Prestanz

Instrukcja użycia:

Ceny w aptekach internetowych:

Prestanz - lek złożony o działaniu przeciwnadciśnieniowym i przeciwdławicowym.

Forma wydania i skład

Formą dawkowania do wydania Prestanzy są tabletki: białe, dwustronnie wypukłe, z jednej strony - rysunek logo firmy (w butelkach z polipropylenu po 30 szt., 30 butelek w kartonowej palecie lub 1 lub 3 butelki w kartonowym pakiecie):

  • 5 mg + 5 mg: podłużne, z drugiej strony znajduje się grawerowanie dawki „5/5”;
  • 5 mg + 10 mg: w kształcie kwadratu, z drugiej strony znajduje się grawerowanie dawki „5/10”;
  • 10 mg + 10 mg: okrągły, z drugiej strony grawerowanie dawki „10/10”;
  • 10 mg + 5 mg: trójkątny, z drugiej strony wygrawerowana jest dawka „10/5”.

Składniki aktywne w 1 tabletce 5 mg + 5 mg:

  • Peryndopryl z argininą - 5 mg (peryndopryl - 3,395 mg);
  • Amlodypina - 5 mg (besylan amlodypiny - 6,935 mg).

Składniki pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna - 26 mg, laktoza jednowodna - 65,233 mg, stearynian magnezu - 0,52 mg, bezwodny koloidalny ditlenek krzemu - 0,312 mg.

Składniki aktywne w 1 tabletce 10 mg + 10 mg:

  • Peryndopryl z argininą - 10 mg (peryndopryl - 6,79 mg);
  • Amlodypina - 10 mg (besylan amlodypiny - 13,87 mg).

Składniki pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna - 52 mg, laktoza jednowodna - 130,466 mg, stearynian magnezu - 1,04 mg, bezwodny koloidalny dwutlenek krzemu - 0,624 mg.

Składniki aktywne w 1 tabletce 5 mg + 10 mg:

  • Peryndopryl z argininą - 5 mg (peryndopryl - 3,395 mg);
  • Amlodypina - 10 mg (besylan amlodypiny - 13,87 mg).

Składniki pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna - 52 mg, laktoza jednowodna - 135,466 mg, stearynian magnezu - 1,04 mg, bezwodny koloidalny dwutlenek krzemu - 0,624 mg.

Składniki aktywne w 1 tabletce 10 mg + 5 mg:

  • Peryndopryl z argininą - 10 mg (peryndopryl - 6,79 mg);
  • Amlodypina - 5 mg (besylan amlodypiny - 6,935 mg).

Składniki pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna - 52 mg, laktoza jednowodna - 137,401 mg, stearynian magnezu - 1,04 mg, bezwodny koloidalny dwutlenek krzemu - 0,624 mg.

Wskazania do stosowania

Prestanz jest przepisywany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i (lub) choroby wieńcowej (stabilna dławica wysiłkowa) u pacjentów wymagających leczenia amlodypiną i peryndoprylem.

Przeciwwskazania

  • Okres ciąży i laktacji;
  • Wiek do 18 lat (nie badano profilu bezpieczeństwa);
  • Nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory konwertazy angiotensyny, amlodypinę i inne pochodne dihydropirydyny, a także dodatkowe składniki leku.

Amlodypina

  • Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego;
  • Niedociśnienie tętnicze w ciężkim przebiegu (z ciśnieniem skurczowym mniejszym niż 90 mm Hg);
  • Wstrząs (w tym kardiogenny);
  • Niedrożność odpływu lewej komory.

Peryndopryl

  • Historia obrzęku Quinckego (w tym podczas jego rozwoju podczas podawania innych inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę);
  • Obrzęk naczynioruchowy (idiopatyczny i / lub dziedziczny).

Prestanz

  • Niewydolność nerek (z klirensem kreatyniny mniejszym niż 60 ml / min);
  • Niedobór laktazy i zespół złego wchłaniania galaktozy / glukozy, dziedziczna nietolerancja laktozy.

Uwaga wymaga wyznaczenia leku w obecności następujących chorób / stanów:

  • Choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej (w tym toczeń rumieniowaty układowy i twardzina skóry);
  • Jedyna funkcjonująca nerka;
  • Zwężenie tętnicy nerkowej (w tym obustronne);
  • Niewydolność wątroby i nerek;
  • Miażdżyca;
  • Zmniejszona objętość krwi krążącej (z powodu leków moczopędnych, wymiotów, biegunki, diety bez soli);
  • Nadciśnienie naczyniowo-naczyniowe;
  • Choroba naczyń mózgowych;
  • Przewlekła niewydolność serca
  • Łączone stosowanie z allopurynolem, środkami immunosupresyjnymi, prokainamidem (ze względu na ryzyko agranulocytozy, neutropenii);
  • Afereza lipoprotein o niskiej gęstości;
  • Cukrzyca;
  • Ogólne znieczulenie / operacja;
  • Hiperkaliemia
  • Terapia odczulająca;
  • Hemodializa z zastosowaniem błon o wysokim przepływie;
  • Przerostowa kardiomiopatia obturacyjna / zwężenie aorty lub mitralnej;
  • Przewlekła niewydolność serca o genezie niedokrwiennej klasy czynnościowej III-IV według klasyfikacji NYHA;
  • W połączeniu z dantrolenem, estramustyną, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, preparatami potasu, substytutami potasu zawierającymi jadalne sole i preparaty litu;
  • Wyścig Negroid
  • Starszy wiek.

Dawkowanie i sposób podawania

Prestanz przyjmuje się doustnie, najlepiej rano przed posiłkami.

Dzienna dawka - 1 tabletka w 1 dawce.

Dawkę leku wybiera się po wcześniejszym dostosowaniu dawek jego składników:

  • 5 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny lub
  • 5 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny lub
  • 10 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny lub
  • 10 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny.

W razie potrzeby terapeutycznej dawkę można zmienić.

Odstawienie peryndoprylu u pacjentów z niewydolnością nerek iu pacjentów w podeszłym wieku może być spowolnione (tacy pacjenci powinni regularnie monitorować stężenie kreatyniny i potasu w osoczu krwi). Lek można przepisać na klirens kreatyniny ≥60 ml / min (dla klirensu kreatyniny 4,91 1 1 1 1 1 Ocena: 4,9 - 11 głosów

Prestanz

Ceny w aptekach internetowych:

Prestanz jest lekiem złożonym z grupy inhibitorów ACE o działaniu przeciwnadciśnieniowym i przeciwdławicowym. Dostępne w formie tabletu.

Właściwości farmakologiczne Prestanzy

Głównymi aktywnymi składnikami leku są peryndopryl i amlodypina. Tabletki Prestance są dostępne w różnych kształtach w zależności od zawartości tych aktywnych składników (peryndopryl / amlodypina): podłużne - 5/5, trójkątne - 10/5, kwadratowe - 5/10, okrągłe - 10/10.

