Podwyższony poziom bilirubiny we krwi

10 minut Wysłany przez Lyubov Dobretsova 1271

Biochemiczne badanie krwi jest słusznie uważane za jedną z najbardziej pouczających i pojemnych metod diagnostycznych, dlatego jest przepisywane w prawie wszystkich przypadkach badania pacjenta.

W trakcie jego realizacji wydaje się możliwe badanie zdolności funkcjonalnych narządów wewnętrznych - wątroby, pęcherzyka żółciowego, trzustki, nerek itp. Oprócz komórek krwi krew obejmuje enzymy, pigmenty, białka, lipidy, węglowodany, witaminy, związki azotu i substancje nieorganiczne.

Znając jakościową i ilościową zawartość składników głównego płynu ludzkiego ciała, specjalista może łatwo założyć, który narząd jest uszkodzony. Na przykład, co oznacza wzrost bilirubiny we krwi i co jest związane z takim odchyleniem?

Co to jest bilirubina??

Bilirubina jest związkiem syntetyzowanym w ludzkim ciele. Jest to pigment żółciowy, a także jeden z jego głównych składników. Bilirubina ma jasny żółto-pomarańczowy kolor, a w łańcuchu metabolicznym robi kolejny krok po biliverdinie, zielonym pigmentu.

Oznacza to, że bilirubina powstaje z biliwerdyny, a jednocześnie jest w stanie przekształcić się z powrotem w swojego poprzednika. Pojawienie się bilirubiny występuje w procesie rozkładu białek, w tym hemu (złożonego związku porfiryn z żelazem).

Takie białka w ludzkim ciele są reprezentowane przez hemoglobinę, mioglobinę i cytochrom. Niszczenie hemoglobiny odbywa się w komórkach mózgu, a także w wątrobie, śledzionie i węzłach chłonnych. Po przejściu przez wszystkie etapy metabolizmu produkty rozpadu substancji wchodzą do żółci, a następnie są z nią eliminowane.

Opisana substancja jest zawarta w ludzkiej krwi w nieznacznej ilości i występuje w dwóch odmianach lub frakcjach: wolna (pośrednia) bilirubina i związana (bezpośrednia). Ten ostatni gatunek jest również nazywany sprzężonym, a pośredni nie jest sprzężony..

Podczas transformacji w organizmie wolna bilirubina podczas niszczenia czerwonych krwinek dostaje się do krwioobiegu. Jest to ciągły proces, ponieważ czerwone krwinki, które stały się przestarzałe, rozpadają się codziennie, a na ich miejscu tworzą się nowe. Frakcja pośrednia otrzymana tą metodą wynosi 80%.

Pozostałe 20% powstaje podczas niszczenia niedojrzałych krwinek czerwonych i ze źródeł innych niż hemoglobina. Te ostatnie obejmują mioglobinę i enzymy zawierające żelazo. We krwi bilirubina łączy się z albuminą (białkiem) w dwóch łańcuchach - mocne i słabe wiązanie. W pierwszym przypadku pigment dołączony do albuminy nie dostaje się do krwioobiegu, podczas gdy w drugim przypadku, przy niestabilnym połączeniu, jest transportowany przez krew do wątroby.

Następnie następuje wychwyt wolnej bilirubiny przez hepatocyty (komórki wątroby), w których przeprowadzane są kolejne etapy transformacji tej substancji. Połączenie tych procesów nazywa się sprzężeniem (związkiem), które polega na połączeniu pośredniej frakcji pigmentu z kwasem glukuronowym i pod wpływem niektórych enzymów przekształcających go bezpośrednio.

Następnie sprzężona postać jest transportowana do żółci, a stamtąd wchodzi do dwunastnicy. Tutaj następuje dekoniugacja bilirubiny i znów staje się pośrednia. Część tej substancji jest wchłaniana z powrotem do krwi, a proces ten nazywa się krążeniem wątrobowo-jelitowym..

Normalne wartości

Normalne wskaźniki całkowitej bilirubiny we krwi zarówno u kobiet, jak i mężczyzn uważa się za 8,5-20,5 μmol / L. Nie ma również specjalnych różnic wieku, dlatego wskaźniki dla rocznego dziecka i nastolatka, które nie mają problemów zdrowotnych, będą takie same. Jedyną różnicą są noworodki, ich wartości w pierwszym tygodniu życia mogą znacznie wzrosnąć, co jest związane z cechami ciała.

Liczby te odzwierciedlają poziom całej substancji, w tym zarówno jej wolnych, jak i powiązanych frakcji. Aby znaleźć przyczynę wzrostu pigmentu, powinieneś najpierw dowiedzieć się, z której części to się stało. W tym celu określa się nie tylko powszechną, ale także oddzielnie bilirubinę bezpośrednią i pośrednią.

Direct jest nietoksycznym związkiem, który rozpuszcza się w wodzie, ale nie rozpuszcza się w tłuszczach. Jest dobrze filtrowany przez nerki i wydalany wraz z moczem. Normalna zawartość bezpośredniej frakcji we krwi wynosi około 4% całkowitej ilości bilirubiny, co odpowiada 4,3-4,6 μmol / l.

Frakcja pośrednia jest dobrze rozpuszczalna w tłuszczach, ale wcale nie rozpuszczalna w wodzie. Substancja ta nie podlega filtracji przez nerki i dlatego nie jest w stanie wydalać jej z moczem. Zawartość bilirubiny pośredniej wynosi około 96% całkowitej ilości i zwykle nie powinna przekraczać 15,4-17.1 μmol / l.

Pośrednia bilirubina jest toksyczną substancją, która może przenikać do komórek organizmu. Tam łączy się z lipidami błon komórkowych, dociera do mitochondriów i zaburza ich funkcje oddechowe i procesy metaboliczne (synteza białek i przepływ jonów potasu). Najbardziej dotknięta jest zwiększoną zawartością tego związku w tkance mózgowej.

Dlaczego bilirubina rośnie we krwi??

Wysoki poziom opisywanej substancji można określić podczas biochemicznego badania krwi, którego biomateriał jest pobierany w zależności od wieku i cech ludzkiego ciała. U dorosłych krew pobierana jest z żyły łokciowej, au noworodków z pięty lub naczyń żylnych na głowie.

Jeśli podczas dekodowania analizy stwierdzono zwiększoną zawartość bilirubiny, to znaczy wskaźnik całkowitej ilości substancji wynosi ponad 20,5 μmol / l, wówczas przeprowadzane są dalsze badania frakcji bezpośredniej i pośredniej. Z reguły wzrost współczynników u osoby dorosłej wskazuje na obecność patologii, podczas gdy u noworodków często istnieją fizjologiczne przyczyny zwiększenia stężenia bilirubiny we krwi.

Zwiększone wskaźniki w niektórych przypadkach nie mają wyraźnych oznak odchylenia, dlatego są wykrywane tylko podczas rutynowych kontroli. Ale w zdecydowanej większości przypadków wysoka bilirubina powoduje następujące objawy:

  • żółtaczka i swędzenie skóry i błon śluzowych;
  • mocz ma ciemny kolor, a stolec jest jasny;
  • ból w jamie brzusznej po prawej stronie;
  • nadmierne zmęczenie, osłabienie, senność;
  • nudności, wymioty, odbijanie się, gorzki smak w ustach, uczucie ciężkości w żołądku;
  • wzrost temperatury ciała (wraz z dalszym rozwojem patologii);
  • „gwiazdy” naczyniowe, rozszerzenie sieci żylnej na brzuchu itp..

