Encyklopedia medyczna

(Re- + zwapnienie)
metoda badania aktywności układu krzepnięcia krwi, oparta na określeniu czasu krzepnięcia osocza cytrynianu lub szczawianu po dodaniu roztworu chlorku wapnia.

Zobacz znaczenie rekalcyfikacji plazmy w innych słownikach

Odporny dawca osocza - D., który został poddany immunizacji pewnym obcym antygenem i opracował wobec niego przeciwciała; Krew D. i. przedmiot może być stosowany do celów profilaktycznych i terapeutycznych.
Duży słownik medyczny

Dawca osocza - D., od którego pobierana jest krew w celu uzyskania osocza metodą plazmaferezy, a następnie transfuzji własnych czerwonych krwinek.
Duży słownik medyczny

Białkowe substytuty osocza - leki stosowane do żywienia pozajelitowego w przypadku niedoboru białka lub w przypadku niemożności jedzenia przez usta (hydrolizyna, hydrolizat kazeiny.
Duży słownik medyczny

Diagnostyka plazmy - zestaw metod pomiaru charakterystyk plazmy.
Wielki słownik encyklopedyczny

Objętość osocza krążącego - wskaźnik hemodynamiczny reprezentujący całkowitą objętość osocza zlokalizowanego w funkcjonujących naczyniach krwionośnych.
Duży słownik medyczny

Rekalcyfikacja osocza - (ponowne + zwapnienie) metoda badania aktywności układu krzepnięcia krwi, oparta na określeniu czasu krzepnięcia cytrynianu lub szczawianu w osoczu po.
Duży słownik medyczny

Tromboplastyczny składnik osocza - (trombo- + grecki. Tworzenie plastike, tworzenie) patrz czynnik VIII.
Duży słownik medyczny

Dwupłynowy model plazmy jest modelem hydrodynamicznym, w którym plazmę uważa się za połączenie dwóch „płynów” (elektronowych i jonowych) poruszających się jedna po drugiej. Elektryczny odporność.
Encyklopedia matematyczna

Czas rekalcyfikacji Howella

Czas rekalcyfikacji (VR) należy również rozumieć jako cały proces krzepnięcia, a nie jego poszczególne fazy.

Zasada. Osocze cytrynianowe jest rekalcyfikowane i mierzony jest czas do krzepnięcia..

Technika wykonania. Krew pobierana jest w rozcieńczeniu 1: 5 (jak dla ROE). Teraz cytowaną krew wiruje się przez około 10 minut przy około 1700 rpm. Aby określić BP, które powinno nastąpić najpóźniej po 2 godzinach, osocze cytrynianowe należy schłodzić. Definicja

Produkowany w łaźni wodnej o temperaturze 37 ° z podgrzewanymi rurkami. 0,5 ml 0,5% dodaje się do 0,5 ml osocza cytrynowego (1 /40 mol) roztworu chlorku wapnia i czas jest monitorowany przez stoper. Mieszaninę regularnie miesza się cienkim drutem do wytrząsania, dopóki nie zwisną na niej pierwsze włókna fibryny. Czas mierzony tym momentem jest czasem rekalcyfikacji. Ponadto można również określić czas zakończenia koagulacji - jest to moment, w którym ciecz nie wypływa już po przechyleniu rurki. Zaleca się przeprowadzenie dwóch lub trzech równoległych badań w celu wyeliminowania błędów..

Ocena. Zwykle czas rekalcyfikacji różni się dość znacząco - od 60 do 120 sekund. Tylko przy jednoznacznym wydłużeniu czasu krwawienia możemy mówić o spowolnieniu krzepnięcia.

Wydłużenie obserwuje się w przypadku hemofilii, poważnych naruszeń wątroby, wlewu, zatrucia fosforem, wstrząsu anafilaktycznego oraz w leczeniu leków przeciwzakrzepowych.

Skrócenie występuje po ciężkiej utracie krwi, niedoczynności tarczycy, czasami ze znaczną leukocytozą.

Źródła błędów. Czas rekalcyfikacji różni się w zależności od zmian liczby płytek krwi. Dzięki temu wirowanie powinno być jednolite. Przy higroskopijności chlorku wapnia możliwe są niedokładności w wytwarzaniu 0,5% roztworu, dlatego zaleca się, aby przejść do obliczenia ciężaru właściwego ługu macierzystego.

Notatki Według Halzy czas rekalcyfikacji i czas protrombiny można określić za pomocą metody łączonej z zastosowaniem mikrometody. W tym przypadku obserwuje się dość całkowity zbieżność zarówno między tymi dwiema ilościami, jak i między nimi a innymi próbkami protrombiny.

Koagulogram: norma i interpretacja wyników

Koagulogram to kompleksowa analiza hematologiczna mająca na celu ocenę zdolności krzepnięcia krwi. Krew na koagulogramie musi zostać oddana, jeśli występują poważne choroby serca i planowane jest przeprowadzenie operacji. Ponadto kobiety w ciąży wykonują koagulogram w każdym trymestrze ciąży.

Ta analiza ma inną nazwę - hemostasiogram. Podstawowy koagulogram jest przepisywany na pierwszym etapie diagnozy. Jeśli lekarz zauważy jakiekolwiek odchylenie od ustalonych norm, kieruje pacjenta do rozszerzonego badania. Pozwala ocenić istniejące naruszenia, nie tylko jakościowo, ale także ilościowo..

Wideo: co to jest koagulogram? Jakie jest jego znaczenie w diagnozie?

Co to jest koagulogram?

Aby w pełni odpowiedzieć na to pytanie, powinieneś zacząć od mechanizmu krzepnięcia krwi. Dlaczego jest to potrzebne? Załóżmy, że osoba przypadkowo się skaleczyła. W tej samej sekundzie zaczyna się proces złożony i bardzo ważny w zakresie uszkodzenia tkanek - powstawanie zakrzepów - zakrzepów, za pomocą których ciało „zamyka” ranę, aby zapobiec utracie krwi. Jesteśmy przyzwyczajeni do postrzegania szybkiego zatrzymania krwawienia jako czegoś naturalnego i przyjmowanego za pewnik, tymczasem nawet najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu układu krzepnięcia grożą nam śmiertelnymi konsekwencjami.

Chodzi o to, że w ciągu naszego życia nasze ciało musi przestać krwawić wiele razy: duże i małe, powierzchowne i wewnętrzne. Mechanizm hemostazy działa nie tylko w ekstremalnych warunkach (rany, oparzenia), ale także w dość zwyczajnych okolicznościach - takich jak miesiączka lub lokalny proces zapalny, który uszkadza małe naczynia i naczynia włosowate.

Gdyby krew nie miała zdolności krzepnięcia, normalne funkcjonowanie byłoby po prostu niemożliwe, nie mówiąc już o poradzeniu sobie z poważnymi obrażeniami, chorobą lub poddaniem się operacji. Aby ocenić działanie układu hemostazy, niezbędny jest koagulogram - normy dla dorosłych, dzieci i kobiet w ciąży w tabeli zostaną przedstawione dalszej uwadze.

Oprócz niewystarczającej aktywności układu krzepnięcia krwi występuje również nadmiar, który jest nie mniej niebezpieczny dla zdrowia. Niepotrzebnie utworzone skrzepy krwi mogą zatkać ważne naczynia krwionośne, prowadząc do głodu tlenu, a nawet martwicy niektórych narządów i części ciała.

Ludzki układ hemostazy

Zobaczmy teraz szczegółowo, na co składa się system krzepnięcia krwi:

Pierwszym składnikiem są płaskie komórki śródbłonka wyściełające wewnętrzną powierzchnię ścian naczyń krwionośnych i jam serca. Kiedy komórki te są podrażnione w wyniku naruszenia integralności naczynia, zaczynają wytwarzać substancje biologicznie czynne: tlenek azotu, trombomodulina, prostacyklina. Krew reaguje na te związki i zaczyna krzepnąć;

Drugi składnik to płytki krwi, które nazywane są płytkami krwi i są jednym z najważniejszych składników krwi. Mają wyjątkową zdolność do ścisłego przylegania do siebie, tworząc pierwotną zatyczkę hemostatyczną w miejscu uszkodzenia naczynia, to znaczy, pilnie zamykając powstały „otwór”;

Trzeci składnik to czynniki krwi w osoczu. W sumie jest ich piętnaście, a większość z nich to enzymy w swojej strukturze biochemicznej. Zadaniem czynników plazmatycznych jest utworzenie skrzepu fibrynowego, który całkowicie zatrzyma krwawienie. W tym momencie rozpocznie się proces regeneracji tkanek, ale to już inna historia..

Tak więc zaburzenia hemostatyczne mogą być spowodowane nieprawidłowym działaniem któregokolwiek z powyższych składników układu krzepnięcia krwi, a aby upewnić się, że nie ma problemów lub ustalić ich dokładną przyczynę, lekarze przepisują koagulogram podczas ciąży, przed nadchodzącą operacją lub w obecności poważnych chorób serca i naczyń.

Rodzaje i wskaźniki koagulogramu

Hemostasiogram obejmuje dość dużą liczbę różnych parametrów krwi, z których nie wszystkie są konieczne w konkretnej sytuacji diagnostycznej. Dlatego zwykle lekarz decyduje, które wskaźniki koagulogramu należy określić u pacjenta. Istnieje kilka standardowych testów do różnych celów: przed planowaną operacją, w czasie ciąży, po udarze lub zawale serca, po kuracji lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi, w celach profilaktycznych i tak dalej. Każdy z typowych koagulogramów składa się z pewnego zestawu wskaźników, ale jeśli wynik diagnostyczny odbiega od normy, lekarz przepisze zaawansowaną analizę w celu bardziej obiektywnej oceny istniejących zaburzeń hemostatycznych.

Badanie można podzielić na trzy części, w zależności od etapów krzepnięcia krwi, w których uczestniczą określone parametry koagulogramu:

Etap 1 - zwężenie uszkodzonych naczyń krwionośnych, co samo w sobie pomaga zmniejszyć utratę krwi. Lekarze i asystenci laboratoryjni nazywają ten proces „tworzeniem protrombinazy”;

Etap 2 - agregacja płytek krwi i tworzenie pierwotnej czopu w miejscu naruszenia integralności ścian naczyń krwionośnych. Słusznie określany jako „tworzenie trombiny”;

Etap 3 - „splot” elastycznej sieci nici białkowych zwanych fibryną. Zakrywa główną zatyczkę, przylega do krawędzi otworu i dokręca ją, a następnie płytki krwi są gęsto ułożone w komórkach siatki. Okazuje się, że jest to rodzaj plastra, który w końcu zatrzymuje krwawienie. W medycynie ten okres krzepnięcia jest wskazany zwrotem „tworzenie fibryny”.

Teraz nazywamy wskaźniki koagulogramu związane z każdym z trzech etapów hemostazy:

Czas krzepnięcia Lee White'a;

Kontaktowy wskaźnik aktywacji;

Czas rekalcyfikacji osocza (GRP);

Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP);

Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT, APTT, ARTT);

Aktywność czynnika VIII;

Aktywność czynnika IX;

Aktywność czynnika X;

Aktywność czynnika XI;

Aktywność czynnika XII.