Substancje pomocnicze leku to laktoza jednowodna, bezwodny dwutlenek krzemu koloidalny, stearynian magnezu, celuloza mikrokrystaliczna.

Substancje czynne leku mają dwa działanie na organizm człowieka - przeciwdławicowe i przeciwnadciśnieniowe.

Peryndopryl hamuje kininazę II, enzym, który przekształca angiotensynę I w angiotensynę II. Inaktywuje również bradykininę, z tego powodu supresja ACE występuje na tle zwiększonej aktywności krążących i tkankowych układów kalikreina-kinina.

Prestanz to lek przeznaczony do leczenia nadciśnienia o dowolnej złożoności. Lek zmniejsza skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi, niezależnie od pozycji osoby, leży lub stoi po zażyciu pigułki.

Peryndopryl zwiększa również nerkowy przepływ krwi bez zmiany współczynnika filtracji kłębuszkowej, poprawia obwodowy przepływ krwi, rozszerza naczynia krwionośne, zmniejsza przerost lewej komory i pomaga przywrócić elastyczność dużych tętnic i strukturę ścian naczyń krwionośnych małych tętnic.

Zgodnie z opiniami działanie przeciwnadciśnieniowe Prestanzy występuje w ciągu 4-6 godzin po pojedynczej dawce leku i utrzymuje się przez 24 godziny, ale lek jest wystarczająco skuteczny nawet po dniu.

Efekt terapeutyczny Prestanzy występuje niecały miesiąc po rozpoczęciu leczenia.

Amlodypina, również będąca częścią Prestanz jako składnik aktywny, ma zależne od dawki przedłużone działanie przeciwnadciśnieniowe. Blokuje wolne kanały wapniowe pochodnych dihydropiryny i zapobiega przepływowi jonów wapnia do komórek mięśni gładkich mięśnia sercowego i wszystkich naczyń.

Ponadto amlodypina rozluźnia mięśnie naczyń krwionośnych, główne tętniczki i tętnice wieńcowe, tętniczki obwodowe.

W wyniku przedłużonego działania amlodypiny ciśnienie krwi stopniowo spada, a odruchowa stymulacja współczulnego układu nerwowego praktycznie nie występuje. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wyniku przyjmowania leku Prestanz zmniejsza się stopień przerostowych zmian w mięśniu sercowym lewej komory.

Dzienna dawka leku może znacznie wydłużyć całkowity czas aktywności fizycznej u pacjentów z dławicą piersiową, zmniejszyć częstotliwość napadów dusznicy bolesnej i opóźnić czas ich wystąpienia. W wyniku takiego narażenia osoba ma możliwość zmniejszenia dawki zastosowanej nitrogliceryny.

Pojedyncza dawka Prestanzy obniża ciśnienie krwi u osób z nadciśnieniem tętniczym przez 24 godziny, podczas gdy nie powoduje ostrego niedociśnienia z powodu powolnego początku działania.

Zgodnie z instrukcją Prestanz nie wpływa niekorzystnie na metabolizm organizmu i lipidy we krwi, dlatego leki te mogą przyjmować pacjenci z cukrzycą, dną moczanową i astmą oskrzelową.

Połączone działanie dwóch aktywnych składników z regularnym stosowaniem Prestanza zmniejsza śmiertelność z powodu chorób sercowo-naczyniowych, częstość ataków dławicy piersiowej i ryzyko zawału serca.

Analogi Prestanzy

Aktywnymi składnikami analog Prestanza jest lek Dalneva.

Według mechanizmu ekspozycji i przynależności do tej samej grupy farmakologicznej, analogami Prestance są: Coripren, Equacard, Equator, Triapin i Enanorm.

Wskazania do stosowania Prestanza

Zgodnie z instrukcją Prestanz jest zalecany do stosowania przez osoby z nadciśnieniem tętniczym i chorobą wieńcową, której towarzyszy stabilna dławica piersiowa, gdy wymagane jest jednoczesne stosowanie amlodypiny i peryndoprylu.

Dawkowanie i sposób podawania

Zgodnie z instrukcją Prestanz należy przyjmować 1 tabletkę raz dziennie, najlepiej rano przed posiłkami.

Czas trwania leczenia i dawkę leku (stosunek składników aktywnych) są przepisywane przez lekarza prowadzącego.

Przeciwwskazania

Zgodnie z instrukcją Prestanz nie powinien być stosowany, gdy:

  • Niewydolność serca, która wystąpiła po ostrym zawale mięśnia sercowego (w ciągu pierwszych 28 dni);
  • Niewydolność nerek przy QC poniżej 60 ml / min;
  • Niestabilna dławica piersiowa, z wyjątkiem dławicy Prinzmetala;
  • Ciężkie niedociśnienie (ze wskaźnikiem cukrzycy poniżej 90 mm Hg. Art.);
  • Obrzęk Quinckego, którego przyczyną było wcześniejsze spożycie inhibitorów ACE;
  • Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy;
  • Dziedziczna nietolerancja laktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy i niedobór laktazy;
  • Zwężenie aorty i inne niedrożność ujścia lewej komory;
  • Każdy rodzaj szoku, w tym kardiogenny.

Nie przepisuj Prestanzu dzieciom w wieku poniżej 18 lat, kobietom w ciąży i karmiącym, a także osobom, które mają nadwrażliwość na pochodne dihydroperydyny (w szczególności na amlodypinę), inhibitory ACE (w szczególności na peryndopryl) i składniki pomocnicze, które tworzą lek.

Ostrożnie, Prestanz jest przepisywany osobom starszym i osobom z pojedynczą czynną nerką, ze zwężeniem tętnicy nerkowej, niewydolnością wątroby i nerek, chorobami ogólnoustrojowymi tkanki łącznej (w tym twardziną i toczniem rumieniowatym), przewlekłą niewydolnością serca, miażdżycą naczyń, nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, chorobą naczyniowo-mózgową cukrzyca.

Skutki uboczne Prestanzy

Prestanz według opinii pacjentów najczęściej powoduje takie działania niepożądane, jak:

  • Reakcje alergiczne w postaci wysypki, swędzenia skóry;
  • Kołatanie serca
  • Bóle głowy, zawroty głowy, senność;
  • Hałas w uszach;
  • Zaburzenia widzenia;
  • Duszność, kaszel;
  • Objawy dyspeptyczne;
  • Skurcze mięśni.

Według opinii Prestanz może powodować inne zaburzenia, ale zdarza się to bardzo rzadko. W każdym razie, jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Przedawkować

Brak opinii na temat przedawkowania leków w recenzjach produktu Prestanza.

Dodatkowe informacje

Zgodnie z instrukcją Prestanz nie uzależnia, a zaprzestaniu jego stosowania nie towarzyszy zespół odstawienia.

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w chłodnym miejscu, niedostępnym dla dzieci, chronionym przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych..

Okres ważności - 2 lata.