Większość chorób, w których wskaźnik bilirubiny jest zawyżony, nabytych w ciągu życia. Dlatego po ustaleniu przyczyn jego wzrostu możesz uratować osobę przed negatywnymi objawami, a także przed zagrożeniami, które grożą wzrostem toksycznej frakcji substancji.

Należy pamiętać, że niektóre choroby, w których bilirubina ma tendencję do wzrostu, są zakaźne, w wyniku czego mogą być przenoszone na zdrowe osoby z kontaktu z chorymi. Należą do nich zapalenie wątroby typu B, mononukleoza zakaźna itp..

Przeciwnie, inne choroby, które zwiększają stężenie bilirubiny, nie stanowią zagrożenia dla innych (żółtaczka noworodków, procesy onkologiczne, marskość wątroby, zapalenie wątroby (narkotyki i alkohol)). Niektóre choroby mogą towarzyszyć człowiekowi przez całe życie, a zatem powodują wysoką bilirubinę.

Najczęstszą z nich jest patologia genetyczna - zespół Gilberta. Zakłóca procesy enzymatyczne w wątrobie, dlatego bilirubina nie przechodzi przez wszystkie niezbędne etapy jej transformacji. Choroba Gilberta nie należy do poważnych patologii i nie wpływa na jakość życia pacjenta.

Niestety inna genetycznie zdeterminowana choroba - zespół Kriglera-Najara - powoduje u pacjenta wiele udręki. Jest to złośliwa postać hiperbilirubinemii (wzrost poziomu bilirubiny we krwi), która czasem wymaga nawet przeszczepienia pacjentowi wątroby dawcy. Ta patologia jest wykrywana najczęściej w okresie noworodkowym. Bez niezbędnej opieki medycznej dziecko częściej umiera z powodu powikłań choroby.

Czasami występuje wzrost stężenia bilirubiny u kobiet w czasie ciąży. Z reguły odnotowuje się to w trzecim trymestrze ciąży, a w większości przypadków po porodzie stan kobiety wraca do normy. Patologia nazywa się cholestazą wewnątrzwątrobową kobiet w ciąży i pojawia się z powodu genetycznie uwarunkowanej wysokiej wrażliwości na estrogen.

Jak znormalizować wskaźnik?

Aby zmniejszyć zawartość bilirubiny, musisz najpierw ustalić przyczynę jej wzrostu. Konieczna będzie również ocena innych wskaźników analizy biochemicznej, takich jak cholesterol, ALT, AST i inne enzymy.

Obecnie istnieje kilka opcji zmniejszenia ilości tego pigmentu we krwi, ale specjalista powinien wybrać metody leczenia, ponieważ należy wziąć pod uwagę wiele różnych punktów.

Korekta diety

Pod warunkiem, że bilirubina nieznacznie wzrośnie, czasami wystarczy zmienić dietę, a po zmniejszeniu obciążenia wątroby wskaźnik powróci do normy po pewnym czasie. Dieta z podwyższoną bilirubiną we krwi polega na odrzuceniu smażonych, tłustych, pikantnych, pikantnych potraw, napojów gazowanych, słodkich i mąki.

Oznacza to także powstrzymywanie się od alkoholu, mocnej herbaty i kawy. Wszystkie potrawy muszą być przygotowywane w trybie delikatnego przetwarzania, co czyni je prostszymi i łatwiejszymi do strawienia..

Światłolecznictwo

Lub fototerapia, technika, która sugeruje, że pacjent jest narażony na światło ze sztucznych źródeł: lampy dichroiczne i fluorescencyjne, diody elektroluminescencyjne lub lasery. Pod ich wpływem pośrednia frakcja bilirubiny zmienia się w bezpośrednią (nietoksyczną) formę i jest bezpiecznie wydalana z organizmu. Ta metoda jest z powodzeniem stosowana w leczeniu żółtaczki fizjologicznej u noworodków.

Terapia lekowa

Jest to wymagane, gdy zawartość bilirubiny jest zwiększona z powodu problemów z odpływem żółci. Lekarz przepisuje listę leków, których działanie ma na celu ustabilizowanie stanu organizmu i normalizację stężenia bilirubiny. Ponadto można przepisać leki o działaniu oczyszczającym: węgiel aktywny, zawiesiny i żele usuwające szkodliwe substancje z organizmu.

Terapia infuzyjna

Aby zwalczyć hiperbilirubinemię, dożylnie wstrzykuje się roztwór glukozy i leki detoksykacyjne. Dzięki nim ciało jest szybko oczyszczane z nadmiaru pigmentu żółciowego, a także innych produktów rozpadu.

Ta metoda jest dość skuteczna, o czym świadczą wyniki analizy przeprowadzonej po jej wdrożeniu. Zabieg ten stosuje się w trudnych sytuacjach, gdy nie ma czasu na zastosowanie lżejszych i wolniejszych metod, a poziomy pigmentu należy pilnie zmniejszyć.

Jeśli wirusowe zapalenie wątroby stało się przyczyną wysokiej bilirubiny, wówczas celem terapii jest zneutralizowanie wirusa. Równolegle przepisywane są leki, które chronią wątrobę przed jej szkodliwym działaniem. W przypadku udanej terapii poziom opisanej substancji wraca do normy..

W przypadku pewnej liczby chorób wątroby, a także zespołu Gilberta, czasami przepisywane są fenobarbital i zixorin. Pacjent przechodzący kurs terapeutyczny z tymi lekami powinien być regularnie monitorowany przez lekarza prowadzącego, ponieważ możliwe są działania niepożądane i powikłania podczas ich przyjmowania.

Medycyna alternatywna

Przy niewielkiej hiperbilirubinemii często sięgają po środki ludowe, które mogą delikatnie i skutecznie zmniejszyć obciążenie wątroby i obniżyć stężenie pigmentu żółciowego we krwi. Jego zawartość można dość łatwo znormalizować, pijąc herbatę z rumianku leczniczego, mięty, znamiona kukurydzy, macicy i Hypericum.

Aby to zrobić, weź 2 łyżki deserowe suchej mieszanki i zalej je szklanką wrzącej wody. Aby herbata zaparzona i naparła, należy ją przykryć i pozostawić na godzinę. Pij lek, którego potrzebujesz nie więcej niż jedną szklankę dziennie - połowa na czczo 20 minut przed śniadaniem, a reszta - przed snem.

Nie mniej skuteczna jest mikstura nasycona liśćmi brzozy. Młode liście brzozy są suszone, a następnie kruszone. Jedną łyżkę wlewa się do szklanki wrzącej wody i podaje przez około jeden dzień. Używaj produktu bezpośrednio przed snem.

Pomaga oczyścić ekstrakt z wątroby z owoców ostropestu plamistego. W leczeniu zapalenia wątroby stosuje się kiełkowane nasiona tej rośliny. Jedna łyżka dziennie przyczyni się do poprawy wątroby i obniżenia poziomu bilirubiny, co z pewnością wpłynie na ogólny stan pacjenta.

