Konsekwencje choroby naczyń mózgowych (I69)

Uwaga. Sekcja I69 służy do wskazania warunków wskazanych w sekcjach I60-I67.1 i I67.4-I67.9 jako przyczyny konsekwencji, które same są sklasyfikowane w innych sekcjach. Pojęcie „konsekwencje” obejmuje warunki określone jako takie, jako skutki rezydualne lub jako warunki, które istnieją przez rok lub dłużej od wystąpienia stanu przyczynowego.

Nie stosować w przypadku przewlekłych chorób naczyniowo-mózgowych, należy stosować kody I60-I67.

Wyszukaj w tekście ICD-10

Wyszukaj według kodu ICD-10

Wyszukiwanie alfabetyczne

Klasy ICD-10

  • I Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze
    (A00-B99)

W Rosji Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób 10. rewizji (ICD-10) została przyjęta jako jeden dokument regulacyjny uwzględniający zachorowalność, przyczyny publicznych odwołań do instytucji medycznych wszystkich oddziałów oraz przyczyny śmierci.

ICD-10 został wprowadzony do praktyki opieki zdrowotnej w całej Federacji Rosyjskiej w 1999 r. Na mocy Ministerstwa Zdrowia Rosji z dnia 05.27.97. Nr 170

Publikacja nowej wersji (ICD-11) jest planowana przez WHO w 2017 r, 2018 r, 2022.

Udar niedokrwienny - przegląd informacji

Wszystkie treści iLive są sprawdzane przez ekspertów medycznych w celu zapewnienia najlepszej możliwej dokładności i zgodności z faktami..

Mamy surowe zasady wyboru źródeł informacji i odnosimy się tylko do renomowanych witryn, akademickich instytutów badawczych i, jeśli to możliwe, sprawdzonych badań medycznych. Należy pamiętać, że liczby w nawiasach ([1], [2] itp.) Są interaktywnymi linkami do takich badań..

Jeśli uważasz, że którykolwiek z naszych materiałów jest niedokładny, nieaktualny lub w inny sposób budzi wątpliwości, wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter.

Udar niedokrwienny jest stanem patologicznym, który nie jest odrębną i specjalną chorobą, ale epizodem rozwijającym się w ramach postępującej ogólnej lub lokalnej zmiany naczyniowej w różnych chorobach układu sercowo-naczyniowego. Pacjenci z udarem niedokrwiennym zwykle mają częstą chorobę naczyniową: miażdżycę, nadciśnienie tętnicze, chorobę serca (choroba niedokrwienna serca, reumatyzm, zaburzenia rytmu), cukrzycę i inne formy choroby naczyniowej.

Udary obejmują ostre incydenty naczyniowo-mózgowe charakteryzujące się nagłym (w ciągu kilku minut, rzadziej godzin) występowaniem ogniskowych objawów neurologicznych i / lub mózgowych, trwających dłużej niż 24 godziny lub prowadzących do śmierci pacjenta w krótszym okresie czasu z powodu przyczyny naczyniowo-mózgowej. W udarze niedokrwiennym przyczyną rozwoju stanu patologicznego jest ostre ogniskowe niedokrwienie mózgu. Jeśli objawy neurologiczne ustąpią w ciągu pierwszych 24 godzin, stan patologiczny jest definiowany jako przemijający atak niedokrwienny i nie jest klasyfikowany jako udar niedokrwienny, ale wraz z tym ostatnim jest klasyfikowany jako niedokrwienny typ ostrego udaru mózgowo-naczyniowego.

Ostry wypadek mózgowo-naczyniowy według typu niedokrwiennego

Nagłe zmiany w dopływie krwi do mózgu są klasyfikowane jako krwotoczne (krwotok) i zaburzenia niedokrwienne. Ta separacja jest ważna dla właściwego wyboru leczenia..

Skrócona klasyczna nazwa patologii w ostrym wypadku mózgowo-naczyniowym wygląda jak „udar niedokrwienny”. Jeśli krwotok zostanie potwierdzony, wówczas krwotoczny.

W ICD-10 kody ONMK mogą się różnić w zależności od rodzaju naruszeń:

  • G45 - ustalone oznaczenie przejściowych ataków mózgowych;
  • I63 - zalecany do statystycznej rejestracji zawału mózgu;
  • I64 - opcja stosowana w przypadku nieokreślonych różnic między zawałem mózgu a krwotokiem, jest stosowana, gdy pacjent jest w stanie krytycznym, nieudanym leczeniu i zgonie.