Międzynarodowe znormalizowane podejście - INR;

Protrombina jako procent wskaźnika szybkiego lub wskaźnika protrombiny (PTI);

Aktywność czynnika II;

Aktywność czynnika V;

Czynnik VII.

Stężenie rozpuszczalnych kompleksów fibryna-monomer.

Jednak przy odszyfrowywaniu wyników koagulogramu mogą również pojawić się inne wskaźniki, które odzwierciedlają działanie przeciwnej funkcji krwi - fibrynolitycznej, która odgrywa równie ważną rolę w ludzkim ciele.

Antykoagulacyjny układ krwionośny hamuje hemostazę w przypadku jego nadmiarowości i rozpuszcza niepotrzebne skrzepy krwi, aby nie blokowały światła naczynia. W ten sposób powstaje równowaga dynamiczna i utrzymywane jest prawidłowe krążenie krwi w narządach i tkankach..

Oto konkretny przykład: zakrzep utworzony w miejscu uszkodzenia naczynia, miał miejsce proces regeneracji, ściana została zarośnięta, a zakrzep pozostał w środku. Teraz nie jest potrzebny, ponieważ integralność statku jest w pełni przywrócona. Co więcej, zakrzep jest szkodliwy, ponieważ blokuje światło naczynia i zakłóca swobodny przepływ krwi. Właśnie wtedy układ fibrynolityczny został włączony do pracy - jego składniki rozpuszczają niepotrzebny skrzep krwi i ewakuują go z krwiobiegu. Ponadto ktoś musi regulować proces tworzenia „łatek”, w przeciwnym razie może początkowo okazać się tak duży, że pokryje całe światło uszkodzonego naczynia. Jeden ze składników układu fibrynolitycznego, antytrombina III, jest powołany do poradzenia sobie z tym zadaniem..

Podczas dekodowania wyników rozszerzonego koagulogramu pojawiają się następujące wskaźniki przeciwkrzepliwej funkcji krwi:

Koagulogram standardowy (przesiewowy)

To badanie krwi obejmuje zestaw krytycznych parametrów krzepnięcia krwi:

Protrombina jako procent szybkości (w praktyce międzynarodowej) lub wskaźnik protrombiny PTI (w przestrzeni poradzieckiej);

Międzynarodowy znormalizowany związek (INR);

Czas częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej (APTT);

Czas trombiny (telewizja).

Ulepszony koagulogram

Obejmuje to następujące wskaźniki:

Czas krzepnięcia Lee White'a;

Protrombina jako odsetek Quick lub PTI;

Czas rekalcyfikacji osocza (GRP);

Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP);

Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT, APTT, ARTT);

Międzynarodowy znormalizowany związek (INR);

Aktywność czynnika II i V;

Aktywność czynnika VII;

Aktywność czynnika VIII, IX i IX;

Ta lista może się nieznacznie różnić w różnych laboratoriach, ponadto, jak wspomniano powyżej, istnieją niestandardowe, specjalistyczne opcje dla hemostazogramów zaprojektowanych w celu rozwiązania typowych problemów diagnostycznych. Czasami lekarz bezpośrednio w kierunku analizy wskazuje te parametry krwi, które musi znać, aby poprawnie ocenić stan zdrowia konkretnego pacjenta.

Komu i dlaczego przepisywany jest koagulogram?

Badanie hemostatycznych i fibrynolitycznych właściwości krwi pokazano w następujących sytuacjach:

Przygotowanie do planowej lub pilnej interwencji chirurgicznej, w tym cięcie cesarskie;

Choroby serca i naczyń - zawał mięśnia sercowego, udar, choroba wieńcowa, migotanie przedsionków, dusznica bolesna, zatorowość płucna, żylaki, zakrzepowe zapalenie żył i zakrzepica żył głębokich;

Patologie układu krwiotwórczego - hemofilia, małopłytkowość, niedokrwistość, choroba von Willebranda-Diana, częste krwawienia z nosa, niewyjaśnione siniaki, nienormalnie obfite miesiączki i plamienia międzymiesiączkowe;

Przewlekłe choroby wątroby - tłuszczowe lub alkoholowe zapalenie wątroby, marskość wątroby, zapalenie wątroby;

Ciąża (w celach profilaktycznych), ciężka zatrucie, gestoza, groźba poronienia, poronienie;

Podejrzenie istnienia DIC;

Długotrwałe stosowanie hormonalnych leków antykoncepcyjnych rozrzedzających krew (Warfaryna, Aspiryna, Heparyna, Trental i inne);

Tabela norm koagulogramu u dorosłych i dzieci

Poniższa tabela pokazuje normalne wartości rozszerzonych hemostazogramów u dorosłych i dzieci. Należy zauważyć, że liczby te różnią się nieznacznie w zależności od wieku. Istotne różnice w pracy hemostatycznych i fibrynolitycznych układów krwi są charakterystyczne tylko dla wcześniaków i zdrowych dzieci w pierwszych dwóch miesiącach życia.

Aktywowany czas rekalcyfikacji osocza

Opis

Aktywowany czas rekalcyfikacji osocza (AVRP) jest wskaźnikiem, który odzwierciedla stan jednego z etapów krzepnięcia krwi. Interpretuje ogólną aktywność układu krzepnięcia krwi. Podczas analizy czas krzepnięcia badanej krwi jest porównywany z czasem krzepnięcia krwi, która jest nadmiernie nasycona jonami wapnia.

Wskazania:

  • hiperkoagulacja;
  • zakrzepica;
  • trombofilia.
Trening
Specjalne szkolenie nie jest wymagane. Pobieranie krwi zaleca się nie wcześniej niż 6-8 godzin po ostatnim posiłku. W przeddzień badania należy wykluczyć alkohol i palenie, stres fizyczny i emocjonalny.

Jeśli pacjent przyjmuje leki, skonsultuj się z lekarzem na temat celowości przeprowadzenia badania na tle przyjmowania leków lub możliwości anulowania go przed badaniem, czas wycofania zależy od okresu wycofania leku z krwi.

Interpretacja wyników
Jednostka: sek.

Wzrost AVRP wskazuje na hipokoagulację (tendencję do krwawień) i jest obserwowany przy:

  • wyraźny spadek liczby płytek krwi lub ich funkcjonalna niewydolność;
  • wrodzony lub nabyty niedobór niektórych czynników związanych z krzepnięciem krwi;
  • nadmiar we krwi substancji, które zapobiegają krzepnięciu krwi (antytrombina III, białka C i S, heparyna);
  • leczenie heparyną;
  • druga faza zespołu DIC (gwałtowne naruszenie wszystkich procesów krzepnięcia krwi, które obserwuje się w wielu krytycznych warunkach: wstrząsy, poważne obrażenia, oparzenia, masywna zakrzepica itp.).
Skrócenie AVRP wskazuje na hiperkoagulację i najczęściej występuje w przypadku:

  • zakrzepica o różnej lokalizacji;
  • trombofilia (stany o podwyższonym ryzyku zakrzepicy).

Koagulogram krwi - dekodowanie wskaźników koagulogramu krwi, wszystkie normy w tabeli

Koagulogram to badanie krwi na wskaźnik jego krzepliwości. Ważne jest, aby lekarze znali ten wynik podczas przygotowywania pacjenta do operacji. Konieczne jest posiadanie danych na temat krzepnięcia krwi, jeśli dana osoba go złamała, jeśli ma historię chorób wątroby, układu sercowo-naczyniowego i autoimmunologicznego, żylaków kończyn dolnych. Za pomocą koagulogramu odkrywają przyczyny krwawienia i monitorują stan krwi kobiety podczas ciąży.

Jak poprawnie wykonać badanie krwi dla koagulogramu - wskazówki dotyczące przeprowadzania analizy

Układ krzepnięcia krwi nazywa się hemostazą i chroni ludzkie ciało przed nadmierną utratą krwi.

Analiza, która sprawdza działanie tego układu, nazywa się hemostazogramem lub koagulogramem.

Endokrynologiczne i nerwowe funkcje organizmu są odpowiedzialne za prawidłowe funkcjonowanie hemostazy. Aby krew skutecznie radziła sobie z podstawowymi funkcjami, musi być wystarczająco płynna. Z powodu krążenia krwi w naczyniach tkanka jest odżywiana, przydatne substancje są transportowane do wszystkich narządów, układ odpornościowy działa, ciało otrzymuje normalną termoregulację.

Zmniejszone krzepnięcie krwi prowadzi do obfitego krwotoku w przypadku krwawienia różnego pochodzenia..

Przeciwnie, hiperkoagulacja prowadzi do tworzenia się skrzepów, tj. Zakrzepów krwi.

Ponieważ analiza krzepnięcia jest niezbędna, lekarz zawsze chce uzyskać dokładne dane analityczne..

Aby prawidłowo oddać krew do koagulogramu, powinieneś być odpowiednio przygotowany do analizy. Istnieje wiele zasad szkolenia, których przestrzeganie gwarantuje dokładność wyników:

  • Nie jedz przez 8-12 godzin przed wykonaniem testu.
  • Poprzedniej nocy zaleca się zjeść tylko lekką kolację..
  • Przed analizą możesz pić, ale tylko zwykłą wodę pitną.
  • Zabronione jest picie kawy lub herbaty, soków lub napojów alkoholowych przed analizą..
  • Zaleca się również powstrzymanie się od palenia przez godzinę przed oddaniem krwi..
  • Bezpośrednio przed pobraniem krwi na koagulogramie należy wypić szklankę czystej wody.
  • 15 minut przed oddaniem krwi nie zaleca się wysiłku emocjonalnego ani fizycznego.
  • Przed pobraniem krwi musisz być spokojny, zrównoważony i zrelaksowany, a nie napięty..
  • Pacjent przyjmujący leki wpływające na krzepnięcie powinien powiadomić o tym lekarzy..

Pacjenci, u których wystąpią objawy zawrotów głowy lub omdlenia podczas pobierania krwi, powinni zostać powiadomieni o tym specjalista, który przeprowadza analizę.!

Wszystkie wskaźniki koagulogramu krwi - co oznacza każdy wskaźnik, dekodowanie

Standardowe badanie krwi dla koagulogramu zawiera wiele wskaźników. Profesjonalne odszyfrowanie uzyskanych danych jest wykonywane przez wykwalifikowanych specjalistów, analizując wszystkie parametry w agregacie.

Dane krzepnięcia krwi są szczególnie przydatne, gdy pacjent:

  1. Istnieje tendencja do zakrzepów krwi.
  2. Rozpoczęło się krwawienie pooperacyjne, maciczne lub inne.
  3. Leczenie przeciwzakrzepowe.
  4. Historia udaru lub zawału serca.
  5. Są choroby naczyniowe.
  6. Występuje choroba wątroby.

Główne wskaźniki koagulogramu są następujące:

  • Czas krzepnięcia odnosi się do odstępu czasu między momentem, w którym krew zaczęła płynąć z rany, na przykład, gdy palec zostaje przecięty, a momentem, w którym krew ustaje, ponieważ tworzy skrzep fibryny. Ten przedział jest normalny dla krwi włośniczkowej od 30 sekund do 3-5 minut. Krew żylna krzepnie dłużej - w ciągu 5-10 minut. Ten wskaźnik pokazuje, jak płytki krwi wykonują swoją pracę..

