ciele, a zatem terminowe wyjaśnienie jej przyczyn zwiększa prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku i być może całkowitego wyleczenia choroby, która go spowodowała. Nie zaniedbuj wizyty u lekarza nawet w przypadku niewielkiego żółtego zabarwienia skóry, twardówki, ponieważ terminowa diagnoza i terminowe leczenie mogą nie tylko uratować życie pacjenta, ale także znacznie poprawić jego jakość.

Bilirubina w badaniu krwi: co to jest i jakie jest odchylenie od normy

Ludzka krew zawiera czerwone krwinki - komórki, których cykl życia wynosi średnio cztery miesiące. Gdy zostaną zniszczone, hemoglobina uwalnia się, uwalniając szereg innych związków. Jednym z nich jest bilirubina - substancja toksyczna dla komórek ludzkiego ciała. Co może wskazywać na jego obecność w badaniu krwi?

Co to jest

Po połączeniu z albuminą bilirubina jest przenoszona do wątroby, gdzie reaguje z kwasami, jest neutralizowana, a następnie wchodzi do żółci i jest bezpiecznie wydalana. Dlatego wspólne są dwa typy bilirubiny, które razem tworzą wspólny wskaźnik:

  • wolny (pośredni), który nie wszedł jeszcze do wątroby;
  • związany i zneutralizowany kwasem (bezpośrednio).

Bilirubina jest specjalnym pomarańczowym pigmentem. Wraz ze wzrostem jego ilości we krwi gromadzi się w komórkach skóry, błonach śluzowych, nadając im żółtawy odcień. Dlatego ten stan jest powszechnie nazywany żółtaczką..

Bilirubina po rozpadzie czerwonych krwinek przechodzi kilka etapów zmian

Możesz określić ilość substancji w ciele, przechodząc biochemiczne badanie krwi, którego pobieranie odbywa się rano z żyły na czczo, najlepiej natychmiast po śnie.

Normy zawartości bilirubiny w badaniu krwi - tabela

Kategoria wiekowaBilirubina całkowita (μmol / L)Wolna bilirubina (μmol / L)Skojarzona bilirubina (μmol / L)
Noworodki1 dzień
2 dni
4 dni
6 dni
9 dni
23.1
54,2
90,1
72,0
53,0
14,4
45,5
82,3
63,3
44,3
8,7
8,7
7,9
8,7
8,7
Dzieci od 1 miesiąca do 14 lat3,4–13,72,56–10,30,85
Nastolatki i dorośli dowolnej płci3.4–21.41.7-17.10,86–5,1

Jakie czynniki mogą wpłynąć na wskaźnik

Podczas ciąży płód może wywierać nacisk na wątrobę, co zapobiega odpływowi żółci. Z tego zwiększa się ilość bilirubiny we krwi, ale nie powinna przekraczać górnej granicy normy. Po porodzie i podczas karmienia piersią wskaźnik maleje.

Ważny! Jeśli kobieta w ciąży ma poziom bilirubiny znacznie niższy niż normalnie, warto sprawdzić obecność choroby niedokrwiennej serca, zbadać stan nerek i regularnie monitorować ciśnienie krwi.

U mężczyzn z reguły zawartość pigmentów jest zawsze wyższa, co wynika z dużej liczby czerwonych krwinek.

Nerwowe doświadczenia i stres mogą powodować wzrost stężenia bilirubiny we krwi

Wskaźniki wartości mogą się różnić w zależności od czynników:

  • pora dnia;
  • przyjmowanie pokarmu i płynów;
  • aktywność fizyczna;
  • nerwowe doświadczenia;
  • picie i palenie;
  • leczenie lekami (antybiotyki, glikokortykosteroidy).