Z aptek Prestans i analogi są wydawane ściśle według recepty.

Prestanz

Ceny w aptekach internetowych:

Prestanz - lek przeciwnadciśnieniowy złożony.

Forma wydania i skład

Prestance produkowany jest w postaci tabletek: dwustronnie wypukły, biały, z grawerowaniem odpowiadającym zawartości substancji czynnych na jednej i logo firmy na drugiej; 5/5 mg każdy - podłużny, 5/10 mg każdy - kwadratowy, 10/5 mg każdy - trójkątny, 10/10 mg każdy - okrągły (30 w butelkach polipropylenowych z dozownikiem; 1 butelka w opakowaniu kartonowym z pierwszym autopsja).

1 tabletka zawiera:

  • Składniki aktywne: peryndopryl z argininą - 5 lub 10 mg (odpowiada zawartości peryndoprylu - 3,395 lub 6,79 mg), besylan amlodypiny - 6,935 lub 13,87 mg (odpowiada zawartości amlodypiny - 5 lub 10 mg);
  • Składniki pomocnicze: dwutlenek krzemu, koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna.

Wskazania do stosowania

Prestanz stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego i (lub) choroby wieńcowej (stabilna dławica piersiowa) u pacjentów wymagających leczenia amlodypiną i peryndoprylem.

Przeciwwskazania

Absolutny dla peryndoprylu:

  • Idiopatyczny / dziedziczny obrzęk naczynioruchowy;
  • Historia obrzęku naczynioruchowego (w tym z innymi inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE));
  • Wiek poniżej 18 lat;
  • Nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE.

Absolutny dla amlodypiny:

    Ciężkie niedociśnienie tętnicze (skurczowe ciśnienie krwi (BP)

Dawkowanie i sposób podawania

Tabletki należy przyjmować doustnie, najlepiej rano przed posiłkami: 1 szt. 1 dziennie. Dawkę leku wybiera się po dostosowaniu dawek składników aktywnych - peryndoprylu i amlodypiny.

W przypadkach terapeutycznych dozwolona jest zmiana dawki Prestanzy lub możliwy jest wstępny indywidualny dobór dawek aktywnych składników leku peryndopryl i amlodypina (5 + 5 mg, 5 + 10 mg, 10 + 5 mg lub 10 + 10 mg).

Pacjentom z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczęcie przyjmowania leku w małych dawkach. Optymalną dawkę początkową i podtrzymującą u takich pacjentów określa się indywidualnie, stosując preparaty peryndoprylu i amlodypiny w monoterapii.

Skutki uboczne

  • Układ krwiotwórczy i układ limfatyczny: bardzo rzadko - zmniejszenie stężenia hematokrytu i hemoglobiny, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, małopłytkowość, pancytopenia, agranulocytoza, neutropenia, leukopenia;
  • Układ odpornościowy: rzadko - reakcje alergiczne;
  • Metabolizm: bardzo rzadko - hiperglikemia; nieokreślona częstotliwość - hipoglikemia;
  • Centralny układ nerwowy: często - ból głowy, zawroty głowy, parestezje, zawroty głowy, senność (szczególnie na początku terapii); nierzadko - omdlenia, depresja, znieczulenie, drżenie, zaburzenia snu, labilność nastroju (w tym lęk), bezsenność; rzadko - zamieszanie; bardzo rzadko - hipertoniczność, neuropatia obwodowa;
  • Narządy zmysłów: często - szumy uszne, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie);
  • Układ sercowo-naczyniowy: często - wyraźny spadek ciśnienia krwi, zaczerwienienie twarzy, uczucie kołatania serca; bardzo rzadko - zapalenie naczyń / udar i zawał mięśnia sercowego (prawdopodobnie z powodu nadmiernego spadku ciśnienia krwi u pacjentów wysokiego ryzyka), arytmie (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy i migotanie przedsionków), dusznica bolesna;
  • Układ oddechowy: często - kaszel, duszność; rzadko - skurcz oskrzeli, nieżyt nosa; bardzo rzadko - eozynofilowe zapalenie płuc;
  • Układ pokarmowy: często - zaparcia, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha; rzadko - suchość błony śluzowej jamy ustnej, zmiana rytmu wypróżnień; bardzo rzadko - zapalenie żołądka, przerost dziąseł, zapalenie trzustki;
  • Wątroba i drogi żółciowe: bardzo rzadko - cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (najczęściej w połączeniu z cholestazą), żółtaczka, zapalenie wątroby;
  • Skóra i tłuszcz podskórny: często - wysypka, wysypka skórna, swędzenie; rzadko - pokrzywka, nadmierne pocenie się, przebarwienia skóry, wysypka krwotoczna, łysienie, obrzęk naczynioruchowy języka, błon śluzowych, warg, kończyn, fałdów głosowych i / lub krtani, twarzy; bardzo rzadko - światłoczułość, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, obrzęk Quinckego;
  • Układ mięśniowo-szkieletowy: często - obrzęk nóg, skurcze mięśni; rzadko - ból pleców, bóle mięśni, bóle stawów;
  • Nerki i drogi moczowe: rzadko - upośledzona czynność nerek, szybkie oddawanie moczu, nocne oddawanie moczu, upośledzone oddawanie moczu; bardzo rzadko - ostra niewydolność nerek;
  • Układ rozrodczy: rzadko - ginekomastia, impotencja;
  • Ciało jako całość: często - zmęczenie, osłabienie, obrzęk; rzadko - ból, złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej;
  • Wskaźniki laboratoryjne: rzadko - zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała; rzadko - zwiększone stężenie bilirubiny; nieokreślona częstotliwość - hiperkaliemia, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy;
  • Dodatkowe dane dotyczące amlodypiny: w niektórych przypadkach - zespół pozapiramidowy.

Specjalne instrukcje

Inhibitory ACE, w tym peryndopryl, w rzadkich przypadkach mogą powodować obrzęk naczynioruchowy języka, błon śluzowych, warg, kończyn, fałdów głosowych i / lub krtani, twarzy. W przypadku pojawienia się tych objawów konieczne jest anulowanie Prestanzy i uważne monitorowanie pacjenta, aż objawy obrzęku znikną całkowicie (wraz z obrzękiem krtani możliwe jest zgon, a skutkiem obrzęku języka, krtani i strun głosowych może być niedrożność dróg oddechowych).

Należy zauważyć, że z obrzękiem Quinckego w wywiadzie niezwiązanym ze stosowaniem inhibitorów ACE, prawdopodobieństwo jego rozwoju podczas leczenia lekami z tej grupy może być zwiększone.