Czas krwawienia z rany może być dłuższy, jeśli liczba płytek krwi zostanie zmniejszona z jakiegokolwiek powodu, jeśli brakuje witaminy C lub osoba przez długi czas przyjmuje leki przeciwzakrzepowe, takie jak aspiryna, a także z hemofilią lub chorobami wątroby. Szybsze krzepnięcie krwi po ciężkim krwawieniu i podczas stosowania hormonalnej antykoncepcji.

  • Wskaźnik protrombiny (PTI) mierzy się jako stosunek czasu krzepnięcia osocza krwi zdrowej osoby, tak zwanej krwi kontrolnej, do czasu krzepnięcia krwi pacjenta, od którego pobierana jest analiza. Wartość PTI wskazuje na stan ludzkiej wątroby. Podczas ciąży wskaźnik ten wzrasta - jest to normalne. Przy stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych dochodzi do patologicznego przesunięcia w górę wartości wskaźnika protrombiny, a także jeśli istnieje ryzyko zakrzepów krwi. Wraz ze spadkiem IPT istnieje ryzyko krwawienia.

Podczas analizy koagulogramu krwi norma wskaźnika protrombiny wynosi od 93-107%. Aby utrzymać normalny stan tego wskaźnika, organizm potrzebuje witaminy K..

  • Czas trombiny, zwykle równy 15-18 sekund, mierzy interwał konwersji fibrynogenu w fibrynę. Jeśli czas trombiny jest krótszy niż zwykle, najprawdopodobniej we krwi występuje nadmiar fibrynogenu. Wydłużenie szczeliny trombiny wiąże się z dziedzicznym niedoborem tego białka lub ciężką niewydolnością wątroby.

Podczas stosowania heparyny w leczeniu pacjenta wskaźnik ten musi być ściśle kontrolowany!

  • Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT) jest najbardziej czułym wskaźnikiem krzepnięcia krwi, wskazującym czas tworzenia się skrzepu krwi po połączeniu z osoczem chlorku wapnia i wieloma innymi składnikami. Normalny koagulogram aptv pokazuje odstęp 30-40 sekund. Wskaźnik jest wrażliwy na zmiany dowolnego innego składnika koagulogramu w zakresie 30 lub 40 procent. Wzrost APTT obserwuje się przy niedoborze witaminy K i chorobach wątroby.
  • Czas aktywowanego rekalcyfikacji (ABP) pomaga zrozumieć, jak przebiega jeden z etapów krzepnięcia krwi. Zwykle wskaźnik wynosi od 50 do 70 sekund. Jeśli w analizie koagulogram AVR jest krótszy niż normatywny, możemy mówić o stanie trombofilii. Wydłużenie odstępu czasu wiąże się z ryzykiem dużej utraty krwi w przypadku krwawienia. Wydłużenie czasu rekalcyfikacji następuje z powodu zmniejszenia liczby płytek krwi podczas leczenia heparyną w krytycznych warunkach, takich jak oparzenia, uraz, wstrząs.
  • Stężenie fibrynogenu jest prawidłowe od 5,9 do 11,7 μmol / L. Tempo spada w chorobach wpływających na wątrobę. Zwiększa - z nowotworami złośliwymi, z brakiem hormonów tarczycy, ostrymi chorobami zakaźnymi.
  • Rozpuszczalne kompleksy fibryna-monomer (RFMC) wykazują zmianę w cząsteczkach fibryny pod wpływem plazminy i trombiny. Górna granica normy RFMC na 100 ml wynosi 4 mg. W badaniu koagulogramu wskaźnik dekodowania rfmk służy jako marker krzepnięcia wewnątrznaczyniowego. Jego zmiana zależy od tych samych powodów, co odmiana fibrynogenu.
  • Thrombotest pozwala wizualnie zobaczyć ilość fibrynogenu we krwi. Normą jest zakrzepica 4 lub 5 stopni.
  • Tolerancja osocza na heparynę wskazuje na ilość trombiny we krwi. Analiza określa czas, w którym skrzep fibryny tworzy się w osoczu krwi po wprowadzeniu do niego heparyny. W normalnej krwi zdrowej osoby dzieje się to w ciągu 7-15 minut. Spadek oporności krwi na heparynę jest wskazywany przez przedział tolerancji dłuższy niż kwadrans. Odporność na heparynę w chorobach wątroby jest zmniejszona. Mniej niż siedem minut czas tolerancji będzie związany z hiperkoagulacją charakterystyczną dla ciąży, raka, okresów pooperacyjnych, chorób układu sercowo-naczyniowego.
  • Aktywność fibrynolityczna charakteryzuje zdolność krwi do niezależnego rozpuszczania pojawiających się zakrzepów. W osoczu za ten wskaźnik odpowiada fibrynolizyna, która jest w stanie rozszczepić strukturę skrzepu krwi. Jeśli zakrzepy rozpuszczają się szybciej niż normalnie, wówczas osoba zwiększyła krwawienie.
  • Czas krwawienia według Dyukuhry charakteryzuje czas krwawienia, gdy palec zostanie nakłuty specjalnym lancetem. Wstrzyknięcie odbywa się na określonej głębokości - 4 mm. Następnie, co 15-30 sekund, za pomocą specjalnego papieru, jedna kropla wystającej krwi jest usuwana z rany. Papier nie dotyka palca. Po usunięciu jednej kropli krwi czas jest wykrywany, gdy następna wychodzi z rany. W ten sposób sprawdzany jest czas zatrzymania krwawienia włośniczkowego. Zwykle jest to około 1,5 do 2 minut. Na wynik tego testu ma wpływ serotonina i płytki krwi..
  • Fibrynogen jest białkiem syntetyzowanym przez wątrobę. Pod pewnymi czynnikami przekształca się w układzie krwiotwórczym w fibrynę białkową o wysokiej masie cząsteczkowej. Włókna fibrynowe służą jako podstawa skrzepów krwi. Zawartość fibrynogenu w zdrowej krwi powinna wynosić 2-4 g / l.

Niebezpieczny spadek poziomu koagulogramu fibrynogenu pokazuje:

  1. Toksykoza podczas ciąży.
  2. Nieprawidłowe działanie hemostazy.
  3. Marskość.
  4. Ciężkie zapalenie wątroby.
  5. Brak witamin z grupy B i kwasu askorbinowego.
  6. Biorąc olej rybny.
  7. Zastosowanie anabolików, antykoagulantów.

Poziom fibrynogenu we krwi wzrasta wraz z zapaleniem płuc, ostrymi infekcjami i różnymi procesami zapalnymi, po porodzie, podczas ciąży, po operacji, urazów oparzeń, niedoczynności tarczycy, zawału serca lub udaru mózgu, w wyniku przyjmowania leków hormonalnych.

  • Fibrynogen B– w zdrowym badaniu krwi ten marker powinien być ujemny.
  • Cofanie skrzepu krwi - jego normalny poziom procentowy wynosi od 44 do 65. Jest to wskaźnik zmniejszenia objętości skrzepu, jego zmniejszenia wraz z uwolnieniem surowicy krwi. Wzrost retrakcji jest charakterystyczny dla anemii. Spadek wynika ze wzrostu liczby czerwonych krwinek i zmniejszenia liczby płytek krwi.
  • Czas rekalcyfikacji osocza (GRP) zwykle wynosi od 60 do 120 sekund. Jest to jeden z ważnych wskaźników hemostazy, echa z ABP i ustalającego czas krzepnięcia osocza szczawianowego i cytrynianowego, który jest wykrywany od momentu wprowadzenia do niego soli wapniowych. Skrócenie czasu rekalcyfikacji wskazuje na nadpobudliwość układu krzepnięcia.

Koagulogram krwi - tabela norm dla dorosłych i dzieci

Kluczowe wskaźniki koagulogramu - tabela norm:

U dzieci wskaźniki są nieco inne. W szczególności dla noworodków normą fibrynogenu jest 1,25-3,00 g / l.

Badanie krwi to koagulogram dla dziecka przed każdą interwencją chirurgiczną, jeśli istnieje podejrzenie hemofilii lub innej nieprawidłowości układu krwiotwórczego, z częstymi krwawieniami z nosa.

Jakie jest znaczenie wskaźników koagulogramu podczas ciąży - normy i przyczyny odchyleń od norm

Kobiety otrzymują koagulogram krwi trzy razy w czasie ciąży, w każdym trymestrze ciąży. Pod wpływem zmian hormonalnych w całym organizmie podczas ciąży zmienia się układ hemostatyczny kobiety. Ale zmiany te nie są patologiczne, ale normalne, z natury fizjologiczne. W ciele kobiety powstaje trzecie koło krążenia macicy i łożyska. Wzrasta ilość krwi przepływającej przez przyszłą matkę.

Zwykle w pierwszym trymestrze ciąży czas krzepnięcia u kobiety może znacznie wzrosnąć. W miarę zbliżania się do porodu wskaźnik ten jest znacznie zmniejszony. Wynika to z faktu, że ciało zaczyna chronić się przed nadchodzącą utratą krwi podczas porodu.

Badanie, takie jak koagulogram podczas ciąży, jest konieczne do szybkiego wykrycia zagrożenia przedwczesnym porodem lub poronieniem w wyniku zakrzepicy. Naruszenie hemostazy kobiety może niekorzystnie wpłynąć na aktywność mózgu rozwijającego się płodu.

Ponadto, mając dane na temat krzepnięcia krwi kobiety rodzącej, lekarze mogą zapobiec nadmiernej utracie krwi i pomóc w nagłym nieprawidłowym krwawieniu.

Po otrzymaniu wskaźników badawczych z niebezpiecznymi odchyleniami od normy lekarze zalecają dodatkowe badanie krwi dla koagulogramu kobiety w ciąży. Taka potrzeba pojawia się najczęściej, gdy przyszła matka ma choroby naczyniowe, żylaki, choroby wątroby lub układu odpornościowego, jeśli kobieta w ciąży ma ujemny czynnik Rh lub jest predysponowana do zwiększonego krzepnięcia krwi.

Oto kilka normalnych wskaźników ciężarnego koagulogramu:

Protrombina jest jednym z kluczowych wskaźników koagulogramu podczas ciąży. Odchylenie od normy sygnalizuje przedwczesne patologiczne oderwanie łożyska!

Ogrodzenie testowe jest wykonane z pustej żyły żołądka..

Koagulogram

Koagulogram - laboratoryjne badanie krwi w celu określenia jego zdolności do koagulacji (koagulacji).

Krzepnięcie krwi zależy od różnych wskaźników. Wskaźniki te są badane w celu oceny ryzyka dla pacjenta, który przechodzi operację lub terapię lekową, która wpływa na lepkość krwi. Koagulacja krwi jest również wymagana dla kobiet w ciąży, aby ocenić potencjalne ryzyko podczas porodu..