Przyczyny i objawy wzrostu i spadku

Wzrost poziomu bilirubiny we krwi jest spowodowany następującymi przyczynami:

  1. Zwiększone niszczenie czerwonych krwinek. Dzieje się tak po zatruciu, zatruciu, krwotoku, transfuzji krwi i braku witamin (na przykład niedobór witaminy B12). Ponadto rośnie tylko poziom pigmentu pośredniego.
  2. Obniżając zdolność wątroby do rozkładania wolnej bilirubiny. Dzieje się tak u noworodków z powodu niewystarczającej dojrzałości enzymów, u pacjentów z zapaleniem wątroby, z marskością wątroby, inwazjami robaków pasożytniczych, guzami wątroby, po zatruciu grzybami. Ogólny wskaźnik substancji wzrasta.
  3. Trudności w odpływie żółci. Zapalenie, obrzęk, rak, obecność kamieni żółciowych. Ilość związanej bilirubiny wzrasta.
  • ból w okolicy wątroby (w prawym podżebrzu);
  • brak apetytu, nudności, zawroty głowy;
  • wzdęcia, biegunka;
  • swędząca skóra;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • zmęczenie;
  • ciemny odcień moczu.

Spadek całkowitej bilirubiny do 3 μmol / L wskazuje na obecność patologii:

  • niewydolność nerek;
  • ostra białaczka;
  • choroby nerek i nadnerczy (w tym cukrzyca);
  • anemia aplastyczna;
  • zatrucie podczas gruźlicy.

Objawy cukrzycy - wideo

Co jest obarczone odchyleniem od normy

Z żółtaczką u noworodków ilość bilirubiny wzrasta nawet u absolutnie zdrowych dzieci. Wzrost wynika wyłącznie z braku enzymów rozkładających pigment. Jeśli poziom wolnej bilirubiny nie przekracza 140 μmol / l, nie ma się o co martwić. Ale po osiągnięciu znaku 150 μmol / l u wcześniaka i 340 μmol / l przez cały okres, toksyczna substancja wpływa na układ nerwowy, mózg i rdzeń kręgowy.

Uwaga! Jeśli poziom całkowitej bilirubiny wzrośnie do 35 μmol / L, można bezpiecznie założyć żółtaczkę.

Genetyczne zaburzenie wątrobowej wymiany bilirubiny z powodu niedoboru enzymów - zespół Gilberta. Choroba jest nieszkodliwa, ale wymaga określonego stylu życia. Intensywna aktywność fizyczna, wizyty na siłowni, emocjonalne przeciążenie i szok, głód pokarmowy są zabronione. Głównym objawem choroby jest zażółcenie skóry i błon śluzowych..

Sposoby normalizacji poziomów bilirubiny

Współczesna medycyna nie zbadała jeszcze w pełni wszystkich przyczyn wzrostu i spadku stężenia bilirubiny. Istnieją jednak sposoby przywrócenia go do normy. Dlatego, jeśli występują niepokojące objawy, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem i wykonać badanie krwi.

Stosowanie diety

Ważne jest, aby zmniejszyć obciążenie wątroby. W tym celu z diety całkowicie wyklucz:

  • oleisty;
  • pieczeń;
  • palenie;
  • marynaty;
  • majonez;
  • Keczup;
  • napoje alkoholowe;
  • cytrus;
  • grzyby.

Jeśli bilirubina zostanie zmniejszona, powinieneś porzucić papierosy, mocną kawę i czarną herbatę.

Uwzględnij w diecie:

  • mleko i produkty mleczne;
  • jaja (zwłaszcza białko);
  • słodkie owoce;
  • chudy gulasz i pieczone mięso (indyk, kurczak, królik, cielęcina o niskiej zawartości tłuszczu);
  • ryby gotowane na parze;
  • kasza gryczana, ryż i płatki owsiane;
  • naturalne napoje owocowe i soki, herbaty ziołowe i czysta woda, bulion z dzikiej róży.

Produkty zabronione - galeria

Przez leki

  1. W przypadku naruszenia odpływu żółci przepisywane są leki żółciopędne (Holosas, Holagol, Allohol).
  2. Aby wyeliminować procesy zapalne w wątrobie, przyjmuje się antybiotyki, leki przeciwwirusowe i immunomodulujące, a także enzymy (Mezim, pankreatyna) i hepatoprotektory (Heptral, Hepabene, Antral).
  3. Preparaty ziołowe wspomagają wątrobę (Essentiale forte, Carsil, ostropest).
  4. Aby usunąć bilirubinę, przepisywane są sorbenty (węgiel aktywny, Enterosgel).
  5. W przypadku dziedzicznego niedoboru enzymów stosuje się leczenie objawowe..