Rekomendacje Aby zmniejszyć poziomy bilirubiny lub zapobiec ich wzrostowi, powinieneś przestrzegać właściwego odżywiania, a także prowadzić zdrowy tryb życia o umiarkowanej aktywności. Konieczne jest unikanie stresu psycho-emocjonalnego, załamań nerwowych i długotrwałego stresu. Pamiętaj, aby dokładnie rozważyć swoje zdrowie i, w przypadku leczenia, dokładnie przestrzegać wszystkich instrukcji lekarza.

Przyczyny wysokiej (podwyższonej) bilirubiny we krwi


Być może o takim wskaźniku jak bilirubina usłyszał, jeśli nie wszyscy, to większość z nas. Wiele osób wie, że wzrost jego zawartości w surowicy krwi towarzyszy różnym chorobom wątroby, obserwowanym u noworodków, a głównym objawem klinicznym zaburzeń metabolicznych jest żółtaczka. Jakie są przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny, mechanizmy i konsekwencje tych zaburzeń? Zostanie to omówione w naszym artykule..

Co to jest bilirubina??

Bilirubina jest określana jako tak zwane pigmenty hemoglobinogenne. Jego główna ilość (około 85%) powstaje podczas fizjologicznego rozkładu starych, zużytych krwinek czerwonych. Reszta, mniejsza część, pojawia się podczas niszczenia innych substancji zawierających hem - cytochromów, mioglobiny.

Rozpad czerwonych krwinek zachodzi głównie w wątrobie, śledzionie, a także w szpiku kostnym. Około 1% czerwonych krwinek jest niszczonych w organizmie dziennie, a zawarta w nich hemoglobina tworzy do 300 mg bilirubiny. Pigment ten znajduje się we krwi i jest normalny, jednak jego ilość nie powinna przekraczać maksymalnych dopuszczalnych wartości.

Do tej pory cechy strukturalne, metabolizm, a także przyczyny zaburzeń metabolizmu bilirubiny, były badane i dość dobrze opisane. Wraz z pojawieniem się żółtaczki, a jest to główny objaw hiperbilirubinemii, diagnoza w większości przypadków nie przedstawia istotnych trudności (patrz żółtaczka - objawy, choroby z towarzyszącą żółtaczką).

Główne etapy metabolizmu bilirubiny

Tak więc podczas niszczenia czerwonych krwinek powstała bilirubina, która jest toksycznym i nierozpuszczalnym związkiem w wodzie. Jego dalsza transformacja zachodzi w kilku etapach:

  • wraz z przepływem krwi bilirubina jest przenoszona do wątroby - do tego potrzebny jest nośnik, którym jest albumina, która szybko i mocno wiąże toksyczną bilirubinę w osoczu krwi. Taki kompleks białko-bilirubina nie jest w stanie przeniknąć przez filtr nerkowy, a zatem nie dostaje się do moczu;
  • penetracja bilirubiny do komórki wątroby po oddzieleniu od albuminy na powierzchni błony hepatocytów i dalszym transporcie wzdłuż błon retikulum endoplazmatycznego;
  • koniugacja (wiązanie) bilirubiny z kwasem glukuronowym w retikulum endoplazmatycznym i tworzenie bilirubiny-diglukuronidu. W tym stanie związanym bilirubina staje się rozpuszczalna w wodzie, a zatem może być wydalana z żółcią i moczem z organizmu;
  • wydalanie (wydalanie) z żółcią jest ostatnim etapem metabolizmu bilirubiny, który w jelicie zamienia się w urobilinogeny i jest wydalany z kałem jako stercobilinogen. Niewielka ilość bilirubiny jest wchłaniana przez ścianę jelita i wchodząc do krwioobiegu jest filtrowana przez nerki i wydalana z moczem..

Norma bilirubiny

W oparciu o cechy metabolizmu izolowana jest bezpośrednia i pośrednia bilirubina. Aby ocenić stopień i charakter zaburzeń w metabolizmie bilirubiny, konieczne jest poznanie jej normalnych wskaźników u zdrowych osób:

  • Bilirubina pośrednia (niezwiązana, niezwiązana, wolna), która jest produktem rozpadu substancji hemowych, jest toksyczną bilirubiną. Ilość bilirubiny pośredniej nie powinna przekraczać 16,2 μmol / l.
  • Bezpośrednio (sprzężony, związany) powstaje w wątrobie po związaniu z kwasem glukuronowym. Jest to bilirubina, która jest już zneutralizowana przez wątrobę i jest gotowa do wydalania z organizmu. Bilirubina bezpośrednia, norma 0 - 5,1 μmol / l
  • Bilirubina całkowita wynosi od 0,5 do 20,5 μmol / l

W trudnych warunkach możliwy jest wzrost poziomu zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej bilirubiny, zwanej hiperbilirubinemią. Przewaga danej frakcji zależy od czynnika sprawczego, który doprowadził do wzrostu jej zawartości w surowicy krwi.

Objawy podwyższonego stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia) w postaci przede wszystkim żółtaczki pojawiają się, gdy przekraczają 34 μmol na litr.

Zdarza się, że zawartość bilirubiny jest dziesięć razy wyższa niż dopuszczalne wartości, co zagraża życiu pacjenta i wymaga natychmiastowej pomocy.

Objawy podwyższonego stężenia bilirubiny

Jak wiadomo, wątroba odgrywa podstawową rolę w wymianie bilirubiny, a żółtaczka jest charakterystycznym syndromem, który odzwierciedla jej porażkę, a także objawia się w przypadkach, w których ilość bilirubiny przewyższa funkcjonalną zdolność wątroby do wiązania jej nadmiaru lub pojawiają się przeszkody w przepływie żółci, a zatem eliminacja sprzężonej bilirubina jest wydalana.

Czasami zdarza się, że nasilenie żółtaczki nie odpowiada liczbie bilirubiny w surowicy. Na przykład w przypadku otyłości, obrzęku, żółtaczka jest mniej zauważalna, podczas gdy u szczupłych i umięśnionych ludzi jest bardziej wyraźna.

Przyczyny wysokiego stężenia bilirubiny we krwi są bardzo różnorodne i są związane albo z jej zwiększonym tworzeniem się w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego, albo z naruszeniem jednego lub kilku połączeń metabolicznych w układzie wątrobowo-żółciowym.

Z klinicznego punktu widzenia należy zauważyć, że stopień hiperbilirubinemii wpływa na charakter barwienia różnych tkanek:

  • Tak więc najczęściej pierwszy staje się żółtawym odcieniem twardówki
  • Śluzówka jamy ustnej
  • Potem twarz, dłonie, podeszwy i wreszcie cała skóra żółkną

Należy pamiętać, że żółte zabarwienie skóry nie zawsze jest wynikiem hiperbilirubinemii. Na przykład podczas jedzenia żywności zawierającej dużą ilość karotenu (marchew, pomidory), cukrzyca, niedoczynność tarczycy (obniżona czynność tarczycy) skóra może stać się żółta, jednak w takich przypadkach twardówka będzie miała normalny kolor (nienaruszony).