Koagulogram normalny

  • Czas krzepnięcia - 5-10 minut
  • Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP) - 50-70 sekund
  • Czas częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej (APTT) - 24-35 sekund
  • Indeks protrombiny - 80-120%
  • Stężenie fibrynogenu - 2-4 g / l
  • Czas trombiny - 11-17.8 sekund
  • Rozpuszczalne kompleksy fibryna-monomer (RFMC) - do 4 mg / 100 ml
  • Aktywność fibrynolityczna - 183–263 minuty
  • Trombotest - stopień IV-V
  • Fibrynogen: 5,9-11,7 μmol / L
  • Fibrynogen B: ujemny
  • Tolerancja osocza na heparynę - 3-11 min
  • Czas krwawienia Duke'a - do 4 min
  • Cofnięcie skrzepu krwi: 44-65%
  • Czas rekalcyfikacji osocza (GRP) 60-120 sekund

Czas krzepnięcia wzrasta wraz z niedoborem czynników krzepnięcia. Taki niedobór często powstaje w przypadku dziedzicznej hemofilii lub choroby wątroby. Czas krzepnięcia wydłuża się również pod wpływem niektórych leków. Krótki czas krzepnięcia krwi można zaobserwować po masywnym krwawieniu lub pod wpływem hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Czas rekalcyfikacji w osoczu jest jednym ze wskaźników hemostazy. Czas rekalcyfikacji osocza aktywowanego (ARRP) to metoda badania aktywności układu krzepnięcia krwi, oparta na określeniu czasu krzepnięcia osocza cytrynianowego lub szczawianowego po dodaniu do niego roztworu chlorku wapnia. Aktywowany czas wydłuża się wraz z krzepnięciem krwi. Tendencja do krwawienia objawia się w kilku przypadkach:

  • Liczba płytek krwi
  • Rozproszone wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC)
  • Niedobór czynnika krzepnięcia
  • Leczenie heparyną

Spadek AVRP wskazuje na hiperkoagulację. Tendencję do zakrzepicy obserwuje się w przypadku zakrzepicy i trombofilii.

Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT) jest najbardziej zmiennym wskaźnikiem. W przypadku niedoboru witaminy K lub choroby wątroby aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT) może się wydłużyć (hipokoagulacja).

Wskaźnik protrombiny (PTI) to stosunek czasu krzepnięcia osocza kontrolnego (osocza osoby zdrowej) do czasu krzepnięcia osocza pacjenta. Zmniejszenie wskaźnika występuje w przypadku chorób wątroby i niedoboru witaminy K. Wzrost IPT jest możliwy w ostatnich miesiącach ciąży lub pod wpływem hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Czas protrombinowy to czas tworzenia skrzepu fibrynowego w osoczu po dodaniu do niego chlorku wapnia i tromboplastyny. Czas tworzenia skrzepu wzrasta z tendencją do zakrzepicy.

Fibrynogen stanowi podstawę zakrzepu krwi. Zawartość fibrynogenu wzrasta wraz z procesami zapalnymi, w ostatnim trymestrze ciąży i martwicą. Małe wartości wskaźnika obserwuje się w przypadku marskości wątroby, niedoborów witamin lub stosowania leków przeciwzakrzepowych.

Czas trombiny to czas, w którym zachodzi konwersja fibrynogenu w fibrynę. Czas rośnie wraz z defektem uszkodzenia fibrynogenu lub wątroby. Przyspieszenie konwersji wskazuje na nadmiar fibrynogenu.

Inne wskaźniki są przypisywane dodatkowo w razie potrzeby..

Czas rekalcyfikacji

Podstawowe testy koagulogramu

Główny test krzepnięcia obejmuje określenie czasu krzepnięcia (według Lee-White'a), czasu rekalcyfikacji osocza, wskaźnika APTT, czasu wycofania skrzepu krwi i niektórych innych parametrów.

Główny test krzepnięcia obejmuje określenie czasu krzepnięcia (według Lee-White'a), czasu rekalcyfikacji osocza, wskaźnika APTT, czasu wycofania skrzepu krwi i niektórych innych parametrów.

Czas krzepnięcia krwi

Czas krzepnięcia Lee-White'a definiuje się jako czas, który upływa od momentu pobrania krwi z naczynia do powstania skrzepu krwi.

Ten wskaźnik jest niespecyficzny i charakteryzuje układ krzepnięcia krwi jako całość..

Do analizy jeden mililitr krwi jest pobierany do probówki (zwykłej lub silikonowej) i utrzymywany w temperaturze 37 stopni. Zwykle w niesilikonowej rurce krew koaguluje w ciągu 5-7 minut, aw silikonowej rurce w ciągu 15-25 minut.

Wydłużenie czasu krzepnięcia krwi jest możliwe w takich przypadkach:

  • Niedokrwistość z powodu utraty krwi.
  • Patologia płytek krwi.
  • Brak czynników krzepnięcia we krwi.
  • Nadmiar rozcieńczalników krwi (antykoagulanty).

Jeśli krew w ogóle się nie krzepnie, najczęściej jest to oznaką ciężkiego niedoboru fibrynogenu..

Skrócenie czasu krzepnięcia jest rzadkie.

Czasami określa się także wskaźnik aktywacji kontaktu. Ten wskaźnik charakteryzuje stosunek czasu krzepnięcia w rurkach silikonowych i niesilikonowych i zwykle wynosi od 1,7 do 3,0.

Możliwe jest zwiększenie wskaźnika aktywacji kontaktu z zaburzeniami czynności wątroby, nadmierną ilością antykoagulantów i naruszeniem pewnej hemostazy.

Czas rekalcyfikacji osocza

Przez czas rekalifikacji osocza rozumie się czas niezbędny do utworzenia skrzepu po dodaniu soli wapnia. Normalny zakres wynosi od jednej do dwóch minut..

Badany jest również czas aktywowanego rekalcyfikacji (czas kaolinu lub wskaźnik ABP). Ten parametr różni się od poprzedniego pod względem metodologii analizy. Norma ABP - 50-70 sek.

Wydłużenie czasu rekalcyzacji jest możliwe dzięki:

  • Brak niektórych czynników krzepnięcia
  • Patologia płytek krwi
  • Nadmierne antykoagulanty

Skrócenie czasu rekalcyfikacji jest oznaką zwiększonej aktywności układu krzepnięcia.

Aktywowany częściowy czas tromboplastyny

Ten wskaźnik jest również nazywany APTT, APTV lub barwiną kaolinową. Ten test służy do określenia funkcji czynników krzepnięcia plazmy..

Normalny aPTT wynosi 35–45 sekund.

Wzrost APTT o ponad 45 sekund można zaobserwować przy:

  • Idiopatyczna plamica małopłytkowa
  • Hemofilia
  • Nadmiar antykoagulantów
  • Syndrom ICE
  • Niektóre choroby wątroby

Spadek APTT (mniej niż 35 sekund) może być oznaką niewłaściwego pobierania próbek krwi do analizy lub zwiększonego krzepnięcia krwi.

Cofnięcie skrzepu krwi

Ten wskaźnik służy do ilościowego określenia gęstości skrzepu utworzonego podczas krzepnięcia krwi..

Istotą metody jest to, że krew może krzepnąć, a następnie szacowany jest stosunek między częścią płynną po utworzeniu się skrzepu krwi a początkową objętością krwi pobranej do analizy.

Po określeniu standardową metodą cofanie zakrzepów mieści się w zakresie 45–65%.

Zmniejszenie wycofania jest możliwe w przypadku:

  • zmniejszona liczba płytek krwi
  • zwiększona liczba czerwonych krwinek
  • niektóre choroby dziedziczne

Zwiększone cofanie skrzepu występuje przy niedokrwistości i wzroście ilości fibrynogenu we krwi.

Koagulografia i tromboelastografia

W niektórych laboratoriach aktywność układu krzepnięcia krwi jest określana nie przez standardowe testy koagulogramu, ale za pomocą specjalnych urządzeń (koagulograf lub tromboelastograf), które pozwalają uzyskać graficzny obraz procesów krzepnięcia krwi.

Analiza takiego obrazu (z zastrzeżeniem właściwej techniki zapisu) pozwala najdokładniej ocenić hemostazę.

Za pomocą tromboelastografii określa się czas trwania trzech głównych faz krzepnięcia krwi i niektóre specyficzne wskaźniki.

Koagulografia jest wysoce specyficzną metodą, za pomocą której można określić czas trwania poszczególnych procesów krzepnięcia..

Autokoagulogram

Autokoagulogram lub test autokoagulacji jest stosunkowo rzadko stosowaną techniką badania układu krzepnięcia..

W celu analizy do specjalnie potraktowanej krwi dodaje się określony odczynnik w regularnych odstępach czasu na godzinę, za każdym razem określając krzepliwość krwi. Na podstawie narysowanych danych rysowany jest wykres. Ten wykres pokazuje zależność i równowagę między układami krzepnięcia i antykoagulacji krwi..

W przypadku zastosowania zredukowanej metodologii testy są przeprowadzane w ciągu dziesięciu minut.

Najczęściej metodę konstruowania i analizy autokokoagulogramu stosuje się przy długotrwałym stosowaniu heparyny lub w diagnozowaniu hemofilii.

19. Ocena krzepnięcia: czas krzepnięcia, czas krwawienia, tolerancja heparyny, wskaźnik protrombiny, czas protrombiny, czas rekalcyfikacji

1. czas krzepnięcia.

Określenie czasu krzepnięcia pełnej niestabilizowanej krwi odbywa się bezpośrednio przy łóżku pacjenta, a igłę łokciową nakłuwa się strzykawką bez strzykawki. Pierwsze krople krwi uwalniają wacik i zbierają 1 ml krwi 2 suche probówki.

Włączając stoper, włóż probówki do łaźni wodnej o temperaturze 37 ° C. Po 2-3 minutach, a następnie co 30 sekund rurki są lekko nachylone, określając moment krzepnięcia krwi. Po określeniu czasu tworzenia się skrzepu krwi w każdej z probówek, oblicz średni wynik.

Normalny czas krzepnięcia wynosi 5–10 minut..

Metoda Morawitz. Ta uproszczona metoda jest nadal stosowana do określania czasu krzepnięcia krwi. Służy głównie do dynamicznego monitorowania stanu hemocoagulacji w leczeniu bezpośrednich antykoagulantów.

Kropla krwi pobrana z opuszki palca lub płatka ucha jest nakładana na szkło. Po włączeniu stopera co 20–30 s cienka szklana kapilara jest obniżana do kropli krwi. Czas krzepnięcia jest określany w momencie pojawienia się pierwszego cienkiego włókna fibryny podczas pobierania kapilary z kropli krwi.

Zwykle czas krzepnięcia krwi tą metodą wynosi około 5 minut.

2. Określenie czasu krwawienia.

Istnieje kilka metod określania czasu krwawienia. Klasyczną metodą jest metoda Duke'a. Ekwipunek:

1) Dolna zewnętrzna krawędź ucha (na czubku palca podczas modyfikowania testu Duke'a) za pomocą igły lub wertykulatora piórowego wytwarza igłę na głębokość około 4 mm, po czym co 15-30 za pomocą bibuły filtracyjnej, bez dotykania rany, usuwa się kroplę krwi.