Częstotliwość udarów niedokrwiennych przekracza krwotok czterokrotnie, bardziej związany z powszechnymi chorobami ludzkimi. Problem zapobiegania i leczenia jest rozważany w programach na szczeblu państwowym, ponieważ 1/3 pacjentów, którzy chorują na tę chorobę, umiera w pierwszym miesiącu, a 60% pozostaje upartymi inwalidami wymagającymi pomocy społecznej.

Dlaczego brakuje dopływu krwi do mózgu??

Ostre niedokrwienne zaburzenie krążenia mózgowego jest częściej wtórną patologią, występuje na tle istniejących chorób:

  • nadciśnienie tętnicze;
  • rozległe miażdżycowe uszkodzenie naczyń (do 55% przypadków rozwija się z powodu ciężkich zmian miażdżycowych lub zakrzepowo-zatorowych z płytek znajdujących się w łuku aorty, tułowiu ramienno-głowowym lub tętnicach wewnątrzczaszkowych);
  • zawał mięśnia sercowego;
  • zapalenie wsierdzia;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • zmiany w aparacie zastawkowym serca;
  • zapalenie naczyń i angiopatia;
  • tętniaki naczyniowe i nieprawidłowości rozwojowe;
  • choroby krwi;
  • cukrzyca.

Do 90% pacjentów ma zmiany w sercu i głównych tętnicach szyi. Połączenie tych przyczyn znacznie zwiększa ryzyko niedokrwienia.


Być może ucisk tętnicy kręgowej przez procesy kręgów

Przyczyny przejściowych ataków są częściej:

  • skurcz pni tętniczych mózgu lub krótkotrwała kompresja tętnic szyjnych, kręgowych;
  • embolizacja małych gałęzi.

Następujące czynniki ryzyka mogą wywołać chorobę:

  • starość i starość;
  • nadwaga;
  • wpływ nikotyny na naczynia krwionośne (palenie);
  • doświadczył stresu.

Podstawą wpływających czynników jest zwężenie światła naczyń, przez które krew przepływa do komórek mózgowych. Jednak konsekwencje takiego zaburzenia odżywiania mogą być różne w:

  • wytrzymałość,
  • Lokalizacja,
  • rozpowszechnienie,
  • nasilenie zwężenia naczynia,
  • powaga.

Kombinacja czynników determinuje formę choroby i objawy kliniczne.

Udar niedokrwienny można uznać za nawracający, jeśli występuje w strefie dopływu krwi do jednego naczynia w ciągu 28 dni po początkowych objawach pierwszego przypadku. Ponownie wywołaj skok w późniejszym terminie.

Statystyka chorób wśród grup ludności

Ta choroba bardzo często niepokoi nie tylko osoby starsze, ale także młodych ludzi. Choroba ta przyciąga dziś dziesiątki tysięcy naukowców z całego świata, ponieważ bardzo często niepokoi ludzi w różnych kategoriach wiekowych. Odnotowano wiele przypadków, w których udar zaczął postępować u młodych ludzi, a nawet u niemowląt. Naukowcy przytaczają statystyki, które pokazują następującą liczbę chorób na 100 000 osób w różnym wieku.

Liczbę pacjentów z udarem mózgu w różnym wieku pokazano w tabeli..

KobietyMężczyźni
Wiek60+40–6025–4014–253-141-30–160+40–6025–4014–253-141-30–1
ilość

253,2szesnaście52,3520,50,10,01266,5184,961,561,40,50,10,01

Patogeneza różnych postaci ostrego niedokrwienia mózgu

Przejściowy atak niedokrwienny był wcześniej nazywany przemijającym wypadkiem mózgowo-naczyniowym. Jest on przydzielony w osobnej formie, ponieważ charakteryzuje się odwracalnymi zaburzeniami, ognisko paleniska nie ma czasu na formowanie się. Zazwyczaj diagnoza jest ustalana retrospektywnie (po zniknięciu głównej symptomatologii), po dniu. Wcześniej pacjent jest traktowany jak udar..

Główną rolę w rozwoju nadciśnieniowych kryzysów mózgowych należy do podwyższonego poziomu ciśnienia żylnego i śródczaszkowego z uszkodzeniem ścian naczyń krwionośnych, wyjściem do przestrzeni międzykomórkowej płynu i białka.