Lista chorób, którym towarzyszy wysoki poziom bilirubiny we krwi

Choroby, w których podwyższona jest bezpośrednia bilirubina:

  • Ostre wirusowe zapalenie wątroby (zapalenie wątroby typu A, B, zapalenie wątroby z zakaźną mononukleozą)
  • Przewlekłe zapalenie wątroby (wirusowe zapalenie wątroby typu C), autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  • Bakteryjne zapalenie wątroby (bruceloza, leptospiroza)
  • Toksyczny (zatrucie związkami toksycznymi, grzyby), leczniczy (przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, NLPZ, leki przeciw TB, leki przeciwnowotworowe)
  • Żółtaczka w ciąży
  • Guzy wątroby
  • Marskość żółciowa
  • Dziedziczna żółtaczka - zespół Rotora, Dabin-Johnson

Choroby, w których wzrasta pośrednia bilirubina:

  • Wrodzona niedokrwistość hemolityczna - sferocytowa, niesferocytowa, sierpowata, talasemia, choroba Markyafaviego-Michele
  • Nabyta autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna - rozwija się na tle tocznia rumieniowatego układowego (objawy, leczenie), reumatoidalnego zapalenia stawów, białaczki limfocytowej, limfatranulomatozy (objawy, leczenie) itp..
  • Choroby zakaźne - dur brzuszny, posocznica, malaria
  • Medyczna niedokrwistość hemolityczna - wywołana przez zastosowanie cefalosporyn, insuliny, aspiryny, NLPZ, chloramfenikolu, penicyliny, lewofloksacyny itp..
  • Toksyczna anemia hemolityczna - zatrucie truciznami, ukąszenia owadów, węże, zatrucie grzybami, ołów, arsen, sole miedzi (witriol)
  • Syndromes of Gilbert, Kriegler-Nayyar, Lucy-Driscola.

Gatunki żółtaczki i główne przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny we krwi

3 główne czynniki przyczyniają się do wzrostu stężenia bilirubiny we krwi:

  • Zniszczenie krwinek czerwonych (przyspieszone lub zwiększone)
  • Naruszenie normalnego odpływu żółci
  • Metabolizm i wydalanie bilirubiny

Zniszczenie krwinek czerwonych (przyspieszone lub zwiększone)

Wysoka pośrednia bilirubina z żółtaczką hemolityczną jest spowodowana zwiększonym rozpadem czerwonych krwinek (hemoliza), co może wynikać nie tylko z dziedzicznych wad samych czerwonych krwinek (anemia sierpowata, sferocytoza), ale również z wielu przyczyn zewnętrznych, na przykład:

  • infekcje (malaria, posocznica, dur brzuszny, mykoplazmoza);
  • zatrucie truciznami hemolitycznymi różnego pochodzenia (blade toksyny muchomorowe, rtęć, ołów, inne jad węża);
  • transfuzja krwi niezgodna przez grupę lub czynnik Rh;
  • nowotwory złośliwe, w szczególności tkanka krwiotwórcza (białaczka, szpiczak i inne);
  • masywne krwotoki (zawał płucny, rozległe krwiaki).

Następujące objawy są charakterystyczne dla żółtaczki hemolitycznej:

  • cytrynowe zabarwienie skóry i błon śluzowych, twardówka oczu
  • bladość z powodu niedokrwistości z powodu zwiększonego niszczenia czerwonych krwinek
  • ból w lewym podżebrzu z powodu powiększonej śledziony
  • może zwiększyć temperaturę ciała
  • w kale i moczu znajduje się duża ilość stero i urobiliny, co nadaje im ciemną plamę
  • na tle braku tlenu w tkankach ciała osoba może mieć bicie serca, bóle głowy, zwiększone zmęczenie

Naruszenie normalnego odpływu żółci

Żółtaczka pod wątrobowa rozwija się, gdy sprzężona bilirubina dostaje się do krwioobiegu z powodu naruszenia jej odpływu z żółcią, najczęściej występującego z kamicą żółciową, ostrym i przewlekłym zapaleniem trzustki, tętniakiem tętnicy wątrobowej, rakiem trzustki lub pęcherza żółciowego i uchyłkiem dwunastnicy. W tym stanie występuje wysoka bezpośrednia bilirubina we krwi. Przyczyny tego rodzaju żółtaczki mogą być:

  • zamknięcie dróg żółciowych kamieniem, guzem, pasożytami;
  • ucisk przewodów żółciowych z zewnątrz, towarzyszący guzom pęcherzyka żółciowego, głowy trzustki, wzrost węzłów chłonnych;
  • procesy zapalne w drogach żółciowych, a następnie ich stwardnienie i zwężenie światła;
  • wrodzone wady rozwojowe lub niedorozwój dróg żółciowych.

W przypadku tego rodzaju hiperbilirubinemii (z kamieniami w pęcherzyku żółciowym, rakiem woreczka żółciowego lub trzustki) charakterystyczne jest:

  • maksymalnie żółtawe zabarwienie skóry
  • większość pacjentów skarży się na swędzenie skóry, co powoduje drapanie skóry
  • ponieważ funkcja wiązania wątroby w tym przypadku nie jest zaburzona, we krwi wykryta zostanie zwiększona ilość sprzężonej bilirubiny
  • w przeciwieństwie do innych rodzajów żółtaczki, masy kałowe będą acholicowe, to znaczy będą prawie białe, z powodu braku w nich stercobiliny, a mocz ma ciemny kolor
  • występują okresowe bóle w prawym podżebrzu lub atak takiego bólu z kolką wątrobową
  • zaburzenie przewodu pokarmowego - wzdęcia (przyczyny, leczenie), biegunka, zaparcia, nudności, utrata apetytu, odbijanie

Metabolizm i wydalanie bilirubiny

Naruszeniu temu towarzyszy jego nadmierne gromadzenie się, w wyniku czego żółtaczka może być dziedziczna - dziedziczna żółtaczka lub występować przez całe życie i komplikować różne choroby - żółtaczka nabyta.

Dziedziczna żółtaczka

Zaburzenia, które występują na wątrobowym etapie metabolizmu bilirubiny (wiązanie, transport w komórce wątroby i usuwanie z niej), powodują dziedziczną żółtaczkę:

  • Zespół Kriglera-Nayyara
  • Zespół Gilberta
  • Zespół Dabin-Johnsona

Zespół Gilberta występuje częściej niż inne - łagodna hiperbilirubinemia z korzystnym rokowaniem.

Przyczyny wysokiej bilirubiny we krwi z tą chorobą polegają na braku enzymu w komórce wątroby, który zapewnia wiązanie wolnej bilirubiny z kwasem glukuronowym, więc hiperbilirubinemia będzie spowodowana głównie przez jej niezwiązaną frakcję.

Choroba jest dziedziczna i towarzyszy jej wada genów zlokalizowanych na drugim chromosomie. Częstość występowania zespołu Gilberta na świecie jest różna. Tak więc u Europejczyków występuje w 3-5% przypadków, podczas gdy w Afryce - w 36%, co wiąże się z wysoką częstością występowania w nich charakterystycznej wady genetycznej.

Często choroba przebiega bezobjawowo lub z epizodami żółtaczki o różnym nasileniu, które występują na tle stresu, nadmiernego wysiłku fizycznego, podczas spożywania alkoholu. Biorąc pod uwagę łagodny przebieg i korzystne rokowanie, z reguły nie jest wymagane specjalne leczenie takich pacjentów.