2) Czas liczony jest od momentu pojawienia się pierwszej kropli do ustania krwawienia

3) Nieprawidłowe krwawienie ustaje po 1–4 minutach.

3.Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT).

Zasada metody polega na określeniu czasu krzepnięcia osocza przy standaryzacji nie tylko kontaktu, ale także aktywacji czynników krzepnięcia przez fosfolipid (tromboplastyna).

W tym celu do osocza dodaje się mieszaninę kaolinu i kefaliny (aktywator tromboplastyny), a także chlorek wapnia, a czas krzepnięcia osocza jest określany przez stoper.

Normalny aPTT (czas cefalinowo-kaolinowy) wynosi 35–45 s.

Spadek APTT wskazuje na hiperkoagulację i tendencję do zakrzepicy, wzrost hipokrzepu krwi.

Wskaźnik ten jest wyjątkowo wrażliwy na niedobór czynników krzepnięcia osocza zaangażowanych w wewnętrzny mechanizm krzepnięcia (czynniki XII, XI, IX, VIII) i jest niezależny od niedoboru płytek krwi lub ich niewydolności czynnościowej (z powodu dodatku kefaliny).

Wydłuża się również, gdy we krwi znajdują się inhibitory krzepnięcia (heparyna) i może być stosowany jako czuły test do monitorowania leczenia heparyną..

Metoda oceny czasu trombiny polega na określeniu czasu krzepnięcia osocza po dodaniu trombiny o standardowej aktywności, która ma zdolność indukowania konwersji fibrynogenu w fibrynę przez brak udziału innych czynników krzepnięcia krwi.

Normalny czas trombiny wynosi 15–18 sekund. Jego oznaczenie pozwala nam ocenić końcowy etap krzepnięcia krwi (konwersja fibrynogenu do fibryny), a zatem zależy od stężenia fibrynogenu, jego właściwości i obecności inhibitorów trombiny we krwi (heparyny i antytrombiny III).

Przyczyny przedłużonego czasu trombiny:

-afibrynogenemia i hipofibrynogenemia;

-Zespół DIC i inne stany patologiczne, któremu towarzyszy zjawisko paracoagulacji z zaburzoną polimeryzacją fibryny i zwiększonym stężeniem produktów degradacji fibryny we krwi;

-poważne naruszenia białkowo-syntetycznej funkcji wątroby, któremu towarzyszy spadek syntezy fibrynogenu;

-wzrost stężenia inhibitorów trombiny we krwi (antytrombina III, heparyna).

Określenie czasu trombiny służy do monitorowania leczenia heparyną i fibrynolitami.

5. Definicja fibrynogenu i jego pochodnych o wysokiej masie cząsteczkowej.

fibrynogen w osoczu zdrowej osoby wynosi 200-450 mg / dl.

Przyczyny spadku stężenia fibrynogenu:

-wrodzony niedobór fibrynogenu (afibrynogenemia, hipofibrynogenemia, niektóre warianty dysfibrynogenemii);

-ciężkie choroby miąższu wątroby (marskość, rak, zapalenie wątroby);

-ostre choroby zakaźne;

-ostre i przewlekłe choroby zapalne;

-zakrzepica i choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym pacjenci z ostrym zawałem mięśnia sercowego, udarem niedokrwiennym itp..

Najważniejsze z praktycznych względów pochodne fibrynogenu o wysokiej masie cząsteczkowej obejmują rozpuszczalne kompleksy fibryna-monomer i produkty degradacji fibryny.

a) Rozpuszczalne kompleksy fibryno-monomeryczne - rozpuszczalne kompleksy monomeru fibryny o wysokim ciężarze cząsteczkowym z fibrynogenem i produktami rozszczepiania fibrynogenu / fibryny.

Zwykle rozpuszczalne kompleksy fibryno-monomeryczne nie są wykrywane. Ich pojawienie się w osoczu wskazuje na naruszenie normalnej polimeryzacji monomerów fibryny.

Kompleksy te słabo koagulują pod wpływem trombiny, przy względnej oporności na trombinę.

b) Produkty degradacji fibrynogenu w małych ilościach również powstają normalnie (mniej niż 8 mg / ml) w wyniku podziału fibryny obecnej w osoczu pod wpływem plazmin. Wzrost zawartości produktów degradacji fibryny - oznaka wzrostu wewnątrznaczyniowego krzepnięcia lub masywnej choroby zakrzepowo-zatorowej, której towarzyszy aktywacja układu fibrynolitycznego.

6. Czas protrombiny, wskaźnik protrombiny.

Jest to kolejna modyfikacja oznaczania czasu rekalcyfikacji osocza po dodaniu tromboplastyny ​​tkanki ludzkiej lub królika, co prowadzi do „uruchomienia” krzepnięcia przez mechanizm zewnętrzny. Tromboplasty tkanka w kompleksie z czynnikiem VII i jonem Ca2 + aktywuje czynnik X, który jest częścią „proaktywatora protrombiny”.

Normalny czas protrombiny wynosi 12–18 sekund i w dużej mierze zależy od aktywności tromboplastyny ​​tkankowej zastosowanej w badaniu. Z tego powodu w większości przypadków w celu ustalenia tego wskaźnika osocze dawcy bada się przy użyciu tej samej metodologii i oblicza się tzw. Wskaźnik protrombiny.

a) Ustaw czas krzepnięcia cytowanego osocza krwi, dodając do neutromboplastyny ​​pewną aktywność i roztwór chlorku wapnia.

b) Porównaj czas protrombiny z osocza krwi pacjenta (w sekundach) i kontrolne normalne osocze dawcy (w sekundach) i oblicz procent protrombiny w procentach zgodnie ze wzorem:

IPT = (PTV dawcy) x 100% / PTV pacjenta, gdzie IPT jest wskaźnikiem protrombiny, PTB jest czasem protrombiny.

Normalny wskaźnik protrombiny wynosi 85–100%.

Im dłuższy czas protrombiny, co wskazuje na hipokoagulację krwi, tym niższa wartość wskaźnika protrombiny i odwrotnie.

Wydłużenie czasu protrombiny (zmniejszenie wskaźnika protrombiny) integralnie odzwierciedla niewystarczalność czynników plazmatycznych zaangażowanych w zewnętrzny mechanizm krzepnięcia i aktywację protrombiny (czynniki VII, X, V), a także końcowe etapy krzepnięcia (czynniki I i II).

Najczęstsze przyczyny przedłużonego czasu protrombinowego:

-przyjmowanie pośrednich antykoagulantów (fenindion, acenokumarol, warfaryna itp.);

-niedobór odpowiednich czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K (czynniki II, VII, 1X, X) w ciężkich zmianach miąższu wątroby (zapalenie wątroby, marskość, rak)

-niedobór witaminy K (żółtaczka obturacyjna, zaburzenia wchłaniania w jelitach, dysbioza jelitowa itp.);

-niedobór niezależnego od K czynnika krzepnięcia fibrynogenu (hipofibrynogenemia), poważne uszkodzenie miąższu wątroby itp.;

-obecność zjawiska paracoagulacji, w szczególności z DIC.

7. Międzynarodowa postawa znormalizowana.

Ponieważ odczynniki tromboplastyny, które są stosowane w różnych laboratoriach klinicznych do oznaczania wskaźnika protrombiny, charakteryzują się różną wrażliwością na brak czynników krzepnięcia krwi, konieczne stało się ujednolicenie metod oznaczania wskaźnika protrombiny.

W tym celu wybrano jedną z próbek ludzkiej tromboplastyny ​​mózgowej jako odniesienie. Obecnie wszystkie odczynniki tromboplastyny ​​produkowane przez różne firmy są kalibrowane względem tego standardu i określa się współczynnik konwersji wskaźników wskaźnika protrombiny uzyskanych w jednym lub innym laboratorium.

System takiej kalibracji nazywa się „międzynarodową znormalizowaną postawą” (INR).

Normalny INR wynosi około 1,0. Podczas leczenia przeciwzakrzepowego zaleca się dążenie do osiągnięcia takiego efektu, aby INR mieścił się w zakresie 2,0–3,0.

8.Aktywowany czas rekalcyfikacji osocza.

Metoda polega na pomiarze czasu krzepnięcia osocza płytek krwi z dodatkiem optymalnej ilości chlorku wapnia lub kaolinu, co zapewnia standaryzację aktywacji kontaktowej czynników krzepnięcia.

Ponadto czas ponownego uwapnienia chlorku wapnia w osoczu wynosi 60–120 s, a kaolinu - 50–70 s. Wyniki zmian tego wskaźnika są niespecyficzne i wskazują jedynie na ogólną tendencję do hiperkoagulacji (skrócenie czasu rekalcyfikacji) lub hipokoagulacji (wzrost wskaźnika).

Przyczyny wydłużenia czasu rekalcyfikacji:

-niewydolność większości czynników krzepnięcia w osoczu (z wyjątkiem czynników VII i XIII);

-niedobór czynnika 3 płytek krwi (wrodzona małopłytkowość lub reakcja o zaburzonym uwalnianiu);

-nadmierna koagulacja w inhibitorach osocza (heparyna);

Należy pamiętać, że takie wskaźniki, jak czas krzepnięcia krwi i czas rekalcyfikacji osocza mają bardzo niską czułość, swoistość, a zatem treść informacyjną: zmieniają się z reguły tylko w zwykłym naruszeniu krzepnięcia krwi nie pozwalają ocenić (nawet przypuszczalnie) uszkodzenia jego poszczególnych mechanizmów i etapów. pod tym względem mają trzy testy: trombinę, protrombinę (w tym z definicją INR) i APTV. Pozwalają nam ocenić nie tylko stan całej krzepnięcia systemy jako całość, ale o możliwej niewystarczalności niektórych czynników krzepnięcia:

-Przy niedoborze czynnika VII (prokonwertyny), który bierze udział tylko w zewnętrznym mechanizmie krzepnięcia, wydłużany jest tylko czas protrombiny, podczas gdy test trombiny i APTT pozostają niezmienione.

-Przy niedoborze czynników XII, XI, IX, VIII i iprecallicrein, które uczestniczą tylko w wewnętrznym mechanizmie krzepnięcia, zmiany APTT, a czas krzepnięcia protrombiny i trombiny pozostaje normalny.

-Przy niedoborze czynników X, V, II, na których zamknięte są oba mechanizmy krzepnięcia krwi, zmiany są wykrywane zarówno w teście protrombiny, jak i w oznaczaniu APTT. Czas trombiny pozostaje niezmieniony.

-W przypadkach naruszenia ilości, struktury i właściwości fibrynogenu (czynnik I) zmiany ujawniają się, gdy wykonywane są wszystkie testy trzech zasad. W takim przypadku wskazana jest również ocena poziomu fibrynogenu w surowicy krwi.

-W przypadku niedoboru czynnika XIII wszystkie trzy podstawowe testy są prawidłowe..