W rzadkich przypadkach podczas podawania inhibitorów ACE możliwy jest obrzęk naczynioruchowy jelita. W takim przypadku ból brzucha można zauważyć jako izolowany objaw lub w połączeniu z nudnościami i wymiotami, czasami bez wcześniejszego obrzęku naczynioruchowego twarzy i przy normalnych wartościach poziomu C1-esteraza. Aby postawić prawidłową diagnozę, podczas operacji należy zdiagnozować badanie ultrasonograficzne, tomografię komputerową okolicy brzucha lub pacjenta. Po zaprzestaniu przyjmowania inhibitora ACE objawy znikają. W związku z tym podczas przeprowadzania diagnostyki różnicowej u pacjentów z bólem brzucha otrzymujących inhibitory ACE należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia obrzęku naczynioruchowego jelita.

Podczas przyjmowania inhibitorów ACE w rzadkich przypadkach podczas aferezy lipoprotein o niskiej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu możliwe są zagrażające życiu reakcje anafilaktoidalne. Aby zapobiec ich rozwojowi, aferezę należy tymczasowo przerwać przed każdą procedurą aferezy..

Reakcje anafilaktoidalne u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE obserwowano również podczas leczenia odczulającego (na przykład owadów jadu błonkoskrzydłych). Możliwe było uniknięcie ich rozwoju poprzez tymczasowe odstawienie leków, a po przypadkowym wspólnym podaniu reakcji powstały.

W niektórych przypadkach odnotowano rozwój ciężkich zakażeń, które u niektórych pacjentów były oporne na intensywne leczenie antybiotykami. Jeśli konieczne jest przyjmowanie peryndoprylu u takich pacjentów, należy okresowo monitorować liczbę leukocytów we krwi. Należy ich również ostrzec o konieczności poinformowania lekarza o wszelkich objawach choroby zakaźnej (na przykład gorączka, ból gardła).

Terapia inhibitorami ACE może spowodować gwałtowny spadek ciśnienia krwi. Rozwój objawowego niedociśnienia tętniczego rzadko występuje u pacjentów bez objawów współistniejących chorób. Prawdopodobieństwo znacznego obniżenia ciśnienia krwi wzrasta wraz ze spadkiem całkowitej objętości krążącej krwi, co może być konsekwencją: stosowania leków moczopędnych, ścisłej diety bez soli, hemodializy, biegunki, wymiotów, a także w przypadku nadciśnienia III (ciężkiego) o wysokiej aktywności reniny. Ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego podczas stosowania Prestanzu należy dokładnie monitorować stężenie potasu w surowicy, czynność nerek i ciśnienie krwi. Podobne podejście należy zastosować w przypadku dusznicy bolesnej i chorób naczyniowo-mózgowych, podczas których ciężkie niedociśnienie tętnicze może prowadzić do rozwoju zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu.

Przejściowe niedociśnienie tętnicze nie jest powodem do odstawienia leku. Po przywróceniu ciśnienia krwi i objętości krwi krążącej leczenie można kontynuować..

Rzadko podczas przyjmowania inhibitorów ACE obserwuje się wystąpienie żółtaczki cholestatycznej. W przypadkach progresji choroby rozwija się piorunująca martwica wątroby, niekiedy zakończona zgonem (mechanizm jej rozwoju jest niejasny). W przypadku żółtaczki lub znacznego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych należy przerwać przyjmowanie produktu Prestanza.

Należy pamiętać, że podczas przyjmowania inhibitorów ACE może wystąpić suchy kaszel, który utrzymuje się przez długi czas podczas leczenia i znika po jego odstawieniu. Jeśli wystąpi suchy kaszel, ważne jest, aby pamiętać o możliwym jatrogennym charakterze tego objawu..

Podczas przyjmowania peryndoprylu możliwy jest rozwój hiperkaliemii. Czynnikami ryzyka rozwoju hiperkaliemii są: cukrzyca, wiek powyżej 70 lat, niewydolność nerek, niektóre współistniejące schorzenia (kwasica metaboliczna, ostra dekompensacja przewlekłej niewydolności serca, odwodnienie), równoczesne leczenie lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, preparaty potasu, zamienniki chlorku sodu i inne leki, które przyczyniają się do zwiększone stężenie potasu w osoczu krwi (na przykład heparyna). Należy pamiętać, że hiperkaliemia może prowadzić do poważnych, czasem śmiertelnych, zaburzeń rytmu serca. W związku z tym, jeśli to konieczne, łączne stosowanie peryndoprylu z tymi lekami powinno być ostrożne i regularnie monitorować zawartość potasu w surowicy krwi.

U pacjentów z cukrzycą otrzymujących insulinę lub leki hipoglikemiczne do podawania doustnego konieczne jest staranne monitorowanie stężenia glukozy we krwi w pierwszym miesiącu leczenia.

Bezpieczeństwo i skuteczność amlodypiny w przypadkach przełomu nadciśnieniowego nie zostało ustalone.

W okresie przyjmowania leku wymagane jest specjalne monitorowanie pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek..

Podczas terapii należy zachować ostrożność podczas prowadzenia potencjalnie niebezpiecznych czynności wymagających zwiększonej uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych..

Interakcje pomiędzy lekami

Przed jednoczesnym stosowaniem peryndoprylu / amlodypiny z innymi lekami / substancjami zaleca się skonsultowanie z lekarzem, aby uniknąć możliwego rozwoju niepożądanych efektów ubocznych z powodu interakcji leków.

Warunki przechowywania

Przechowuj butelkę z tabletkami w oryginalnym opakowaniu, szczelnie zamkniętym, w suchym miejscu niedostępnym dla dzieci i chronionym przed światłem.

Okres ważności - 2 lata..

Znalazłeś błąd w tekście? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter.

Prestanz

Prestanz to lek zawierający połączenie dwóch substancji czynnych (peryndopryl + amlodypina), które są stosowane w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego i innych zaburzeń sercowo-naczyniowych.

Substancje czynne leku mają dwa działanie na organizm człowieka - przeciwdławicowe i przeciwnadciśnieniowe. Efekt terapeutyczny Prestanzy występuje niecały miesiąc po rozpoczęciu leczenia.

Połączone działanie dwóch aktywnych składników przy regularnym stosowaniu może zmniejszyć śmiertelność z powodu chorób sercowo-naczyniowych, częstotliwość ataków dławicy piersiowej i ryzyko zawału serca.

Grupa kliniczna i farmakologiczna

Połączony lek przeciwnadciśnieniowy (inhibitor ACE + powolny bloker kanału wapniowego).

Warunki wakacji w aptece

Wydawane na receptę.

Ile kosztuje Prestanz w aptekach? Średnia cena wynosi 650 rubli.

Forma wydania i skład

Ten lek jest dostępny w postaci tabletek:

  • 5 + 5 mg, które są białe, podłużne;
  • 5 + 10 mg, które są białe, kwadratowe;
  • 10 + 10 mg, które są białe, okrągłe;
  • 10 + 5 mg, które są białe, trójkątne.

1 tabletka zawiera główne substancje peryndopryl, amorlipina, a także celulozę, stearynian magnezu, laktozę jednowodną.