Nabyta Żółtaczka

Żółtaczka nad wątrobowa występuje, gdy ilość nowo powstałej bilirubiny jest tak duża, że ​​nawet 3-4-krotne zwiększenie intensywności jej wiązania przez wątrobę nie usuwa nadmiaru z surowicy krwi.

Żółtaczka wątrobowa lub miąższowa występuje jako przejaw różnych chorób, któremu towarzyszy uszkodzenie miąższu wątroby i naczyń włosowatych żółci, co pociąga za sobą naruszenie wychwytywania, sprzęgania i wydalania bilirubiny, a także jej powrotu do krwi z dróg żółciowych podczas cholestazy (przekrwienie żółci) w wątrobie. Jest to jeden z najczęściej rozwijających się rodzajów żółtaczki, w której występuje wysoka bezpośrednia bilirubina.

Choroby, którym towarzyszy żółtaczka wątroby są liczne i różnorodne, jednak ten rodzaj hiperbilirubinemii najczęściej obserwuje się w przypadku zapalenia wątroby i marskości wątroby.

Zapalenie wątroby to duża grupa zmian zapalnych wątroby, które mogą mieć charakter wirusowy lub być powodowane przez czynniki niezakaźne (wirusowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne, alkohol).

W ostrym przebiegu choroby czynnikiem sprawczym najczęściej jest infekcja wirusowa (zapalenie wątroby typu A, B, C, D, G), a objawy obejmują:

  • oznaki ogólnego zatrucia wraz ze wzrostem temperatury ciała
  • ogólna słabość
  • ból mięśni i stawów
  • w takim przypadku ból w prawym podżebrzu wskazuje na uszkodzenie wątroby
  • żółtkowe zabarwienie skóry i błon śluzowych
  • przebarwienia kału i moczu, a także charakterystyczne zmiany parametrów laboratoryjnych

Wraz z postępem choroby z udziałem znacznej ilości miąższu wątroby, a także z trudnym odpływem żółci, swędzenia, krwawienia, oznak uszkodzenia mózgu w postaci charakterystycznej encefalopatii wątrobowej, a ostatecznie rozwoju niewydolności wątroby i nerek, która zagraża życiu i często przyczyną śmierci takich pacjentów.

Przewlekłe zapalenie wątroby jest dość powszechne w wyniku ostrych wirusowych, narkotykowych i alkoholowych uszkodzeń wątroby. Ich objawy kliniczne są zredukowane do żółtaczki miąższowej i zmian w analizie biochemicznej krwi; z zaostrzeniem gorączka, bóle stawów, a także wysypki skórne są możliwe.

Marskość wątroby - to poważne zmiany związane z utratą normalnej histoarchitektoniki jej miąższu. Innymi słowy, dochodzi do naruszenia normalnej struktury mikroskopowej: w wyniku śmierci hepatocytów zraziki wątrobowe znikają, zaburzona jest orientacja naczyń krwionośnych i naczyń włosowatych żółci, w miejsce uszkodzonych i martwych komórek pojawiają się masywne ogniska proliferacji tkanki łącznej..

Procesy te uniemożliwiają wątrobie pełnienie funkcji wiązania i usuwania bilirubiny z organizmu, a także procesów detoksykacji, powstawania różnych białek i czynników krzepnięcia krwi. Najczęściej marskość uzupełnia zmiany zapalne (zapalenie wątroby).

Oprócz żółtaczki miąższowej objawami klinicznymi charakterystycznymi dla marskości wątroby są powiększenie wątroby i śledziony, swędzenie skóry, pojawienie się płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze), żylaki przełyku, odbytnicy, przedniej ściany brzucha.

Z biegiem czasu nasilają się objawy niewydolności wątroby, rozwija się uszkodzenie mózgu, zmniejsza się krzepnięcie krwi, czemu towarzyszą nie tylko wysypki skórne, ale także krwotoki w narządach wewnętrznych i krwawienia (żołądek, nos, macica), które z natury często zagrażają życiu.

Zwiększona bilirubina u noworodków

Na szczególną uwagę zasługuje hiperbilirubinemia, czyli zwiększona bilirubina u noworodków. Wiadomo, że w pierwszych dniach życia większość dzieci ma pewien stopień nasilenia żółtaczki, która jest fizjologiczna.

Dzieje się tak, ponieważ ciało dziecka przystosowuje się do egzystencji pozamacicznej, a tak zwana hemoglobina płodowa (płodowa) zostaje zastąpiona hemoglobiną typu „dorosłego”, której towarzyszy częściowe zniszczenie czerwonych krwinek. Z reguły szczyt żółknięcia obserwuje się w ciągu 3-5 dni życia, a po krótkim czasie ustępuje bez szkody dla ciała dziecka.

W przypadkach, gdy hemoliza występuje u wcześniaków lub jest spowodowana konfliktem Rh lub innymi przyczynami, może wystąpić znaczny wzrost niezwiązanej frakcji bilirubiny po jej przeniknięciu przez barierę krew-mózg.

Rezultatem będzie rozwój tzw. Żółtaczki jądrowej, w której jądra mózgu są uszkodzone, co stanowi zagrożenie dla życia dziecka i wymaga natychmiastowej intensywnej opieki.

We wszystkich przypadkach konieczne jest dokładne ustalenie przyczyn wysokiego stężenia bilirubiny u noworodka, aby uniknąć poważnych komplikacji w odpowiednim czasie:

  • rozkład fizjologiczny czerwonych krwinek
  • uszkodzenie wątroby
  • wrodzone zaburzenia dróg żółciowych
  • konflikt rezusowy itp.

Jak zmniejszyć bilirubinę?

Sposoby zwalczania hiperbilirubinemii zależą od przyczyn, które ją spowodowały, ale jeśli wystąpi żółtaczka, nie należy samoleczenia, ale należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Ponieważ żółtaczka jest tylko objawem, a leczenie powinno przede wszystkim mieć na celu wyeliminowanie jej przyczyn.

Przy dużej liczbie bilirubin z powodu ciężkiej hemolizy czerwonych krwinek wskazana jest terapia infuzyjna z wprowadzeniem glukozy, albuminy, a także plazmafereza. W przypadku żółtaczki noworodków fototerapia jest bardzo skuteczna, w której napromieniowanie skóry pomaga przekształcić wolną toksyczną bilirubinę w związaną, łatwo wydalaną.

W hiperbilirubinemii niezwiązanej z koniugacją skuteczne jest stosowanie leków zwiększających aktywność enzymów wątrobowych, na przykład fenobarbital.

We wszystkich przypadkach należy pamiętać, że żółtaczka z reguły jest wskaźnikiem poważnych zaburzeń w ciele, a zatem terminowe wyjaśnienie jej przyczyn zwiększa prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku i być może całkowitego wyleczenia choroby, która go spowodowała. Nie zaniedbuj wizyty u lekarza nawet w przypadku niewielkiego żółtego zabarwienia skóry, twardówki, ponieważ terminowa diagnoza i terminowe leczenie mogą nie tylko uratować życie pacjenta, ale także znacznie poprawić jego jakość.