Wskaźniki układu krzepnięcia

IndeksWartości w tradycyjnych jednostkachCoef. opowiadaćWartości SI
Czas krwawienia

Koagulogram krwi: dekodowanie, normy, wskaźniki koagulogramu krwi

Koagulogram (hemostasiogram) to badanie krwi przeprowadzane w celu zbadania jego wskaźnika krzepnięcia. Odszyfrowanie koagulogramu krwi ma ogromne znaczenie podczas przygotowywania pacjenta do operacji.

Pomaga zapobiegać poważnym powikłaniom, takim jak zakrzepica i krwawienie. Badanie krzepliwości jest koniecznie przeprowadzane w czasie ciąży, a także w przypadku historii chorób wątroby, serca i naczyń krwionośnych.

Obecność patologii autoimmunologicznych jest również wskazaniem do badania koagulogramów krwi. Analiza pozwala ustalić przyczynę krwawienia.

Jak oddać krew do koagulogramu Kiedy potrzebny jest koagulogram krwi? Wskaźniki koagulogramu: dekodowanie Koagulogram krwi u dzieci Koagulogram podczas ciąży

System krzepnięcia krwi (hemostaza) chroni osobę przed niebezpieczną utratą krwi w przypadku naruszenia integralności ścian naczyń krwionośnych na tle urazów i interwencji chirurgicznych. Układ nerwowy i hormonalny są odpowiedzialne za odpowiednią hemostazę w ciele.

Aby krew właściwie spełniała swoje podstawowe funkcje (dostarczanie tkanek tlenu i składników odżywczych oraz regulacja temperatury ciała), musi mieć normalne właściwości reologiczne, tj. Płynność. Hipokoagulacja (zmniejszenie krzepliwości) na tle różnych patologii może prowadzić do zagrażającej życiu utraty krwi.

Nadkrzepliwość jest przyczyną powstawania zakrzepów (skrzepów krwi), blokując światło naczyń krwionośnych. W wyniku zakrzepicy rozwija się niedokrwienie tkanek, co prowadzi m.in. do zawałów serca i udarów mózgu..

Główne elementy układu hemostatycznego to:

  • komórki śródbłonka ściany naczynia;
  • płytki krwi;
  • czynniki plazmatyczne.

Jak oddać krew do koagulogramu

Krew jest pobierana z żyły w łokciu. Aby uniknąć zniekształceń i nieprawidłowej interpretacji wyników, musisz odpowiednio się przygotować.

Podstawowe zasady, które pacjent powinien przestrzegać:

  • 8-12 godzin przed analizą nie można jeść;
  • dzień wcześniej nie powinien przejadać się w nocy;
  • alkohol, herbata, soki i inne napoje są wykluczone - można pić tylko czystą wodę;
  • osoby uzależnione od nikotyny nie powinny palić co najmniej godzinę przed analizą;
  • ważne jest, aby wykluczyć stres fizyczny i psychiczny na 15 minut przed analizą.

Ważne: jeśli pacjent przyjmuje antykoagulacyjne środki farmakologiczne, musi o tym poinformować lekarza! Jeśli podczas pobierania materiału do badania koagulogramu krwi pojawią się zawroty głowy lub zacznie się pojawiać omdlenie, należy natychmiast powiadomić pracowników służby zdrowia o zmianie samopoczucia.

Kiedy potrzebny jest koagulogram krwi?

Wskazania do analizy:

  • zwiększona skłonność do zakrzepicy;
  • wcześniejsze zawały serca i udary;
  • patologia naczyniowa;
  • patologia wątroby;
  • ciąża;
  • przygotowanie do operacji.

Krew pobierana jest za pomocą sterylnej strzykawki lub specjalnego systemu próżniowego. Ręczna opaska uciskowa nie zachodzi na siebie.

Nakłucie powinno być atraumatyczne, aby uniknąć zniekształceń danych spowodowanych wnikaniem dużej ilości tromboplastyny ​​tkankowej do materiału.

Dwie probówki są wypełnione krwią, ale tylko druga służy do badań. Sterylna tuba zawiera antykoagulant - cytrynian sodu.

Wskaźniki koagulogramu: dekodowanie

W standardowej analizie koagulogramu badana jest cała seria wskaźników, które są oceniane razem.

Czas krzepnięcia to odstęp czasu między wystąpieniem krwawienia a jego zatrzymaniem podczas tworzenia skrzepu fibrynowego. Krew włośniczkowa krzepnie w 0,5-5 minut, a krew żylna w 5-10 minut.

Czas krwawienia wydłuża się wraz z małopłytkowością, hipowitaminozą C, hemofilią, patologiami wątroby i przyjmowaniem leków z grupy pośrednich leków przeciwzakrzepowych (w tym kwasu acetylosalicylowego, Trental i Warfaryny).

Czas trwania krzepnięcia zmniejsza się po masywnym krwawieniu, au kobiet - na tle stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych.

PTI (wskaźnik protrombiny) odzwierciedla stosunek normalnego czasu trwania krzepnięcia krwi do czasu krzepnięcia pacjenta. Wartości odniesienia (opcje normalne) - od 97 do 100%.

U kobiet w ciąży wskaźnik wzrasta (do 150% i więcej), co nie jest patologią. Liczba PTI ujawnia obecność lub brak patologii wątroby. Indeks wzrasta podczas przyjmowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Wzrost wartości w stosunku do normy wskazuje na ryzyko zakrzepicy, a spadek wskazuje na prawdopodobieństwo krwawienia.

Ważne: aby wskaźnik protrombiny był prawidłowy, organizm potrzebuje stałego spożycia witaminy K w żołądku.

Czas trombiny odzwierciedla szybkość konwersji fibrynogenu w fibrynę. Normalny odstęp wynosi 15-18 sekund. Skrócenie przedziału czasu z dużym prawdopodobieństwem wskazuje na nadmiar fibrynogenu, a jego wydłużenie wskazuje na niskie stężenie tego związku białkowego w surowicy lub ciężką czynnościową niewydolność wątroby z powodu zapalenia wątroby lub marskości wątroby.

Uwaga: regularne monitorowanie tego wskaźnika koagulogramu jest bardzo ważne w terapii heparyną.!

APTT (czas częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej) jest wskaźnikiem odzwierciedlającym czas tworzenia skrzepu po dodaniu CaCl2 (chlorku wapnia) do osocza.

Normalne wartości mieszczą się w zakresie 30–40 sekund. Zmiany są odnotowywane, gdy pozostałe wskaźniki koagulogramu krwi odchylają się w granicach 30%.

Wydłużenie tego przedziału czasu może wskazywać na patologię wątroby lub hipowitaminozę K..

ABP (czas aktywowanego rekalcyfikacji) u zdrowej osoby wynosi od 50 do 70 sekund. Wskaźnik pozwala ocenić przebieg jednego z etapów krzepnięcia.

Zmniejszenie AVR jest oznaką trombofilii, a wydłużenie obserwuje się w przypadku małopłytkowości, przyjmowania antykoagulantów (heparyny), poważnych obrażeń, rozległych oparzeń i rozwoju stanu wstrząsu.

Niski ATS wskazuje na zwiększone ryzyko masywnych i zagrażających życiu krwawień.

GRP (czas recalcyfikacji osocza) jest wskaźnikiem koagulogramu, który koreluje z ABP i odzwierciedla czas krzepnięcia surowicy cytrynianowej po dodaniu preparatów soli wapnia. Normalny czas wynosi od 1 do 2 minut. Jego zmniejszenie wskazuje na zwiększoną aktywność hemostazy.

fibrynogen przy braku patologii waha się od 2 do 4 g / l. Ten związek białkowy jest syntetyzowany w wątrobie i pod wpływem czynników krzepnięcia przekształca się w fibrynę, której filamenty są strukturalną podstawą skrzepów krwi.

Jeśli koagulogram krwi wykazuje znaczny spadek wskaźnika, może to być oznaką następujących patologii:

  • naruszenie hemostazy;
  • poważne uszkodzenie wątroby;
  • zatrucie w okresie ciąży;
  • hipowitaminoza grupy B i niedobór kwasu askorbinowego.

Poziom spada podczas terapii antykoagulantami i anabolikami, a także podczas konsumpcji oleju rybnego.

Wzrost zawartości fibrynogenu jest rejestrowany w przypadku niedoczynności tarczycy, znacznych oparzeń w okolicy, ostrych zaburzeń krążenia (udary i zawały serca), ostrych infekcji, po operacjach, na tle terapii hormonalnej oraz u kobiet w okresie ciąży.

Fibrynogen B nie jest wykrywany normalnie.

Stężenie fibrynogenu u zdrowej osoby wynosi 5,9-11,7 μmol / L. Jego spadek obserwuje się w przypadku problemów z wątrobą oraz wzrostu nowotworów złośliwych i niedoczynności tarczycy.

Indeks RFMC (rozpuszczalne kompleksy fibryno-monomeryczne) charakteryzuje zmianę struktury białka fibryny na poziomie molekularnym pod wpływem czynnika krzepnięcia II (trombiny) i plazminy. Normalny jest uważany za wskaźnik nieprzekraczający 4 mg / 100 ml. Zmienność wskaźnika wynika z tych samych powodów, co zmiana stężenia fibrynogenu.

Uwaga: RFMC jest markerem, który pozwala podejmować działania w odpowiednim czasie, aby zapobiec rozwojowi DIC.

Aktywność fibrynolityczna jest wskaźnikiem koagulogramu, który odzwierciedla zdolność krwi pacjenta do rozpuszczania utworzonych skrzepów krwi. Składnik układu przeciwkrzepliwego organizmu, fibrynolizyna, jest odpowiedzialny za tę funkcję. Dzięki wysokiemu stężeniu zwiększa się odpowiednio szybkość rozpuszczania zakrzepów krwi, zwiększa się krwawienie.

Thrombotest pozwala wizualnie określić ilość fibrynogenu w badanym materiale. Norma jest trombotestem o 4-5 stopniach.

Tolerancja osocza na heparynę jest cechą, która odzwierciedla czas tworzenia skrzepu fibrynowego po dodaniu heparyny do badanego materiału. Wartość odniesienia wynosi od 7 do 15 minut. Analiza ujawnia poziom trombiny we krwi.

Zmniejszenie wskaźnika najprawdopodobniej wskazuje na uszkodzenie wątroby. Jeśli przerwa wynosi mniej niż 7 minut, można podejrzewać patologie sercowo-naczyniowe lub obecność złośliwych nowotworów..

Hiperkoagulacja jest charakterystyczna dla późnej ciąży (III trymestr) i stanu po operacji.

Wycofanie zakrzepów charakteryzuje zmniejszenie objętości zakrzepów przy całkowitym oddzieleniu od osocza. Wartości referencyjne - od 44 do 65%. Wzrost wartości obserwuje się przy różnych postaciach niedokrwistości (niedokrwistość), a spadek jest konsekwencją trombocytopenii i erytrocytozy.

Czas krwawienia Duke'a to osobna analiza, podczas której badana jest krew włośniczkowa, a nie żylna. Opaska na palec jest głęboko przebita (o 4 mm) specjalnym lancetem.

Krew pochodzącą z nakłucia usuwa się specjalnym papierem co 15-30 sekund (bez kontaktu ze skórą). Po każdym zmazaniu pojawia się czas do następnej kropli. Czas zatrzymania krwawienia z małych naczyń krwionośnych zwykle wynosi od półtorej do dwóch minut.