Działanie farmakologiczne

Zastosowanie Prestanza w nadciśnieniu może znacznie obniżyć ciśnienie krwi o 24 godziny. Ten lek składa się z dwóch aktywnych składników, które działają w dwóch kierunkach - przeciwnadciśnieniowym i przeciwdławicowym. Peryndopryl w Prestanz hamuje kininazę II - enzym, który przekształca angiotensynę I w angiotensynę II. Niszczy bradykininę, która ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne na heptapeptyd - substancję nieaktywną. Efekt terapeutyczny peryndoprylu wynika z faktu, że jego aktywny metabolit - peryndoprylat, może hamować ACE.

Prestanz stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego o dowolnym stopniu złożoności. Jego zastosowanie pomaga obniżyć skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi. Prestans zmniejsza OPSS, co znacznie poprawia obwodowy przepływ krwi, a także obniża ciśnienie krwi, bez wpływu na częstość akcji serca. Zwiększa się również przepływ krwi przez nerki, ale szybkość filtracji kłębuszkowej się nie zmienia.

Substancja peryndopryl w Prestans jest w stanie rozszerzać naczynia krwionośne i przywracać elastyczność dużych tętnic oraz strukturę ścian małych tętnic. Zmniejsza przerost lewej komory serca. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe leku objawia się po 4-6 godzinach po użyciu i trwa 24 godziny. Efekt terapeutyczny stosowania Prestanzy występuje w niecały miesiąc.

Ten lek nie uzależnia, a odstawieniu nie towarzyszy zespół odstawienia. Poważne badania potwierdzają zmniejszoną śmiertelność i znaczne zmniejszenie liczby powikłań po przyjęciu peryndoprylu..

Amlodypina w preparacie Prestans uczestniczy w blokowaniu kanałów wapniowych pochodnych dihydropirydyny. Zapobiega przedostawaniu się jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych na poziomie receptorów dihydropirydynowych. Amlodypina ma przedłużone i zależne od dawki działanie przeciwnadciśnieniowe. Rozluźnienie mięśni gładkich naczyń uzyskane dzięki tej substancji pomaga w rozszerzeniu głównych tętnic wieńcowych i tętniczek, a także tętniczek obwodowych. Zmniejsza to agregację płytek krwi, co prowadzi do wzrostu wskaźnika filtracji kłębuszkowej, przyspieszonego wydalania sodu i wydalania moczu.

Długotrwały efekt stosowania amfodypiny prowadzi do łagodnego obniżenia ciśnienia krwi. W nadciśnieniu stopień przerostowych zmian w mięśniu sercowym lewej komory znacznie się zmniejsza. Zastosowanie Prestanzy i analogów w dusznicy bolesnej daje dobre wyniki, dzienna dawka amlodypiny w nim pozwala zwiększyć całkowity czas aktywności fizycznej, a także opóźnić wystąpienie ataków dusznicy bolesnej, znacznie zmniejszyć ich częstotliwość i zmniejszyć dawkę stosowanej nitrogliceryny.

Prestanz w połączeniu z amlodypiną i peryndoprylem znacznie zmniejsza ataki dusznicy bolesnej, ryzyko zawału serca i śmiertelność z powodu chorób sercowo-naczyniowych.

Wskazania do stosowania

Prestanz jest przepisywany na takie choroby, jak:

  1. Nadciśnienie tętnicze.
  2. Stabilna dławica piersiowa u pacjentów wymagających leczenia amlodypiną, a także peryndoprylem.

Przeciwwskazania

Zgodnie z instrukcjami Prestanz nie zostaje powołany w przypadku:

  1. Niedrożność odpływu lewej komory (zwężenie aorty lub inne);
  2. Niestabilna dławica piersiowa (wykluczenie dławicy Prinzmetala);
  3. Niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego (pierwsze 28 dni);
  4. Ciąża i cały okres laktacji;
  5. Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego), wywołany wcześniejszą historią inhibitorów ACE;
  6. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy;
  7. Ciężkie niedociśnienie (cukrzyca poniżej 90 mm Hg);
  8. Wstrząs, w tym kardiogenny;
  9. Dziedziczna nietolerancja laktozy, niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy;
  10. Niewydolność nerek (CC poniżej 60 ml / min);
  11. Wiek do 18 lat (bezpieczeństwo i skuteczność nie były badane);

Zgodnie z instrukcją, Prestanz nie jest przepisywany na nadwrażliwość na amlodypinę (inne pochodne dihydroperydyny), na peryndopryl (inne inhibitory ACE), na substancje pomocnicze, z których składa się lek.

Stosuj podczas ciąży i laktacji

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania amlodypiny i peryndoprylu zabrania się przyjmowania leku Prestanz podczas ciąży i karmienia piersią..

Dawkowanie i droga podania

Instrukcja użytkowania wskazuje, że Prestanz jest przepisany w środku, 1 karta. 1 godzina / dzień, najlepiej rano przed posiłkami.

Dawkę Prestanza dobiera się po dostosowaniu dawek poszczególnych składników leku: peryndoprylu i amlodypiny u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) chorobą wieńcową.

W razie potrzeby terapeutycznej można zmienić dawkę leku lub wcześniej indywidualnie dobrać poszczególne dawki poszczególnych składników:

  • 5 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny lub
  • 5 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny lub
  • 10 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny lub
  • 10 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny.

Pacjenci z niewydolnością wątroby:

  • U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby wybór dawki należy przeprowadzać ostrożnie. Zaleca się rozpoczęcie przyjmowania leku w małych dawkach. Poszukiwanie optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej dla pacjentów z niewydolnością wątroby należy prowadzić indywidualnie, stosując amlodypinę i preparaty peryndoprylu w monoterapii. Farmakokinetyka amlodypiny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie była badana. U takich pacjentów amlodypinę należy rozpoczynać od najniższej dawki i stopniowo zwiększać.

Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z niewydolnością nerek:

  • Wydalanie peryndoprylatu u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z niewydolnością nerek jest spowolnione. Dlatego u takich pacjentów konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu w osoczu krwi. Prestanz może być przepisywany pacjentom z CC ≥ 60 ml / min. Prestanz jest przeciwwskazany u pacjentów z CC Victor. Lekarz przepisał Prestance 10 10, recenzja ode mnie jest negatywna. Narzędzie praktycznie nie zmniejszyło ciśnienia. Ponadto pojawiły się silne bóle głowy, zawroty głowy, obrzęk. Postanowiłem odmówić przyjęcia.
  • Tatiana. Jestem hipertoniczny z doświadczeniem. Spróbowałem na sobie wielu narkotyków. Podczas swojej ostatniej wizyty u lekarza przepisał mi ten lek w dawce 5/5. W cenie oczywiście trochę za droga, ale lekarz poradził mi, aby kupić 10/10 i podzielić na pół. Opakowanie trwa 2 miesiące. Rano piję pół pigułki i czuję się jak osoba na jeden dzień. I tętno wróciło do normy. Cudowny narkotyk!
  • Nastya Prestanz obniżył ciśnienie krwi, ale lekarz zabronił jego dalszego stosowania w związku z chorobą nerek. Teraz jestem na hemodializie. Inne leki nie pomagają skutecznie obniżyć ciśnienia krwi, więc czują się gorzej, ich apetyt zniknął.