Zwiększona całkowita bilirubina, bezpośrednia lub pośrednia - przyczyny u dzieci i dorosłych, objawy i metody leczenia

Wraz z rozpadem białek zawierających hem w erytrocytach powstaje bilirubina - specjalny naturalny pigment o żółto-zielonym odcieniu. Jest to proces fizjologiczny związany z niszczeniem czerwonych krwinek, które spełniły swój termin. Bilirubina znajduje się we krwi i żółci, a jej poziom jest ważnym wskaźnikiem analizy biochemicznej. Proces metaboliczny omawianego enzymu zachodzi stale w ciele. Przydatność wątroby zależy od poziomu tego pigmentu. Wzrost stężenia bilirubiny może wskazywać na upośledzenie funkcji czerwonych krwinek lub odpływ żółci.

Co to jest bilirubina?

Jest to nazwa produktu rozpadu hemoglobiny, cytochromu i mioglobiny - białek zawierających hem. Powstawanie tego pigmentu żółciowego następuje w wątrobie. Cały proces jego metabolizmu obejmuje kilka etapów:

  1. Wraz z przepływem krwi pigment przenosi się do wątroby za pomocą nośnika - białka albuminy, które wiąże ten toksyczny związek.
  2. Na powierzchni hepatocytów bilirubina jest oddzielana. Tutaj wchodzi do komórek wątroby, gdzie wiąże się z kwasem glukuronowym. Toksyczność enzymu znika i można go już rozpuszczać w wodzie i wydalać z żółcią z organizmu.
  3. Następnie pigment wchodzi do jelit, jest przekształcany w urobilinogen, a następnie naturalnie wydalany z kałem.
  4. Niewielka część enzymu jest wchłaniana i dostaje się do krwioobiegu. Pozostałości te są filtrowane przez wątrobę i wydalane z moczem..

Jeśli na pewnym etapie wystąpi awaria, krew zacznie gromadzić ten pigment. Wykazuje swoje właściwości toksyczne, dlatego cierpią narządy wewnętrzne. Biorąc pod uwagę cechy procesu metabolicznego, bilirubina dzieli się na:

  1. Pośrednie (bez zobowiązań, za darmo). Jest to produkt rozpadu substancji hemowych. Jest toksyczny, łatwo przenika przez błonę komórkową. Odpowiedzialny za dostarczenie bilirubiny do wątroby, gdzie jest ona neutralizowana.
  2. Bezpośredni (podłączony). Jest to już nietoksyczna bilirubina, która powstaje w wątrobie, a następnie jest wydalana z kałem. Ten typ enzymu bierze udział w tworzeniu żółci..

Bez uwzględnienia tych frakcji osoba określa poziom całkowitej bilirubiny, ponieważ wzrasta ona wraz ze wzrostem dowolnego ze składników. Ogólnie pigment ten działa jako główny komórkowy przeciwutleniacz - substancja wiążąca wolne rodniki. Zatem bilirubina spowalnia procesy utleniania. Dodatkowo pomaga przywrócić uszkodzone czerwone krwinki..

Współczynnik całkowitej bilirubiny

Ilość bilirubiny we krwi mierzy się w μmol / l. Aby określić odchylenia, lekarze określili granice normalnych wartości tego enzymu. Wskaźniki różnią się dla każdego rodzaju danego pigmentu (pośredni, bezpośredni, ogólny), wieku i płci osoby. U kobiet poziom jest nieco niższy niż u mężczyzn ze względu na niższą liczbę czerwonych krwinek we krwi. Ogólne wskaźniki bilirubiny są zwykle odzwierciedlone w tabeli:

Bilirubina całkowita w surowicy krwi, mmol / l

Dzieci starsze niż 1 miesiąc

Dzieci poniżej 2 tygodnia życia

Szybkość bezpośredniej i pośredniej bilirubiny we krwi

Ilość frakcji bezpośredniej powinna wynosić około 25% całkowitej bilirubiny, a frakcja pośrednia wynosi około 75%. Wartości norm w poszczególnych laboratoriach czasami się różnią. Wynika to z tego, że stosowane są odczynniki o innych właściwościach lub metody analizy są modyfikowane. Różnice mogą wynosić od dziesiątych do 1 μmol / L. Ogólnie przyjęte normy znajdują odzwierciedlenie w tabeli:

Dzieci starsze niż 1 miesiąc

Dzieci poniżej 2 tygodnia życia

Podwyższone stężenie bilirubiny we krwi

Określenie ilości bilirubiny jest konieczne, ponieważ po przekroczeniu normalnych wartości ten pigment żółciowy powoduje zatrucie organizmu. Prowadzi to do upośledzenia funkcji ważnych narządów: mózgu, wątroby, serca i nerek. Pierwszy jest najbardziej wrażliwy w odniesieniu do działania pigmentu żółciowego. Stan, w którym poziom bilirubiny przekracza normę o 50 lub więcej μmol / l, nazywa się hiperbilirubinemią.

Przyczyny

Biorąc pod uwagę, który wskaźnik pigmentu bilirubiny jest zwiększony, wyróżnia się żółtaczkę hemolityczną, mechaniczną, miąższową i mieszaną. Pierwsze trzy gatunki są częściej diagnozowane. Ponadto istnieje pseudo-żółtaczka, w której skóra gromadzi karoteny, co wiąże się z długotrwałym stosowaniem pomarańczy, marchwi lub dyń. Różnica między prawdziwą żółtaczką polega na tym, że nie tylko skóra, ale także błony śluzowe stają się żółte. Wzrost niektórych wskaźników pigmentu bilirubiny wskazuje na określony rodzaj żółtaczki:

  • ogólne - miąższowy (wątrobowy);
  • bezpośrednie - mechaniczne (podhepatyczne);
  • pośredni - hemolityczny (nadwątrobowy).

Zwiększona całkowita bilirubina

Normy tego pigmentu żółciowego mają bardzo szerokie granice, ponieważ jego poziom może się zmieniać pod wpływem różnych zewnętrznych i wewnętrznych czynników patologicznych i fizjologicznych. Hiperbilirubinemia często występuje w następujących przypadkach:

  • po intensywnym wysiłku fizycznym;
  • podczas przejadania się;
  • przedłużony post.

Jeśli całkowita bilirubina jest podwyższona, oznacza to uszkodzenie wątroby, dlatego rozwija się żółtaczka wątrobowa. Skóra nabiera intensywnego pomarańczowego lub jasnożółtego odcienia. Taka hiperbilirubinemia występuje w następujących chorobach lub stanach:

  • zapalenie wątroby;
  • hepatoza;
  • pierwotna marskość żółciowa;
  • leptospiroza;
  • Zespół Rotora - żółtaczka rodzinna;
  • guzy w wątrobie;
  • mononukleoza;
  • pylephlebitis;
  • systematyczne picie.