Na wskaźnik ten wpływa w szczególności poziom mediatora serotoniny.

Koagulogram krwi u dzieci

Wskaźniki normy krzepnięcia krwi u dzieci znacznie różnią się od normalnych wartości u dorosłych pacjentów. Tak więc u noworodków normalny poziom fibrynogenu wynosi od 1,25 do 3,0 g / l.

Wskazaniami do badania koagulogramu dziecka są:

  • podejrzewana hemofilia;
  • diagnoza patologii układu krwiotwórczego;
  • nadchodząca operacja.

Koagulogram krwi podczas ciąży

Ważne: podczas noszenia dziecka badanie koagulogramu krwi przeprowadza się co najmniej trzy razy (w każdym z trymestrów).

W czasie ciąży normalne parametry hemostatyczne zmieniają się, co jest spowodowane znaczną restrukturyzacją hormonalną kobiecego ciała, wzrostem całkowitej objętości krążącej krwi i utworzeniem dodatkowego (macicy) koła krążenia krwi.

W pierwszym trymestrze czas krzepnięcia z reguły znacznie się wydłuża, aw trzecim trymestrze jest znacznie skrócony, co zapewnia kobiecie ochronę przed ewentualną utratą krwi podczas porodu.

Koagulogram krwi pozwala zidentyfikować zagrożenie spontanicznej aborcji lub przedwczesnego porodu z powodu tworzenia się skrzepów krwi.

Naruszenie układu krzepnięcia kobiety w ciąży negatywnie wpływa na centralny układ nerwowy nienarodzonego dziecka.

Ważne: dostępność danych koagulogramu krwi i porównanie ich z normą pozwala położnikom podjąć odpowiednie środki, aby zapobiec poważnemu krwawieniu podczas porodu.

Obowiązkowe badanie koagulogramu krwi jest konieczne, jeśli kobieta ma chorobę naczyniową (w szczególności - żylaki) lub zdiagnozowano jej niewydolność. Koagulogram krwi jest również badany pod kątem obniżonej odporności i ujemnego współczynnika Rh..

Wartości referencyjne poszczególnych wskaźników wykresu krwi u kobiet w ciąży:

  • czas trombiny - 11-18 sekund;
  • APTTV - 17-20 sekund;
  • fibrynogen - 6 g / l;
  • protrombina - 78-142%.

Ważne: odchylenie poziomu protrombiny od wartości normalnych może wskazywać na przerwanie łożyska!

Lotin Alexander, obserwator medyczny

(30 głosów, 4,60 z 5)
Ładowanie…

Wycofanie jest... Definicja. Cofnięcie skrzepu krwi

Jednym z głównych badań krwi jest określenie czasu, w którym krzepnie. Takie badanie nazywa się testem Lee-White'a. Ponadto determinacja obejmuje rekalcyfikację osocza, czas powrotu skrzepu, indeks APTT i inne równie ważne dane. Wycofanie jest dość interesującym procesem. Rozważ to bardziej szczegółowo poniżej..

Czas krzepnięcia

Czas, w którym krew koaguluje, według Lee-White'a, definiuje się jako czas między momentem jej pobrania z naczynia krwionośnego a momentem powstania skrzepu, tj. Jego krzepnięciem.

Ten wskaźnik jest niespecyficzny i ogólnie charakteryzuje układ krzepnięcia. A czym jest cofanie zakrzepów??

Do tego testu musisz pobrać jeden mililitr krwi do probówki. W takim przypadku w badaniu można zastosować zarówno szklane, jak i silikonowe rurki. Następnie krew powinna być utrzymywana w temperaturze 37 stopni Celsjusza. Jeśli krzepnięcie krwi jest normalne, wówczas w normalnej probówce krzepnie za 5-7 minut, a w silikonowej probówce za 20-25 minut.

W niektórych przypadkach może wystąpić zwiększenie czasu krzepnięcia. Obejmują one:

• Niedokrwistość wynikająca z dużej utraty krwi.

• Stan patologiczny płytek krwi.

• Nadmiar antykoagulantów we krwi (leki rozrzedzające krew).

• Brak czynników krzepnięcia. Odszyfrowanie krwi w tym przypadku będzie niedokładne.

Jeśli krzepnięcie krwi w ogóle nie występuje, to w większości przypadków wskazuje to na ostry niedobór fibrynogenu.

Odwrotna sytuacja, w której skraca się czas krzepnięcia, jest bardzo rzadka.

Skontaktuj się z indeksem aktywacji

Czasami podczas testu specjaliści określają wskaźnik, taki jak wskaźnik aktywacji kontaktu. Ten wskaźnik odzwierciedla stosunek, który powstaje między czasem krzepnięcia w konwencjonalnej rurce a czasem krzepnięcia w silikonie. Normalny poziom tego wskaźnika wynosi 1,7-3,0.

W przypadku naruszenia wątroby, niektórych połączeń hemostazy i nadmiaru antykoagulantów we krwi można zaobserwować zwiększony wskaźnik aktywacji kontaktu.

Co to jest wycofanie? Interesuje wielu.

Czas rekalcyfikacji osocza

Czas rekalcyfikacji osocza to czas wymagany do utworzenia skrzepu krwi po dodaniu soli wapnia do osocza. Zakres kilku minut uważany jest za normalny..

Ponadto może być konieczne określenie aktywowanego czasu rekalcyfikacji (czas kaolinu lub wskaźnik ABP). Ten parametr różni się od poprzedniego tylko techniką przeprowadzania testu. Normą ABP jest odstęp 50-70 sekund.

Powody wydłużenia czasu rekalcyfikacji

W niektórych przypadkach można zaobserwować dłuższy czas rekalcyfikacji. Jest to możliwe, jeśli:

• Brakuje pewnych czynników krzepnięcia.

• Krew zawiera nadmierne ilości antykoagulantów.

• Występuje patologia płytek krwi.

W takim przypadku, jeśli test wykaże skrócony czas rekalcyfikacji, możemy mówić o zwiększeniu aktywności układu krzepnięcia. Co jeszcze może pokazać transkrypcję krwi?

Definicja APTT

Ten wskaźnik jest również nazywany APTT (czas kaolin-barweny) i jest aktywowanym czasem częściowej tromboplastyny. Ten test można wykorzystać do określenia funkcji, jaką pełnią czynniki krzepnięcia plazmy..

Normalny zakres ASTV wynosi od 35 do 45 sekund..

W niektórych przypadkach można zaobserwować wzrost APTT. Oznacza to:

• Nadmierny poziom antykoagulantów we krwi.

• Obecność idiopatycznej plamicy małopłytkowej.

• Niektóre patologie wątroby.

W przypadku, gdy APTT jest krótszy niż 35 sekund, może to wskazywać na niewłaściwą technikę pobierania próbki krwi do testu lub zwiększoną krzepliwość.

Cofnięcie skrzepu krwi

PKC jest procesem biologicznym, w którym następuje zmniejszenie lub całkowite oddzielenie skrzepu krwi lub osocza płytek krwi od surowicy krwi.

Z powodu cofania się płytek surowica jest izolowana od stałej pozostałości. Przy określaniu retrakcji mierzona jest objętość surowicy izolowanej z zakrzepu krwi..

Wycofanie jest wskaźnikiem stosowanym głównie do ilościowego określenia gęstości skrzepu, który tworzy się w wyniku krzepnięcia krwi. Istotą tej metody jest pozostawienie krwi na chwilę, co pozwala jej krzepnąć.

Następnie ocenia się stosunek między płynną częścią krwi po utworzeniu skrzepu a początkową objętością krwi pobranej do analizy.

Jeśli wycofanie skrzepu krwi określa się standardową metodą, wówczas wskaźnik 45-65% jest normalny.

Odchylenia od normy

W niektórych stanach patologicznych można zaobserwować zmniejszoną szybkość retrakcji. Jest to możliwe dzięki:

• Zmniejszona liczba płytek krwi.

• Zwiększona liczba czerwonych krwinek.

• Niektóre rodzaje chorób dziedzicznych.

• Krwotoczna Aleikia Frank.

Jeśli obserwuje się zwiększoną szybkość cofania skrzepu krwi, oznacza to obecność niedokrwistości lub zwiększonej ilości fibrynogenu zawartego we krwi.

Wycofanie może być całkowicie nieobecne w chorobach takich jak choroba Brighta, choroba Bantiego, zapalenie płuc, białaczka, cukrzyca.

Wycofanie w medycynie jest ważnym wskaźnikiem jakości krwi i, odpowiednio, stanu zdrowia.

Tromboelastografia i koagulografia

Niektóre laboratoria, określając aktywność układu krzepnięcia, wolą nie używać standardowych testów koagulogramu, ale specjalne przyrządy zwane:

Urządzenia te umożliwiają uzyskanie graficznego obrazu procesu krzepnięcia krwi. Jeśli laboratorium zastosuje niezbędną technikę zapisu, to w wyniku analizy obrazu hemostazę można oszacować z dużą dokładnością.

Tromboelastografia pozwala określić, jak długo trwają trzy główne fazy krzepnięcia krwi. Ponadto można ocenić niektóre konkretne wskaźniki..

Koagulografia jest wysoce specyficzną metodą, za pomocą której można określić czas trwania różnych procesów. Często mierzy się również cofanie się skrzepów krwi.

Autokoagulogram

Test autokoagulacji lub autokoagulogram jest dość rzadką techniką badania układu krzepnięcia..

Podczas przeprowadzania takiego badania krew wymaga wstępnego specjalnego przygotowania. Następnie dodaje się do niego określony odczynnik w regularnych odstępach czasu przez godzinę.

Przy każdym dodaniu określa się krzepnięcie krwi. Następnie, zgodnie z danymi uzyskanymi w wyniku testu, tworzony jest wykres.

Ten wykres odzwierciedla istniejący związek, a także równowagę, która powstaje między układem krzepnięcia krwi a antykoagulacją.

Jeśli zastosowana zostanie skrócona technika koagulogramu, wówczas wszystkie testy nie zajmują więcej niż dziesięć minut.

Metodę konstruowania i późniejszej analizy autokokoagulogramu stosuje się najczęściej, gdy pacjent jest leczony długoterminowo za pomocą środków heparynowych lub w celu rozpoznania hemofilii.

Uważaliśmy coś takiego za wycofanie. Jest to ważny wskaźnik krzepnięcia..

Koagulogram

Koagulogram lub hemostasiogram to rodzaj badania krwi. Przeprowadza się go w celu zbadania jego zdolności krzepnięcia..

Ocena skuteczności działania tego mechanizmu jest bardzo ważna, jeśli pacjent ma pewną utratę krwi, na przykład podczas porodu lub podczas operacji. Badanie procesu krzepnięcia (hemostaza) jest również konieczne w czasie ciąży, po operacji, a także w wykrywaniu chorób wątroby, naczyń krwionośnych, patologii układu odpornościowego.