Analogi

Aktywnymi składnikami analog Prestanza jest lek Dalneva.

Według mechanizmu ekspozycji i przynależności do tej samej grupy farmakologicznej, analogami Prestance są: Coripren, Equacard, Equator, Triapin i Enanorm.

Przed użyciem analogów skonsultuj się z lekarzem.

Warunki przechowywania i okres trwałości

Lek należy przechowywać w temperaturze pokojowej nieprzekraczającej 30 ° C, w miejscu, gdzie małe dzieci i zwierzęta domowe nie mają dostępu.

Przechowuj lek przez nie więcej niż 2 lata.

Produkt leczniczy Prestanz tabletki 10 mg + 10 mg 30 szt

Ceny za Prestans Tablet 10 mg + 10 mg 30 szt. W Błagowieszczeńsku

Ogólna charakterystyka

Tabletki 5 mg + 5 mg: podłużne dwuwypukłe tabletki białego koloru, z wytłoczonym napisem „5/5” po jednej stronie i logo firmy po drugiej stronie.

Tabletki 5 mg + 10 mg: kwadratowe, dwuwypukłe tabletki w białym kolorze, z wytłoczonym napisem „5/10” na jednej stronie i logo firmy na drugiej.

Tabletki 10 mg + 10 mg: okrągłe, dwuwypukłe tabletki w białym kolorze, z wytłoczonym napisem „10/10” po jednej stronie i logo firmy po drugiej stronie.

Tabletki 10 mg + 5 mg: trójkątne dwuwypukłe tabletki w białym kolorze, z wytłoczonym napisem „10/5” po jednej stronie i logo firmy po drugiej stronie.

przeciwnadciśnieniowy preparat skojarzony (inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) + powolny bloker kanału wapniowego (BMCC)).

Peryndopryl jest inhibitorem enzymu przekształcającego angiotensynę I w angiotensynę II (inhibitor ACE). Enzym konwertujący angiotensynę lub kininaza II jest egzopeptydazą, która działa jako konwersja angiotensyny I w substancję zwężającą naczynia krwionośne, angiotensynę II, oraz zniszczenie bradykininy, która ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne, do nieaktywnego heptapeptydu.

Ponieważ ACE inaktywuje bradykininę, supresji ACE towarzyszy wzrost aktywności zarówno krążącego, jak i tkankowego układu kalikreina-kinina, a także układ prostaglandyn jest również aktywowany.

Peryndopryl ma działanie terapeutyczne ze względu na aktywny metabolit, peryndoprylat. Inne metabolity nie hamują ACE in vitro.

Peryndopryl jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia o dowolnym nasileniu. Na tle jego stosowania występuje spadek zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia krwi (BP) w pozycjach „leżącej” i „stojącej”.

Peryndopryl zmniejsza całkowity obwodowy opór naczyniowy, co prowadzi do obniżenia wysokiego ciśnienia krwi i poprawy obwodowego przepływu krwi bez zmiany częstości akcji serca (HR).

Z reguły przyjmowanie peryndoprylu zwiększa nerkowy przepływ krwi, szybkość filtracji kłębuszkowej nie zmienia się.

Przeciwnadciśnieniowe działanie leku osiąga maksymalnie 4-6 godzin po pojedynczym podaniu doustnym i utrzymuje się przez 24 godziny.

Działanie przeciwnadciśnieniowe 24 godziny po pojedynczym podaniu doustnym stanowi około 87-100% maksymalnego działania przeciwnadciśnieniowego.

Obniżenie ciśnienia krwi osiąga się dość szybko.

Efekt terapeutyczny występuje mniej niż 1 miesiąc po rozpoczęciu leczenia i nie towarzyszy mu tachykardia. Przerwanie leczenia nie powoduje zespołu odstawienia. Peryndopryl ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne, pomaga przywrócić elastyczność dużych tętnic i strukturę ściany naczyniowej małych tętnic, a także zmniejsza przerost lewej komory.

Stabilna choroba niedokrwienna serca (CHD)

Skuteczność peryndoprylu u pacjentów (12 218 pacjentów w wieku powyżej 18 lat) ze stabilną chorobą wieńcową bez klinicznych objawów przewlekłej niewydolności serca badano w 4-letnim badaniu (EUROPA). 90% uczestników badania miało wcześniej ostry zawał mięśnia sercowego lub rewaskularyzację.

Leczenie tertbutyloaminą peryndoprylu w dawce 8 mg / dobę (co odpowiada 10 mg peryndoprylu z argininą) doprowadziło do znacznego zmniejszenia bezwzględnego ryzyka powikłań o 1,9%, u pacjentów, którzy mieli wcześniej zawał mięśnia sercowego lub rewaskularyzację, zmniejszenie ryzyka bezwzględnego wyniosło 2,2% w porównaniu z grupą placebo.

Amlodypina - BMKK, pochodna dihydropirydyny. Amlodypina hamuje transbłonowe przejście jonów wapnia do kardiomiocytów i komórek mięśni gładkich ściany naczynia.

Przeciwnadciśnieniowe działanie amlodypiny wynika z bezpośredniego wpływu na komórki mięśni gładkich ściany naczynia. Ustalono, że amlodypina:

- powoduje rozszerzenie tętniczek obwodowych, zmniejszając całkowity obwodowy opór naczyniowy (obciążenie następcze), ponieważ częstość akcji serca nie zmienia się, a zapotrzebowanie na tlen w mięśniu sercowym zmniejsza się.

- powoduje ekspansję tętnic wieńcowych i tętniczek zarówno w strefach niedokrwiennych, jak i nienaruszonych. U pacjentów z dławicą Prinzmetala poprawia się przepływ wieńcowy.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym (AH) przyjmowanie amlodypiny raz dziennie zapewnia klinicznie znaczący spadek ciśnienia krwi w pozycji stojącej i leżącej przez 24 godziny. Działanie przeciwnadciśnieniowe rozwija się powoli, dlatego rozwój ostrego niedociśnienia tętniczego jest nietypowy.

U pacjentów z dusznicą bolesną przyjmowanie amlodypiny raz dziennie zwiększa tolerancję wysiłku, opóźnia wystąpienie dusznicy bolesnej i „niedokrwienną” depresję odcinka ST, a także zmniejsza częstość napadów dusznicy bolesnej i spożycie nitrogliceryny (formy krótko działające).

Amlodypina nie wpływa na profil lipidowy i nie powoduje zmian parametrów obniżających stężenie lipidów w osoczu krwi. Lek można stosować u pacjentów z towarzyszącą astmą oskrzelową, cukrzycą i dną moczanową..