Obrzęk tkanki mózgowej w tym przypadku nazywa się naczyniotwórczym

Tętnica zasilająca jest koniecznie zaangażowana w rozwój udaru niedokrwiennego. Zaprzestanie przepływu krwi prowadzi do niedoboru tlenu w uszkodzeniu utworzonym zgodnie z granicami puli dotkniętego naczynia.

Lokalne niedokrwienie powoduje martwicę kawałka tkanki mózgowej.

W zależności od patogenezy zmian niedokrwiennych rozróżnia się typy udarów niedokrwiennych:

  • miażdżyca zakrzepowa - rozwija się z naruszeniem integralności blaszki miażdżycowej, co powoduje całkowite zamknięcie wewnętrznych lub zewnętrznych tętnic mózgowych lub ich gwałtowne zwężenie;
  • sercowo-zatorowy - źródłem zakrzepicy są patologiczne narośla wsierdzia lub zastawek serca, fragmenty zakrzepu, są one dostarczane do mózgu z ogólnym przepływem krwi (szczególnie z otwartym owalnym otworem) po atakach migotania przedsionków, tachyarytmii, migotania przedsionków u pacjentów po okresie po zawale;
  • lakunar - częściej występuje z uszkodzeniem małych naczyń śródmózgowych z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, charakteryzuje się małymi rozmiarami zmian (do 15 mm) i stosunkowo małymi zaburzeniami neurologicznymi;
  • hemodynamiczne - niedokrwienie mózgu z ogólnym spadkiem prędkości krążenia krwi i spadkiem ciśnienia na tle przewlekłych chorób serca, wstrząsu kardiogennego.


W przypadku zaburzeń hemodynamicznych przepływ krwi w naczyniach mózgu może spaść do poziomu krytycznego lub niższego

Warto wyjaśnić rozwój udarów o nieznanej etiologii. Zdarza się to częściej, jeśli istnieją dwa lub więcej powodów. Na przykład u pacjenta ze zwężeniem tętnicy szyjnej i migotaniem po ostrym zawale serca. Należy pamiętać, że pacjenci w podeszłym wieku mają już zwężenie tętnic szyjnych po stronie domniemanego naruszenia spowodowanego miażdżycą, w wysokości do połowy światła naczynia.

Pozostała klasyfikacja

Wymieniliśmy główną gradację zaburzeń krążenia, która często występuje w praktyce klinicznej. Zwróć uwagę na pozostałe patologie, współistniejące choroby i stany po udarze, co odpowiada jego kodowi ICD 10:

  • I 64 - jest ustawiony, gdy nie można odróżnić krwotoku od niedokrwienia;
  • I 67 - patologia naczyniowo-mózgowa niezwiązana z udarami i zawałami serca;
  • I 68 - udar naczyniowy mózgu z innymi chorobami;
  • I 69 - powikłania udaru mózgu.

Etapy zawału mózgu

Etapy zmian patologicznych są rozróżniane warunkowo, niekoniecznie występują w każdym przypadku:

  • Etap I - niedotlenienie (niedobór tlenu) zaburza proces przepuszczalności śródbłonka małych naczyń w ognisku (naczyń włosowatych i żył). Prowadzi to do przejścia płynu i białka osocza do tkanki mózgowej, rozwoju obrzęku.
  • Etap II - na poziomie naczyń włosowatych ciśnienie nadal spada, co narusza funkcje błony komórkowej, znajdujących się na niej receptorów nerwowych i kanałów elektrolitowych. Ważne jest, aby wszystkie dotychczasowe zmiany były odwracalne..
  • Etap III - zaburzony metabolizm komórkowy, gromadzi się kwas mlekowy, następuje przejście do syntezy energii bez udziału cząsteczek tlenu (beztlenowych). Ten typ nie pozwala utrzymać niezbędnego poziomu życia komórek neuronowych i astrocytów. Dlatego pęcznieją, powodując uszkodzenia strukturalne. Klinicznie wyrażony w przejawach ogniskowych objawów neurologicznych.

Jaka jest odwracalność patologii?

W celu szybkiego rozpoznania ważne jest ustalenie okresu odwracalności objawów. Morfologicznie oznacza to przechowywane funkcje neuronów. Komórki mózgowe znajdują się w fazie funkcjonalnego paraliżu (parabiozy), ale zachowują swoją integralność i użyteczność..