U noworodków fototerapia jest skuteczna - promieniowanie, w ramach którego wolna bilirubina jest przekształcana w bezpośrednią formę.

Leki przepisywane na wysoki poziom bilirubiny we krwi - galeria

inne metody

Konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej, całkowite zrelaksowanie się, ograniczenie stresu i żywych przeżyć emocjonalnych.

Wśród popularnych metod oczyszczania wątroby i usuwania toksycznych bilirubin z organizmu najbardziej popularne napary i soki to:

  • z liści brzozy (1 łyżka stołowa na 200 ml wody). Pij w nocy przed snem;
  • z dziurawca zwyczajnego, rumianku i matki (mieszanka 1 łyżki stołowej. zalać szklanką wrzącej wody). Dzieli się na dwie dawki dziennie na pół godziny przed posiłkiem;
  • 1/3 szklanki soku z buraków 3 razy dziennie na czczo.

W aptece można kupić specjalną herbatę ziołową. Najważniejsze jest, aby najpierw skonsultować się ze specjalistą.

Zapobieganie zmianom poziomów bilirubiny

Aby bilirubina pozostała normalna, wystarczy prowadzić zdrowy tryb życia:

  • jeść prawidłowo i zrównoważony;
  • umiarkowane ćwiczenia, nie przepracowuj się;
  • naucz się minimalizować skutki stresu, ćwicz jogę lub medytację;
  • dobrze się wyspać;
  • nie nadużywaj złych nawyków.

Bilirubina jest ważnym wskaźnikiem, za pomocą którego określa się stan wątroby i jakość jej funkcji. W niektórych przypadkach zmniejsza się lub wzrasta, co wskazuje na naruszenia w funkcjonowaniu narządu, infekcję, zatrucie lub niedobór enzymu. Znajdź przyczynę nieprawidłowego poziomu bilirubiny we krwi, analizując biochemię. W czasie ciąży zaleca się dostosowanie wartości tylko za pomocą diety, ponieważ leki i zioła w tym okresie są przeciwwskazane.

Bilirubina ogółem podwyższona - co to oznacza dla osoby dorosłej

Określenie poziomu bilirubiny we krwi przeprowadza się po wykryciu naruszenia funkcji wątroby i dróg żółciowych, a także niedokrwistości (niedokrwistości). Wysoki poziom bilirubiny jest ważnym wskaźnikiem diagnostycznym, wskazującym na szereg poważnych patologii. Ponadto każda z tych patologii wymaga wyboru niektórych metod leczenia. Ważne jest nie tylko ustalenie faktu obecności choroby, ale także różnicowanie jej tak szybko, jak to możliwe. Prognozowanie wyniku zależy w dużej mierze od tego, jak szybko postawiono prawidłową diagnozę..

Najpierw musisz zrozumieć, czym jest bilirubina i skąd pochodzi.?

Co to jest bilirubina we krwi i jej norma u dorosłych

Bilirubina jest żółto-brązowym pigmentem, który powstaje w wyniku rozpadu białek zawierających hem (hemoglobina w krwinkach czerwonych, mioglobina i cytochrom). Pigment zabarwia żółć, mocz i kał w odpowiednim kolorze..

Funkcje bilirubiny nie są w pełni zrozumiałe. Zgodnie z główną hipotezą pełni funkcję najsilniejszego przeciwutleniacza. Jego zadaniem jest hamowanie procesu utleniania, które są narażone na naturalne produkty życia ludzkiego i składniki odżywcze, które dostają się do organizmu wraz z pożywieniem. Uważa się, że przeciwutleniacze mogą spowolnić proces starzenia poprzez aktywację procesów odnowy komórkowej..