Choroba wieńcowa (CHD)

Wyniki skuteczności wskazują, że amlodypina charakteryzuje się mniejszą liczbą hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej i procedur rewaskularyzacji u pacjentów z chorobą wieńcową.

Wyniki badań hemodynamicznych, a także wyniki badań klinicznych z udziałem pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca klasy czynnościowej II-IV, ale z klasyfikacją NYHA, wykazały, że amlodypina nie prowadzi do pogorszenia stanu klinicznego na podstawie tolerancji wysiłku, frakcji wyrzutowej lewej komory i objawów klinicznych.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca klasy czynnościowej III-IV, ale z klasyfikacją NYHA, podczas przyjmowania digoksyny, leków moczopędnych i inhibitorów ACE wykazano, że przyjmowanie amlodypiny nie zwiększa ryzyka śmiertelności lub umieralności i zachorowalności związanej z niewydolnością serca.

Wyniki długoterminowych badań u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca klasy czynnościowej III i IV, ale klasyfikacja NYHA bez objawów klinicznych choroby wieńcowej lub obiektywnych dowodów choroby wieńcowej, przy jednoczesnym przyjmowaniu stabilnych dawek inhibitorów ACE, glikozydów nasercowych i leków moczopędnych wykazała, że ​​amlodypina nie wpływa na śmiertelność z powodu chorób sercowo-naczyniowych. W tej populacji pacjentów stosowaniu amlodypiny towarzyszył wzrost liczby zgłoszeń obrzęku płuc.

Badanie skuteczności profilaktycznego leczenia zawału mięśnia sercowego:

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania amlodypiny w dawce 2,5-10 mg / dobę, inhibitora ACE lizynoprylu w dawce 10-40 mg / dobę oraz tiazydowego diuretyku chlortalidonu w dawce 12,5-25 mg / dobę jako leku pierwszego rzutu badano w 5-letnie badanie ALLHAT (z udziałem 33357 pacjentów w wieku 55 lat i starszych) u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym AH i co najmniej jednym z dodatkowych czynników ryzyka powikłań wieńcowych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu, więcej niż niż 6 miesięcy przed włączeniem do badania lub innym potwierdzeniem oczekiwana choroba sercowo-naczyniowa pochodzenia miażdżycowego; cukrzyca; stężenie cholesterolu lipoproteinowego o wysokiej gęstości (HDL-C) jest mniejsze niż 35 mg / dl; przerost lewej komory serca zgodnie z elektrokardiografią lub echokardiografią; palenie.

Głównym kryterium oceny skuteczności jest łączny wskaźnik częstości zgonów z powodu choroby niedokrwiennej serca i częstości zawału mięśnia sercowego bez zgonu. Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami amlodypiny i chlortalidonu według głównego kryterium oceny. Częstość niewydolności serca w grupie amlodypiny była istotnie wyższa niż w grupie chlortalidonu - odpowiednio 10,2% i 7,7%, całkowita śmiertelność w grupie amlodypiny i chlortalidonu nie różniła się znacząco.

Skuteczność przy długotrwałym stosowaniu amlodypiny w połączeniu z peryndoprylem i atenololem w połączeniu z bendroflumetiazydem u pacjentów w wieku 40–79 lat z AH i co najmniej 3 dodatkowymi czynnikami ryzyka: przerost lewej komory serca zgodnie z EKG lub echokardiografią; cukrzyca typu 2; miażdżyca tętnic obwodowych; poprzedni udar lub przemijający atak niedokrwienny; Męska płeć; wiek 55 lat i starszy; mikroalbuminuria lub białkomocz; palenie; cholesterol całkowity / HDL-C> 6; wczesny rozwój IHD w najbliższych rodzinach badano w badaniu ASCOT-BPLA.

Głównym kryterium oceny skuteczności jest łączny wskaźnik częstości nieśmiertelnego zawału mięśnia sercowego (w tym bezbolesnego) i śmiertelnych skutków choroby niedokrwiennej serca. Częstość powikłań określonych w głównym kryterium oceny była o 10% niższa w grupie amlodypiny / peryndoprylu niż w grupie atenololu / bendroflumetiazydu, ale różnica ta nie była statystycznie istotna. W grupie amlodypina / peryndopryl stwierdzono znaczny spadek częstości powikłań wynikający z dodatkowych kryteriów skuteczności (z wyjątkiem śmiertelnej i nie zakończonej zgonem niewydolności serca).

Ilość wchłaniania peryndoprylu i amlodypiny podczas stosowania leku Prestanz nie różni się znacząco od tego przy stosowaniu monopreparatów.

Po podaniu peryndopryl jest szybko wchłaniany, maksymalne stężenie w osoczu krwi osiągane jest w ciągu 1 godziny, a okres półtrwania (T1 / 2) w osoczu krwi wynosi 1 godzinę.

Peryndopryl nie ma działania farmakologicznego. Około 27% całkowitej ilości peryndoprylu przyjmowanego wewnętrznie dostaje się do krwioobiegu jako aktywny metabolit peryndoprylu. Oprócz peryndoprylatu powstaje 5 kolejnych metabolitów, które nie mają działania farmakologicznego. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu krwi osiąga się 3-4 godziny po spożyciu. Jedzenie spowalnia konwersję peryndoprylu do peryndoprylatu, wpływając w ten sposób na biodostępność. Dlatego lek należy przyjmować 1 raz dziennie rano przed posiłkami.

Istnieje liniowa zależność stężenia peryndoprylu w osoczu krwi od jego dawki. Objętość dystrybucji wolnego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l / kg. Związek peryndoprylatu z białkami osocza, głównie z ACE, wynosi około 20% i jest zależny od dawki.

Peryndoprylat jest wydalany z organizmu przez nerki. Końcowy T1 / 2 wolnej frakcji wynosi około 17 godzin, więc stan równowagi zostaje osiągnięty w ciągu 4 dni. Wydalanie peryndoprylatu jest spowolnione na starość, a także u pacjentów z niewydolnością serca i nerek (patrz punkt „Dawkowanie i sposób podawania”). Dlatego w tych grupach pacjentów konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu w osoczu krwi.

Klirens dializacyjny peryndoprylatu wynosi 70 ml / min.

Farmakokinetyka peryndoprylu jest zaburzona u pacjentów z marskością wątroby: jego klirens wątrobowy jest zmniejszony 2 razy. Jednak ilość utworzonego peryndoprylatu nie zmniejsza się, co nie wymaga dostosowania dawki (patrz punkty „Dawkowanie i sposób podawania” oraz „Specjalne instrukcje”).

Po podaniu doustnym amlodypina jest powoli wchłaniana z przewodu pokarmowego (GIT). Jedzenie nie wpływa na biodostępność amlodypiny.

Maksymalne stężenie amlodypiny w osoczu krwi osiąga się 6-12 godzin po przyjęciu leku. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 64-80%, objętość dystrybucji wynosi około 21 l / kg. Badania in vitro wykazały, że około 97,5% krążącej amlodypiny jest związane z białkami osocza..