GŁÓWNE WSKAŹNIKI KOAGULOGRAMU:

  1. Czas krzepnięcia - 5-10 minut
  2. Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP) - 50-70 sekund
  3. Czas częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej (APTT) - 24-35 sekund
  4. Indeks protrombiny (czas) - 80-120%
  5. Stężenie fibrynogenu - 2-4 g / l
  6. Czas trombiny - 11-17.8 sekund
  7. Rozpuszczalne kompleksy fibryna-monomer (RFMC) - do 4 mg / 100 ml
  8. Międzynarodowy znormalizowany związek (INR)

INNE WSKAŹNIKI KOAGULOGRAMU:

  1. Aktywność fibrynolityczna - 183-263 minuty (ChF-4-12 minut)
  2. Trombotest - stopień IV-V
  3. Fibrynogen: 5,9-11,7 μmol / L
  4. Fibrynogen B: ujemny
  5. Tolerancja osocza na heparynę - 3-11 min
  6. Czas krwawienia Duke'a - do 4 min
  7. Cofnięcie skrzepu krwi: 44-65%
  8. Czas rekalcyfikacji osocza (GRP) 60-120 sekund
  9. Toczeń antykoagulant

Czas krzepnięcia jest określony metodą nakłucia skóry, a następnie ustalenia czasu, po którym krwawienie ustało. Zwykle jest to 2 do 3 minut. Jego wzrost wskazuje na brak płytek krwi, naruszenie ich funkcji, które może być spowodowane chorobami krwi, wątroby i nerek.

APTT to czas krzepnięcia, w zależności od obecności czynników krzepnięcia i ilości heparyny we krwi.

Głównym zastosowaniem tej analizy jest kontrola poziomu heparyny podczas leczenia nią, a także wyjaśnienie dawki.

Wzrost APTT wskazuje na brak czynników krzepnięcia, obecność antykoagulantu toczniowego, nadmiar heparyny lub krzepnięcie wewnątrznaczyniowe.

Wskaźnik protrombiny (czas) to czas drugiej fazy krzepnięcia, tj. czas tworzenia trombiny z protrombiny. Jeśli występuje wzrost tego wskaźnika, może to oznaczać: chorobę wątroby, niedobór witaminy K, niedobór protrombiny, brak innych czynników krzepnięcia, krzepnięcie wewnątrznaczyniowe.

Stężenie fibrynogenu. Fibrynogen jest białkiem osocza, prekursorem fibryny, jest białkiem ostrej fazy stanu zapalnego i wpływa na wartość ESR.

Wzrost fibrynogenu: ciąża, spożycie estrogenu, zapalenie z zniszczeniem tkanek (rak, zawał serca).

Redukcja fibrynogenu: zaburzona synteza w wątrobie, DIC

Czas trombiny to czas ostatniego etapu krzepnięcia: powstawania nierozpuszczalnej fibryny z fibrynogenu pod działaniem trombiny. Proces ten zależy od poziomu fibrynogenu i obecności inhibitorów tego etapu. Dane dotyczące czasu trombiny są powszechnie stosowane do monitorowania leczenia heparyną i fibrynolitami..

Zwiększenie czasu trombiny: wpływ heparyny, niedobór fibrynogenu, działanie trombiny lub inhibitorów fibrynogenu.

Test RFMK pozwala określić ilościowo poziom rozpuszczalnej fibryny w osoczu lub, innymi słowy, poziom trombemii.

Wzrost liczby RFMC obserwuje się w przypadku zakrzepicy, trombofilii, DIC w późnej ciąży, zgodnie ze wzrostem zawartości fibrynogenu.

Test można również wykorzystać do oceny skuteczności i wystarczalności terapii przeciwzakrzepowej zgodnie z jej końcowym wynikiem - eliminacją trombemii (wartości uzyskane w granicach wartości referencyjnych).

INR. Jest stosowany tylko w leczeniu pośrednich antykoagulantów (warfaryna itp.). Nie stosuje się do badań przesiewowych i oceny czynności wątroby.

Optymalne limity INR, które należy osiągnąć podczas leczenia pośrednimi antykoagulantami, zależą od celów terapeutycznych i są ustalane przez lekarza prowadzącego.

INQ i protrombina według Quick korelują ujemnie - spadek protrombiny według Quick odpowiada wzrostowi INR.

Podczas korzystania z warfaryny zalecane są następujące zasady:

  1. Użyj warfaryny zgodnie z datą ważności
  2. Podczas przyjmowania warfaryny ogranicz spożycie witaminy K..
  3. Odsuń warfarynę od jedzenia, as lek jest wchłaniany przez żywność
  4. Pamiętaj, że wiele leków hamuje działanie leku: barbiturany, kortykosteroidy, doustne środki antykoncepcyjne, meprobamat itp..

Aktywność fibrynolityczna (CKF) to szybkość rozpuszczania skrzepu fibrynowego przez plazminę i inne fibrynolityki zawarte w osoczu krwi.

Podczas oznaczania fibrynolizy tradycyjną metodą euglobulinową test na zdrowej osobie trwa 3-5 godzin, co jest niezgodne ze współczesnymi wymaganiami dotyczącymi badań laboratoryjnych.

Dlatego jako test oceniający szybkość rozpuszczania fibryny krajowi producenci zaproponowali tak zwaną fibrynolizę zależną od XIIa lub zależną od Hagemana (czynnik XII jest czynnikiem Hagemana). Przechodzi z aktywacją fazy kontaktowej przez kaolin i u zdrowej osoby trwa tylko 4-12 minut.

Metoda jest podstawowa, ponieważ jest wrażliwa na różne patologie w układach proteolitycznych w osoczu. W przypadku DIC naturalne hamowanie tego typu fibrynolizy rozpoczyna się na 1. etapie. Test można również wykorzystać do oceny skuteczności terapii trombolitycznej..

Tolerancja osocza na heparynę. Stopień oporności na heparynę wskazuje stopień, w jakim organizm reaguje na swoją obecność. Tak więc, jeśli po podaniu heparyny gwałtownie wzrasta czas wystąpienia zakrzepu - oznacza to zmniejszoną tolerancję na heparynę.

Jeśli wstrzyknięta heparyna nie zmienia tempa tworzenia skrzepu lub nieznacznie go spowalnia, występuje zwiększona odporność na heparynę.

Normalne wskaźniki: cytowane osocze krwi: tolerancja u 90% osób 10–16 minut, w 75% 11–14 minut. Osocze szczawianowe: tolerancja od 10 do 15 minut.

Okres krzepnięcia wydłuża się wraz z hemofilią i trombopenią, zmniejsza się wraz z dekompensacją serca, chorobą zakrzepowo-zatorową po operacji.

Cofnięcie skrzepu krwi. Ta nazwa odnosi się do procesu redukcji i zagęszczania krwi, a także uwalniania surowicy przez skrzep po utworzeniu fibryny. Wskaźnik jest stosunkiem 2 wartości: objętości wyizolowanej surowicy do objętości pobranej krwi.

Czas rekalcyfikacji osocza to czas wymagany do utworzenia skrzepu fibrynowego w osoczu. Oznaczanie przeprowadza się w osoczu stabilizowanym roztworem cytrynianu sodu..

Dodanie chlorku wapnia do osocza przywraca jego zdolność krzepnięcia (krzepnięcia). Czas rekalcyfikacji osocza charakteryzuje proces krzepnięcia jako całość i u zdrowego człowieka wynosi od 60 do 120 sekund.

Zmiany czasu rekalcyfikacji osocza obserwuje się w tych samych warunkach klinicznych, co zmiany czasu krzepnięcia krwi.

Toczeń antykoagulant

Antykoagulant toczniowy (VA) - immunoglobulina klasy IgG, przeciwciało przeciw fosfolipidom, enzymy krwi. Antykoagulant toczniowy otrzymał swoją nazwę ze względu na fakt, że został po raz pierwszy wykryty we krwi pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym.

Lekarz może podejrzewać obecność antykoagulantu toczniowego we krwi, jeśli wystąpi krwawienie i istnieje ryzyko zakrzepicy podczas wydłużania czasu częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej (APTT), co jest typowe, gdy krzepnięcie krwi jest spowolnione..

Norma antykoagulantu toczniowego we krwi: 0,8-1,2 srvc. jednostki.

Antykoagulant toczniowy i inne przeciwciała przeciwko fosfolipidom - jeden z głównych objawów rozwoju zespołu antyfosfolipidowego (APS).

Antykoagulanty toczniowe, zwiększające się w ludzkiej krwi, przyczepiają się do ścian naczyń krwionośnych, płytek krwi, wchodzą w reakcje krzepnięcia krwi, wywołując rozwój zakrzepicy.

W zależności od wielkości skrzepliny, stopnia uszkodzenia naczynia, lokalizacji, szybkości zamknięcia naczynia, zespół antyfosfolipidowy może objawiać się na różne sposoby.

Najczęstszym objawem zespołu antyfosfolipidowego jest siateczka siateczkowa - cienka siatka naczyń krwionośnych na powierzchni skóry, która staje się lepiej widoczna na zimno.

Objawami mogą być nawet wrzody i martwica skóry palców rąk lub stóp..

Mała zmiana naczyniowa z AFS spowoduje łagodną dysfunkcję narządu, duża zmiana powoduje przewlekłe choroby narządów (marskość, choroba Alheimera). Zablokowanie naczynia z zakrzepem spowoduje płucną chorobę zakrzepowo-zatorową. Zespół antyfosfolipidowy jest jedną z głównych przyczyn zawału mięśnia sercowego u młodych osób w wieku poniżej 40 lat.

Wzrost poziomu antykoagulantu toczniowego we krwi może być oznaką następujących chorób:

  • choroby autoimmunologiczne
  • toczeń rumieniowaty układowy
  • bezpłodność
  • AIDS
  • choroba zakrzepowo-zatorowa
  • niedokrwienny wypadek mózgowo-naczyniowy.

U kobiet w ciąży wzrost antykoagulantu toczniowego we krwi może wywołać rozwój zakrzepicy tętnic łożyskowych, co może powodować śmierć płodu, poronienie i przedwczesne porody.

Antykoagulant toczniowy we krwi może wzrosnąć jako powikłanie terapii lekowej oraz w wyniku przyjmowania niektórych leków.

Udostępnij artykuł!

Więcej artykułów na ten temat

Tagi: DIC, wapń, krew, ESR, płytki krwi

Kategoria: Analizy, Hematologia

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Dystonią

  • Tętniak
    Kapilary na nosie
    Przyczyny trądziku różowatego w nosieCuperosis to pojedyncze rozszerzenie naczyń krwionośnych lub pojawienie się tak zwanej sieci naczyniowej. Kolor może być inny i wahać się od nasyconego czerwonego do ciemnofioletowego.
  • Nadciśnienie
    Przedawkowanie korwalolu
    Corvalol jest lekiem uspokajającym i nasennym. Wskazania do jego stosowania to: skurcze jelit; początkowe stadia nadciśnienia; bezsenność; częstoskurcz; dusznica bolesna (w połączeniu z azotanami); drażliwa nerwica.

O Nas

Hipoglikemia i hiperglikemia są najczęściej wynikiem błędów dietetycznych, nieprzestrzegania diety, naruszenia dawek i schematów przyjmowania leków obniżających poziom cukru.