Całkowita frakcja pigmentowa jest podzielona na bilirubinę bezpośrednią i pośrednią. Frakcja pośrednia dominuje we krwi (do 96%) - rombowe kryształy połączone z prostymi cząsteczkami białka (albumina). Jeśli substancje zawierające cukier (kwas glukuronowy) zostaną dodane do wątroby, powstanie bezpośrednia (związana) bilirubina; jej stężenie zwykle nie przekracza 4% całkowitej frakcji. Bezpośrednia postać bilirubiny, w przeciwieństwie do frakcji pośredniej, jest rozpuszczalna w wodzie i może być wydalana z moczem po filtracji przez nerki.

Norma bilirubiny u dorosłych znacznie różni się od dzieci, dlatego niezwykle ważne jest uwzględnienie wieku podczas interpretacji wyników analizy. Należy zauważyć, że wartości normalnych poziomów bilirubiny są identyczne dla pacjentów obu płci..

Wiek Prawidłowe wartości
Bilirubina całkowita, µmol / l
Noworodki w wieku do dwóch dni55 - 200
2 do 7 dni25 - 210
Od 1 tygodnia do 1 miesiąca5–25
Starsze niż 1 miesiąc5 - 20
Bilirubina bezpośrednia, mikromol / l
Dla każdego wieku0–5

Wartość frakcji pośredniej określa się poprzez obliczenie wartości frakcji bezpośredniej na podstawie całkowitej zawartości bilirubiny.

Główne etapy metabolizmu bilirubiny

Hemoglobina rozkłada się do bilirubiny w komórkach tkanki siateczkowo-śródbłonkowej. Możesz wizualnie obserwować proces podczas transformacji odcienia podskórnych siniaków (siniaków). Do 4 dni dotknięty obszar ma kolor szkarłatny lub ciemnoniebieski. Po 4-7 dniach zamiast siniaka powstają biliwerdyna i zielona verdoglobina. Po 4 tygodniach siniak staje się brudnożółty z powodu syntezy bilirubiny.

Produkty rozpadu hemoglobiny (frakcja pośrednia) dostają się do ludzkiego układu krążenia. Dalszy metabolizm zachodzi w wątrobie i składa się z 3 etapów:

  • wchłanianie frakcji pośredniej z krwi przez komórki nabłonkowe miąższu wątroby;
  • wiązanie frakcji pośredniej z substancjami zawierającymi cukier w retikulum endoplazmatycznym (EPS) komórki;
  • izolacja bezpośredniej bilirubiny z EPS na żółć.

Należy zauważyć, że duże stężenie frakcji pośredniej ma właściwości toksyczne..

Ze względu na wysoki stopień powinowactwa do związków organicznych frakcja pośrednia jest w stanie rozpuścić się w lipidowym składniku błony komórkowej. Po wniknięciu do komórki atakuje mitochondria, zaburzając proces oddychania i fosforylację oksydacyjną. Ponadto zawodzi normalna biosynteza cząsteczek peptydu i transport jonów przez błonę komórkową. Takie naruszenia niekorzystnie wpływają na stan ludzkiego układu nerwowego, wywołując rozwój objawów neurologicznych.

Frakcja pośrednia jest w stanie przeniknąć barierę krew-mózg między układem nerwowym a krążeniem, powodując organiczne uszkodzenie mózgu. Tak poważne patologie wyjaśniają znaczenie normalnego przebiegu procesu przekształcania frakcji pośredniej w bezpośrednią.

Objawy zwiększonego stężenia bilirubiny

Nasilenie objawów zależy bezpośrednio od stopnia wzrostu całkowitej bilirubiny we krwi. Obraz kliniczny z podwyższoną bilirubiną na początkowym etapie charakteryzuje się żółtawym odcieniem twardówki oczu (żółtaczka). Następnie objaw rozprzestrzenia się na jamę ustną i przy krytycznym wzroście ilości pigmentu - na całą twarz, stopy, dłonie i różne części ciała. Często dotknięte obszary są bardzo swędzące..