Proste

Jeśli wzrośnie frakcja bezpośrednia, przyczyną jest proces zapalny w pęcherzyku żółciowym lub naruszenie odpływu żółci, który zamiast jelita dostaje się do krwi. Ten stan nazywa się żółtaczką wątrobową (obstrukcyjną, mechaniczną). Kolor skóry i błon śluzowych staje się żółty z zielonym lub szarym odcieniem. Jeśli stężenie bilirubiny bezpośredniej jest podwyższone, u osoby można zdiagnozować następujące choroby lub stany:

  • kamica żółciowa - kamień nazębny lub kamienie w pęcherzyku żółciowym;
  • helminthiases;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • skurcze i zaburzenia rozwoju dróg żółciowych;
  • Zespół Mirizzy, zespół Dabin-Johnsona;
  • atrezja dróg żółciowych;
  • przewlekłe zapalenie trzustki;
  • uszkodzenie pęcherzyka żółciowego;
  • zwężenia pozapalne lub pooperacyjne;
  • rak przewodu zółciowego;

Pośredni

Wzrost frakcji pośredniej obserwuje się wraz z przyspieszonym rozpadem czerwonych krwinek w śledzionie, wątrobie lub szpiku kostnym - patologiczna hemoliza, która jest charakterystyczna dla noworodków. Innym powodem jest mioliza (zniszczenie tkanki mięśniowej) z powodu urazów lub zapalenia mięśni. Podobnie jak hemoliza, nie jest związany z wątrobą i występuje nad nią, nawet w układzie krążenia, dlatego żółtaczka rozwijająca się nazywana jest nad wątrobą.

Jeśli pośrednia bilirubina jest podwyższona, skóra staje się jasnożółta z niebieskawym odcieniem. Przyczynami tego rodzaju hiperbilirubinemii są następujące patologie lub stany:

  • dziedziczna niedokrwistość (niedobór żelaza);
  • zatrucie truciznami hemolitycznymi (ołów, rtęć, blady perkoz);
  • transfuzja krwi niezgodna przez grupę lub czynnik Rh;
  • ciąża konfliktowa rezus;
  • przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, NLPZ, leków przeciw TB, leków przeciwbólowych, przeciwnowotworowych;
  • choroby autoimmunologiczne - reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy;
  • posocznica, dur brzuszny, malaria;
  • Zespół Gilberta, Krigler-Nayyar.

Dlaczego podwyższony u kobiet

Przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny we krwi nie są zależne od płci. U kobiet żółtaczka może wystąpić z powodu powyższych chorób lub stanów. Na liście przyczyn hiperbilirubinemii u płci pięknej można dodać ciążę. Podczas noszenia dziecka norma pigmentu żółciowego wynosi 5,0-21,2 μmol / l. Wskaźniki te nie różnią się bardzo od wskaźników, które powinny mieć kobiety niebędące w ciąży - 3,5-17.2 μmol / l.

Niewielkie odchylenia są dopuszczalne, jeśli przed poczęciem przyszła matka nie miała problemów zdrowotnych. W przeciwnym razie hiperbilirubinemia może wskazywać na możliwe choroby układu sercowo-naczyniowego. Wcześniej nie mogli się w żaden sposób zamanifestować, ale sprowokowała ich ciąża, ponieważ serce zaczęło pompować więcej krwi. Ten sam napięty reżim podczas rodzenia dziecka odczuwa pęcherzyk żółciowy i nerki kobiety. Następujące patologie mogą być przyczyną hiperbilirubinemii podczas ciąży:

  • wczesna toksyczność;
  • kamica żółciowa;
  • wewnątrzwątrobowa cholestaza kobiet w ciąży;
  • rzucawka i stan przedrzucawkowy;
  • ostra stłuszczenie wątroby.

U mężczyzn

Hiperbilirubinemia u mężczyzn może rozwijać się z tych samych powodów, co u kobiet, z wyłączeniem tylko czynników ryzyka związanych z ciążą. Przedstawiciele silniejszego seksu mają innych prowokatorów żółtaczki. Są one związane z następującymi czynnikami charakterystycznymi dla mężczyzn:

  • palą więcej;
  • częściej kobiety piją alkohol;
  • mniejsza dbałość o higienę osobistą;
  • częściej dostają tatuaże;
  • naruszać dietę.

U mężczyzn, 2-3 razy częściej niż u kobiet, odnotowuje się zespół Gilberta. Przy tej patologii hiperbilirubinemia osiąga 80-100 μmol / L, z dominującą frakcją pośrednią. Pozostałe przyczyny żółtaczki u mężczyzn nie różnią się od tych, które są charakterystyczne dla kobiet:

  • zatrucie narkotykami;
  • przewlekła choroba wątroby;
  • brak witamin B12;
  • marskość wątroby;
  • kamica żółciowa;
  • przewlekły alkoholizm;
  • Wirusowe zapalenie wątroby.

U noworodków

Normy dotyczące bilirubiny u dzieci nie pokrywają się z normami dla dorosłych. Natychmiast po urodzeniu ilość tego enzymu prawie odpowiada wartościom jak u osób dojrzałych, ale w 4 dniu życia jego poziom gwałtownie wzrasta. Można to zobaczyć na skórze dziecka, która zmienia kolor na żółty. Nie trzeba bać się tego stanu, ponieważ żółtaczka fizjologiczna powstaje u noworodków.

Hiperbilirubinemia u noworodków jest związana z faktem, że pewna liczba czerwonych krwinek jest niszczona, aby zrobić miejsce dla nowej, już „dorosłej” hemoglobiny, a płodowej (płodowej) - aby dać szansę wydostania się z organizmu. Jest to szczególna reakcja adaptacji dziecka do nowych warunków życia. Tydzień później skóra dziecka nabiera normalnego odcienia, ponieważ poziom pigmentu bilirubiny spada do 90 μmol / l.

Następnie wskaźniki osiągają standardy typowe dla osoby dorosłej. Oprócz żółtaczki fizjologicznej hiperbilirubinemia u noworodków może wystąpić w następujących przypadkach:

  • u słabych noworodków;
  • u wcześniaków;
  • u niemowląt urodzonych z patologią;
  • z konfliktem Rhesus matki i dziecka;
  • jeśli poprzednie dziecko miało chorobę hemolityczną wymagającą fototerapii;
  • ze znacznym siniakiem lub krwiakiem mózgu;
  • na tle utraty ponad 10% masy od urodzenia, co jest związane z brakiem mleka u matki;
  • u dużych dzieci;
  • z zespołem Kriglera-Nayyara;
  • jeśli matka ma cukrzycę;
  • na infekcje dróg moczowych.

Objawy

Uderzającym objawem hiperbilirubinemii jest żółtawy kolor skóry, twardówki i błon śluzowych. Wynika to z faktu, że pigment żółci dostaje się do krwi i tkanek ciała, co nadaje mu taki kolor. Ponadto działa na zakończenia nerwowe, powodując silne swędzenie. Na tle tych znaków można zaobserwować następujące objawy:

  • nudności;
  • gorycz w ustach i odbijanie;
  • zmniejszony apetyt;
  • dyskomfort, ciężkość w prawym podżebrzu;
  • ciemny mocz do odcienia herbaty;
  • biały kolor kału;
  • ogólna słabość;
  • zawroty głowy;
  • zmęczenie
  • drażliwość;
  • bębnica;
  • cardiopalmus;
  • bół głowy;
  • upośledzenie pamięci;
  • powiększenie wątroby.