Ostateczne T1 / 2 amlodypiny z osocza krwi wynosi 35-50 godzin, co pozwala na przyjmowanie leku 1 raz dziennie. Amlodypina jest metabolizowana w wątrobie z powstawaniem nieaktywnych metabolitów, natomiast 10% przyjętej dawki amlodypiny jest wydalane w postaci niezmienionej, a 60% w nocy - w postaci metabolitów. Amlodypina nie jest wydalana przez dializę.

Czas od zażycia leku do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny nie różni się u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszenie klirensu amlodypiny, co prowadzi do zwiększenia obszaru pod krzywą stężenie-czas (AUC). Wzrost AUC i T1 / 2 u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (CHF) odpowiada oczekiwanej wartości dla tej grupy wiekowej.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zmiany stężenia amlodypiny w osoczu krwi nie korelują ze stopniem niewydolności nerek. Być może niewielki wzrost T1 / 2.

Dane dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. U pacjentów z niewydolnością wątroby klirens amlodypiny zmniejsza się, co prowadzi do zwiększenia AUC o około 40–60%.

Nadciśnienie tętnicze i / lub choroba wieńcowa (CHD): stabilna dławica wysiłkowa u pacjentów wymagających leczenia peryndoprylem i amlodypiną.

- Nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE.

- Historia obrzęku naczynioruchowego (obrzęk Quinckego) (w tym z innymi inhibitorami ACE).

- Dziedziczny / idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.

- Wiek do 18 lat (nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa).

- Nadwrażliwość na amlodypinę i inne pochodne dihydropirydyny.

- Ciężkie niedociśnienie tętnicze (skurczowe ciśnienie krwi poniżej 90 mm Hg).

- Wstrząs (w tym kardiogenny).

- Niedrożność ujścia lewej komory (np. Klinicznie istotne zwężenie aorty).

- Niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.

- Wiek do 18 lat (nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa).

- Nadwrażliwość na substancje pomocnicze, z których składa się lek.

- Niewydolność nerek (klirens kreatyniny (CC) poniżej 60 ml / min).

- Wiek do 18 lat (nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa).

- Dziedziczna nietolerancja laktozy, niedobór laktazy i zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Zwężenie tętnicy nerkowej (w tym obustronne), jedyna czynna nerka, niewydolność wątroby, niewydolność nerek, układowe choroby tkanki łącznej (w tym toczeń rumieniowaty układowy, twardzina skóry), leczenie immunosupresyjne, allopurynol, prokainamid (ryzyko neutropenii, agranulocytozy), zmniejszona objętość krwi krążącej (BCC) (leki moczopędne, dieta bez soli, wymioty, biegunka), miażdżyca tętnic, choroba naczyń mózgowych, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, cukrzyca, przewlekła niewydolność serca, równoczesne stosowanie dantrolenu, estramustyny, leków moczopędnych oszczędzających potas, preparatów potasu, substytutów zawierających potas soli kuchennych i preparatów litu, hiperkaliemia, chirurgia / znieczulenie ogólne, zaawansowany wiek, hemodializa z zastosowaniem błon wysokoprzepływowych (np. AN69®), odczulanie afereza lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), zwężenie aorty / zwężenie zastawki mitralnej / kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, stosowanie u pacjentów z Murzynem idnoy race, niewydolność serca III-IV etiologia niedokrwienna Klasyfikacja klasy funkcjonalnej NYHA.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w ciąży.

Planując ciążę, należy anulować lek i przepisać inne leki przeciwnadciśnieniowe, które są zatwierdzone do stosowania w czasie ciąży. Kiedy zajdzie w ciążę, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Prestans i, jeśli to konieczne, przepisać inną terapię przeciwnadciśnieniową.

Wiadomo, że wpływ inhibitorów ACE na płód w drugim i trzecim trymestrze ciąży może prowadzić do upośledzenia rozwoju (zmniejszona czynność nerek, małowodzie, spowolnienie kostnienia kości czaszki) i rozwoju powikłań u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia).

Jeśli pacjentka otrzymała inhibitory ACE w II lub III trymestrze ciąży, zaleca się przeprowadzenie badania ultrasonograficznego noworodka w celu oceny stanu czaszki i czynności nerek.

Noworodki, których matki otrzymywały inhibitory ACE podczas ciąży, powinny być ściśle monitorowane ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego, skąpomoczu i hiperkaliemii (patrz „Przeciwwskazania” i „Specjalne instrukcje”).

W badaniach eksperymentalnych działanie leku na płód i embriotoksyczność nie zostało ustalone, ale stosowanie w czasie ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

U niektórych pacjentów leczonych „powolnymi” blokerami kanałów wapniowych zauważono odwracalne zmniejszenie ruchliwości plemników. Dowody kliniczne dotyczące potencjalnego wpływu amlodypiny na funkcje rozrodcze są niewystarczające.

Okres karmienia piersią amlodypiny

Brak dowodów na wydalanie amlodypiny z mlekiem matki. Wiadomo jednak, że inne pochodne dihydropirydyny BMCC są wydzielane do mleka matki. W związku z tym, jeśli konieczne jest przepisanie leku amlodypina podczas laktacji, należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią.

Ze względu na brak informacji na temat stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, peryndopryl nie jest zalecany, zaleca się stosowanie alternatywnego leczenia o bardziej zbadanym profilu bezpieczeństwa podczas karmienia piersią..

Nie zaleca się przyjmowania leku Prestanz podczas laktacji ze względu na brak odpowiedniego doświadczenia klinicznego w stosowaniu peryndoprylu i amlodypiny zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej.

Jeśli musisz zażywać lek podczas laktacji, powinieneś przerwać karmienie piersią.

Częstość występowania działań niepożądanych odnotowanych w monoterapii peryndoprylem i amlodypiną podano w postaci następującej gradacji: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100, 1/1000, 1/10000,

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Dystonią

  • Tętniak
    Diagnoza mózgu metodą angiografii MRI
    Angiografia odnosi się do metod badania naczyń krwionośnych, ich stanu funkcjonalnego, lokalizacji i prędkości przepływu krwi. Ten rodzaj diagnozy pozwala zidentyfikować zmiany, wrodzone anomalie, drogi krążenia, obecność guzów i nowotworów.
  • Tętniak
    Cukrzyca i alkohol
    Obecnie cukrzyca jest problemem ogólnoświatowym. Na całym świecie istnieje ponad sto milionów pacjentów z tą diagnozą. Jednocześnie cukrzyca i alkohol stanowią prawie duży problem, ponieważ zgodność wpływu tych dwóch czynników na organizm może być śmiertelna.

O Nas

Sód jest niezwykle ważnym mikroelementem w organizmie, bierze udział w regulacji ciśnienia krwi i jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania komórek nerwowych i włókien mięśniowych.