Należy zauważyć, że podobny obraz jest również charakterystyczny dla naruszenia metabolizmu karotenu i nadmiernego spożycia warzyw (pomidorów, marchwi). Jednak w tym przypadku białka oczu nie plamią..

Często zwiększona bilirubina jest przyczyną bólu i ciężkości w podbrzuszu po prawej stronie, przebarwienia kału i moczu.

Lekarz rodzinny, gastroenterolog, hematolog, endokrynolog lub specjalista chorób zakaźnych może napisać skierowanie do analizy. Wskazania na spotkanie:

  • podejrzewana patologia wątroby i dróg żółciowych;
  • potrzeba badania niemowląt z żółtaczką;
  • żółtaczka u dorosłych;
  • dziedziczna żółtaczka (zespół) Gilberta;
  • oznaki niedokrwistości hemolitycznej;
  • diagnoza pacjentów nadużywających alkoholu;
  • potrzeba wczesnego wykrywania skutków ubocznych leków o właściwościach hepatotoksycznych lub hemolitycznych;
  • historia przewlekłego zapalenia wątroby;
  • patologia wątroby (marskość wątroby, niewydolność wątroby, kamienie w przewodzie żółciowym).

Bilirubina ogólnie wzrasta - co oznacza dla dorosłych sposób leczenia?

Jeśli bezpośrednia bilirubina jest nieznacznie zwiększona (nie więcej niż 5 μmol / L), drugie badanie jest zalecane po 3-5 dniach w celu wykluczenia czynników wewnętrznych i zewnętrznych, które wpływają na wynik. Na przykład codzienna fluktuacja wszystkich laboratoryjnych parametrów krwi lub zaniedbanie zasad przygotowania do pobierania biomateriału.

Tak więc bilirubina we krwi - 3 jest uważana za niewielkie odchylenie w mniejszym kierunku, co może być spowodowane niedawnym spożywaniem alkoholu, dużej ilości kawy lub narkotyków.

Leczenie każdej patologii jest zadaniem lekarza. Samodiagnoza i niezależny wybór metod leczenia mogą prowadzić do pogorszenia choroby, w tym śmierci.

Powody, dla których całkowita bilirubina jest podwyższona, są różne i zawsze patologiczne. Szczególnie ważne w diagnostyce różnicowej jest to, która część przekracza normę.

Co to znaczy, że dorosły ma podwyższone stężenie bilirubiny bezpośredniej?

Przyczyny zwiększenia całkowitej bilirubiny we krwi głównie z powodu bezpośredniej frakcji obejmują:

  • kamica żółciowa jest stanem patologicznym występującym w kamicy żółciowej. Przejawia się w postaci tworzenia się kamieni, zatykających światło dróg żółciowych. Znaczenie wczesnego wykrywania wynika z częstych powikłań. Brak odpowiedniego leczenia przyczynia się do rozwoju marskości wątroby, zapalenia trzustki lub martwicy trzustki. Preferowanym zabiegiem jest endoskopowe lub liparoskopowe usunięcie kamienia. Nawrót w 25% przypadków w ciągu 5 lat. Powtarzanej operacji towarzyszy usunięcie pęcherzyka żółciowego;
  • WZW typu C jest chorobą zakaźną, która wywołuje zapalenie wątroby. Według statystyk 150 milionów ludzi jest zarażonych wirusem zapalenia wątroby typu C. Nazywa się to „łagodnym zabójcą”, ponieważ pacjent może nie być świadomy infekcji przez długi czas. Pacjent może żyć do 40 lat bez objawów poważnych objawów patologicznych. Rokowanie zależy od obecności współistniejących chorób. Tak więc status HIV-pozytywny znacznie zwiększa ryzyko rozwoju marskości wątroby lub raka wątroby;
  • pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych jest raczej rzadką patologią, w której tkanki dróg żółciowych ulegają stanom zapalnym i rosną. Rezultatem jest marskość żółciowa, której towarzyszy upośledzona regulacja odporności. W tym przypadku układ odpornościowy zaczyna niszczyć własne normalne komórki dróg żółciowych, postrzegając je jako materiał genetycznie obcy (antygeny);
  • nowotwory złośliwe w trzustce;
  • Zespół Dabin-Johnsona - niezakłócenie procesu uwalniania związanej frakcji z komórek wątroby, w wyniku jego nieprawidłowego ruchu w przeciwnym kierunku. Innymi słowy, bilirubina nie jest wydzielana z wątroby, ale raczej z przewodu żółciowego. Patologia ma charakter genetyczny i objawia się w postaci przewlekłej żółtaczki. Rokowanie w chorobie jest wyjątkowo korzystne, ponieważ nie wpływa na oczekiwaną długość życia;
  • Zespół Rotora - podobnie jak poprzednia choroba, ma jednak mniej wyraźne nasilenie;
  • alkoholowe uszkodzenie wątroby - naruszenie normalnego funkcjonowania komórek wątroby z powodu długotrwałego (ponad 10 lat) zatrucia alkoholem i jego produktami rozpadu. Możliwe konsekwencje: alkoholowe zapalenie wątroby, marskość wątroby, rak i stłuszczenie wątroby.