Jakie jest niebezpieczeństwo zwiększenia stężenia bilirubiny we krwi

Konsekwencje hiperbilirubinemii dotyczą pracy wątroby, pęcherzyka żółciowego, układu nerwowego i trawiennego. Z powodu naruszenia procesu trawienia u osoby rozwija się hipowitaminoza. Ze względu na wadliwą pracę wątroby toksyny i toksyny nie są usuwane z organizmu, co prowadzi do zatrucia. W pęcherzyku żółciowym tworzą się kamienie, po których rozwija się zapalenie pęcherzyka żółciowego. Hiperbilirubinemia jest również niebezpieczna dla rozwoju następujących patologii:

  • encefalopatia, której towarzyszą zaburzenia pamięci, zdezorientowana świadomość, osłabienie fizyczne;
  • utrata przytomności, aw ciężkich przypadkach - śpiączka z powodu uszkodzenia tkanki mózgowej.

Hiperbilirubinemia dzieli się na kilka stopni nasilenia, w zależności od tego, o ile wartości bilirubiny przekraczają normalne liczby:

  1. Nieistotny. Wzrost pigmentu żółciowego do 50-70 μmol / L. Nie ma zagrożenia życia, ciężkie zatrucie i uszkodzenie narządów wewnętrznych nie są odnotowane. Dana osoba może żyć długo w tym stanie, ale przyczyna hiperbilirubinemii musi zostać wyjaśniona.
  2. Wyrażone. Tutaj stężenie wzrasta do 150-170 μmol / L. Stan jest niebezpieczny, ale nie krytyczny. Przy przedłużonym przebiegu hiperbilirubinemia powoduje ciężkie zatrucie.
  3. Ciężki. Poziom bilirubiny wzrasta do 300 μmol / L. Istnieje zagrożenie dla życia pacjenta z powodu silnego zatrucia i zakłócenia narządów wewnętrznych.
  4. Niezwykle ciężki. Wskaźniki przekraczają poziom 300 μmol / L. Są niezgodne z życiem. Jeśli przyczyna nie zostanie rozwiązana w ciągu kilku dni, nastąpi fatalny skutek.

Jak traktować

Hiperbilirubinemia nie jest osobną patologią, dlatego konieczne jest leczenie choroby, która stała się pierwotną przyczyną tego stanu. Jest to jedyny sposób na znormalizowanie poziomu pigmentu żółciowego i pozbycie się żółtaczki. W tym celu pacjent musi przejść szereg testów: krwi (ogólne i biochemiczne), badań wątroby, w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Ponadto można przepisać badanie ultrasonograficzne wątroby..

Po ustaleniu przyczyny hiperbilirubinemii lekarz wybiera schemat leczenia w zależności od zidentyfikowanej choroby. Oprócz terapii etiotropowej pacjentowi przepisuje się specjalną dietę. Leczenie uzależnienia od narkotyków zależy od zidentyfikowanej przyczyny żółtaczki:

  • jeśli zaburzony jest odpływ żółci, stosuje się leki żółciopędne;
  • przy wrodzonych wadach czerwonych krwinek eliminowane są tylko zewnętrzne objawy choroby;
  • w przypadku zakaźnego charakteru bilirubinemii zaleca się leczenie antybiotykami, lekami immunomodulującymi, przeciwzapalnymi i hepatoprotekcyjnymi;
  • przy hemolizie czerwonych krwinek wskazana jest terapia infuzyjna z wprowadzeniem albuminy, glukozy i plazmaferezy;
  • żółtaczka fizjologiczna noworodków jest leczona za pomocą fototerapii, w której z powodu promieniowania ultrafioletowego skóry wolna toksyczna bilirubina jest wiązana i wydalana.

Przygotowania

Leczenie farmakologiczne hiperbilirubinemii ma na celu wyeliminowanie jej przyczyn. Pierwszy etap terapii odbywa się w szpitalu, aby lekarz mógł monitorować pacjenta. Ponadto w przypadku żółtaczki miąższowej może rozwinąć się krwawienie, dlatego pacjent może również wymagać wykwalifikowanej pomocy. W zależności od przyczyny hiperbilirubinemii przepisywane są następujące grupy leków:

  • Sorbenty i przeciwutleniacze. Wskazany w leczeniu żółtaczki na tle zatrucia. Leki te pomagają usuwać toksyny z organizmu i poprawiają metabolizm. Węgiel aktywowany i Enterosgel są stosowane w tej kategorii leków..
  • Rozwiązania detoksykacyjne. Dożylnie z zatruciem ciała. Często stosowany w połączeniu z sorbentami, glukozą i przeciwutleniaczami w celu usunięcia nadmiaru pigmentu żółciowego.
  • Cholagogue. Służy do naruszania odpływu żółci (z żółtaczką wątrobową). Leki Howitol i Allochol mają działanie żółciopędne.
  • Antybiotyki Niezbędne ze względu na bakteryjny charakter żółtaczki, na przykład w przypadku sepsy. Lekarz może przepisać antybiotyk z grupy penicylin, makrolidów lub cefalosporyn.
  • Hepatoprotectors. Mają pozytywny wpływ na funkcjonowanie wątroby. Stosowany w cholestazie nieobstrukcyjnej, gdy stagnacji żółci nie towarzyszy tworzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym. Przykładem jest lek Ursofalk, który jest stosowany w chorobach wątroby i pęcherzyka żółciowego. W przypadku zapalenia wątroby zaleca się przyjmowanie Essentiale, Hofitol lub Carsil.
  • Enzymy Potrzebował złagodzić stany zapalne i upłynnić żółć. Leki te obejmują Festal, Panzinorm, Mezim.

Dieta

Na tle przyjmowania leków na hiperbilirubinemię wymagana jest specjalna dieta. Ma na celu złagodzenie stanu wątroby, pęcherzyka żółciowego i ciała jako całości. Musisz jeść często - do 6 razy dziennie w małych porcjach, które po jedzeniu pozostawiają uczucie głodu. Dieta powinna składać się głównie z produktów bogatych w pektyny i błonnik: jarzębina, porzeczki, owoce róży, buraki, morele.

Codziennie powinieneś zawrzeć w menu jeden z rodzajów zbóż. W przypadku hiperbilirubinemii przydatne są gryka, płatki owsiane i ryż. Następujące produkty mają również korzystny wpływ w przypadku żółtaczki:

  • Duszone i Gotowane Warzywa;
  • białko jaja kurzego;
  • ziołowe herbaty;
  • słodkie owoce;
  • niskotłuszczowe produkty mleczne;
  • niskotłuszczowy filet mięsny;
  • zupy warzywne i mleczne deserowe;
  • niskotłuszczowa cielęcina, wołowina, królik;
  • chleb bez soli;
  • niskotłuszczowe ryby rzeczne (karaś, sandacz, szczupak, karp) i morskie (błękitek, dorsz, dorsz szafranowy, navaja, mintaj);
  • woda bez gazu;
  • marmolada, kochanie.

Stosowanie produktów zawierających konserwanty i barwniki jest niedozwolone. Tłuszczowe, smażone i duszone mięso, konserwy, wędzone mięso, kiełbasy, smalec, wątroba i mózgi również nie są dozwolone w diecie żółtaczki. Lista zakazanych produktów obejmuje:

  • chrzan, ocet, musztarda, przyprawy;
  • czosnek, rzepa, rzodkiewka, rzodkiewka, zielona cebula;
  • śmietana, tłusta śmietana i twaróg;
  • kakao, kawa;
  • kwaśne owoce - śliwki, owoce cytrusowe;
  • rośliny strączkowe, proso, biała kapusta (zwiększenie fermentacji w żołądku).

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Dystonią