Wzrost całkowitej bilirubiny z powodu frakcji pośredniej

Lista chorób, którym towarzyszy wysoki poziom pośredniej bilirubiny we krwi:

  • autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna - występuje w wyniku rozwoju autoimmunologicznych przeciwciał termicznych (reaguje w temperaturach powyżej 37 ° C). Może być spowodowany lekami lub białaczką;
  • niedokrwistość hemolityczna charakteryzuje się wzrostem niszczenia czerwonych krwinek z nadmiernym wydzielaniem frakcji pośredniej do krwi;
  • niedokrwistość megaloblastyczna - brak witaminy B 12 prowadzi do odkładania się niedojrzałych krwinek czerwonych. W tym samym czasie zawartość hemoglobiny znacznie wzrasta, aw rezultacie jej produkty rozpadu;
  • dziedziczna mikrosferocytoza - zmiana białka błony erytrocytów, prowadząca do naruszenia jej integralności i nasilonych procesów degradacji;
  • Niedokrwistość Cooleya jest mutacją łańcuchów polipeptydowych hemoglobiny. Wadliwe geny, które zwiększają bilirubinę - HBA1, HBA2 i HBB. Charakterystyczne są poważne zmiany w strukturze czaszki, nosa i zębów. Przewlekła żółtaczka, powiększona śledziona i wątroba. Wczesna manifestacja choroby prowadzi do niedorozwoju psychicznego i fizycznego;
  • Zespół Gilberta (niehemolityczna żółtaczka rodzinna) jest łagodną, ​​pigmentowaną łagodną chorobą wątroby, w której zaburzony jest transport wewnątrzkomórkowy niezwiązanej frakcji do miejsca przyłączenia substancji zawierających cukier. Pomimo przewlekłego przebiegu przez całe życie nie wpływa na jego czas trwania;
  • Wrodzony zespół Krieglera-Nayyara jest chorobą złośliwą, której towarzyszy przewlekła żółtaczka i patologie układu nerwowego. Żółtaczka występuje w wyniku niepowodzenia transformacji bilirubiny pośredniej w bilirubinę bezpośrednią z powodu braku / braku niezbędnych enzymów;
  • malaria jest chorobą zakaźną w cyklu życiowym patogenu, którego fazą rozrodczą jest erytrocytoza. Po dojrzewaniu pasożytniczy plazmat jest uwalniany z czerwonych krwinek, rozpoczynając aktywny proces ich niszczenia. Jednym z powikłań jest występowanie przewlekłej niewydolności nerek lub wątroby..

Co to znaczy, że ułamki są zwiększane w równych częściach?

Przyczyny wzrostu całkowitej bilirubiny we krwi, podczas gdy frakcja bezpośrednia i pośrednia jest zwiększana w równych proporcjach, są rozważane:

  • zapalenie wątroby o charakterze wirusowym lub toksycznym (alkohol lub narkotyki);
  • marskość wątroby;
  • zakażenie wirusem opryszczki typu 4, który charakteryzuje się wzrostem temperatury ciała, uszkodzeniem wątroby i śledziony, a także zmianą składu komórkowego krwi;
  • uszkodzenie wątroby przez tasiemca (bąblowica). W wątrobie larwy zaczynają tworzyć torbiele echinokokowe w postaci pęcherzyków, osiągając rozmiary do 20 cm. Powolny wzrost torbieli utrudnia wcześniejsze wykrycie infekcji, a jeśli pękną, larwy rozprzestrzeniają się w całym ciele;
  • ropień wątroby - tworzenie się jamy z ropą w narządzie jest konsekwencją zapalenia wyrostka robaczkowego, kamicy żółciowej lub sepsy. W 90% przypadków, przy właściwym podejściu do leczenia, możliwe jest osiągnięcie pełnego wyzdrowienia.

Podsumowując

  • nie wykryto bezpośredniego związku między ciężkością patologii a wzrostem stężenia bilirubiny;
  • wzrost którejkolwiek z frakcji bilirubiny jest zawsze oznaką patologii i wymaga natychmiastowego wyjaśnienia diagnozy. Pacjentowi przydzielono kompleksowe badanie za pomocą metod ultradźwiękowych i dodatkowych analiz;
  • Ważne jest odpowiednie przygotowanie się do dostarczenia biomateriału, ponieważ wiele czynników zaburza dokładność wyników. Tak więc, 1 dzień przed badaniem, nie należy podawać dożylnie leku kontrastowego. Należy pamiętać, że UV i tłuste pokarmy zmniejszają stężenie bilirubiny we krwi. A przeciążenie fizyczne lub emocjonalne, a także nikotyna, prowadzą do wzrostu. Przez co najmniej 3 dni musisz zrezygnować ze stosowania jakichkolwiek leków, ponieważ wiele z nich ma bezpośredni wpływ na metabolizm bilirubiny.

Ukończyła, w 2014 r. Ukończyła z wyróżnieniem Federalną Budżetową Federalną Instytucję Edukacyjną Szkolnictwa Wyższego Orenburg State University ze stopniem mikrobiologii. Absolwent studiów podyplomowych FSBEI HE Orenburg State Agrarian University.

W 2015 r Instytut Symbiozy Komórkowej i Wewnątrzkomórkowej Oddziału Ural Rosyjskiej Akademii Nauk przeszedł zaawansowane szkolenie na temat dodatkowego profesjonalnego programu „Bakteriologia”.

Laureat ogólnorosyjskiego konkursu na najlepszą pracę naukową w nominacji „Nauki biologiczne” w 2017 roku.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Dystonią

  • Nacisk
    Choroba von Willebranda
    Powody rozwojuChoroba jest przenoszona na dziecko przez dziedziczenie od matki. Dziedziczeniem jest autosomalny recesywny lub autosomalny dominujący. Prawdopodobieństwo przeniesienia wynosi 50%, ale tylko w 30% przypadków choroba objawia się w postaci klinicznej.
  • Puls
    Darowizna jest dobra dla mężczyzn
    Mówią, że oddawanie krwi jest dobre dla męskiej potencji, a regularni dawcy przedłużają swoje życie...A. I. Loskutov, Terytorium KrasnojarskieTak to jest. Badania dowiodły: regularne oddawanie krwi jest dobre.
  • Tętniak
    Naczynia oporowe
    Naczynia oporowe obejmują tętnice końcowe, tętniczki oraz naczynia włosowate i naczyniowe. Są to tętnice końcowe i tętniczki, tj. naczynia przedkapilarne o stosunkowo małym prześwicie i grubych ścianach z rozwiniętymi mięśniami gładkimi wykazują największą oporność na przepływ krwi.

O Nas

Serce jest częścią układu krążenia. Narząd ten znajduje się w przednim śródpiersiu (przestrzeń między płucami, kręgosłupem, mostkiem i przeponą). Skurcze serca są przyczyną przepływu krwi przez naczynia.