Obszar niedokrwienia jest znacznie większy niż miejsce martwicy, neurony w nim nadal żyją

Na nieodwracalnym etapie można wykryć strefę martwicy, w której komórki są martwe i nie można ich przywrócić. Wokół jest strefa niedokrwienia. Leczenie ma na celu wsparcie prawidłowego odżywiania neuronów w tym obszarze i co najmniej częściowe przywrócenie funkcji.

Współczesne badania wykazały rozległe powiązania między komórkami mózgu. Człowiek nie wykorzystuje wszystkich swoich rezerw i możliwości w swoim życiu. Niektóre komórki są w stanie zastąpić zmarłych i pełnić swoje funkcje. Proces ten jest powolny, dlatego lekarze uważają, że rehabilitacja pacjenta po udarze niedokrwiennym powinna być kontynuowana przez co najmniej trzy lata.

Poprawa

Na etapie powrotu do zdrowia bardzo ważne jest unikanie zastoinowego zapalenia płuc, zakrzepowego zapalenia żył i odleżyn. Dlatego obłożnie chorych pacjentów należy uważnie monitorować i opiekować się nimi. Okresowo należy go obracać z różnych stron. W takim przypadku musisz upewnić się, że arkusz nie błąka się po kawałkach.

Proces powrotu do zdrowia po zaburzeniu krążenia powinien przebiegać ogólnoustrojowo i być spójny. Kiedy dana osoba poczuje się trochę lepiej, będzie potrzebować pasywnej gimnastyki z masażem. W tym celu zaleca się zatrudnienie specjalisty, który zapewni jakość wdrożenia wszystkich środków rehabilitacyjnych..

Ważnym składnikiem powrotu do zdrowia jest praca z psychiatrą i logopedą. Pomogą znormalizować procesy myślowe, przywrócą pamięć i logikę, a także dostosują funkcje mowy. Po pewnym czasie osoba znów będzie mogła w pełni komunikować się z innymi, a nawet pracować.

Objawy przemijającego uszkodzenia naczyniowo-mózgowego

Klinicyści należą do grupy przemijających zaburzeń krążenia mózgowego:

  • przemijający atak niedokrwienny (TIA);
  • nadciśnieniowe kryzysy mózgowe.

Cechy przejściowych ataków:

  • według czasu trwania mieszczą się w okresie od kilku minut do jednego dnia;
  • co dziesiąty pacjent po TIA przez miesiąc ma udar niedokrwienny;
  • objawy neurologiczne nie mają rażącego charakteru poważnych naruszeń;
  • możliwe są łagodne objawy porażenia opuszki (skupienie w pniu mózgu) z zaburzeniami okoruchowymi;
  • zaburzenia widzenia w jednym oku w połączeniu z niedowładem (utrata wrażliwości i osłabienia) w kończynach przeciwnej strony (często towarzyszy temu niepełne zwężenie tętnicy szyjnej wewnętrznej).

Cechy nadciśnieniowych kryzysów mózgowych:

  • głównymi objawami są objawy mózgowe;
  • objawy ogniskowe są rzadkie i łagodne.

Pacjent skarży się na:

  • ostry ból głowy, często z tyłu głowy, skroni lub korony;
  • stan otępienia, hałas w głowie, zawroty głowy;
  • nudności wymioty.
  • tymczasowe zamieszanie;
  • stan podniecenia;
  • czasami - krótkotrwały atak z utratą przytomności, konwulsjami.

Przemijającym zaburzeniom nie towarzyszą żadne nieprawidłowości w tomografii komputerowej i rezonansie magnetycznym, ponieważ nie mają one zmian organicznych.

Konsekwencje i prognoza

Śmiertelność z powodu udarów mózgu jest bardzo wysoka. Według statystyk ponad 30% pacjentów umiera w pierwszym miesiącu po zaburzeniach krążenia, nawet przy odpowiednim leczeniu. Spośród tych, którzy przeżyją, tylko 20% jest w stanie powrócić do pełnego życia i całkowicie przywrócić funkcje organizmu. Ci, którzy mieli do czynienia z udarem lakunarnym, najprawdopodobniej mają pozytywny wynik. Ten typ udaru jest uważany za jeden z najmniej niebezpiecznych..

Rokowanie zależy od kilku czynników:

  • szybkość opieki medycznej;
  • stopień uszkodzenia mózgu;
  • indywidualne cechy pacjenta;
  • jakość realizacji zaleceń restauracyjnych.

Konsekwencje udaru mogą występować w różnym stopniu. Jeśli jeden pacjent ma problemy z mową, drugi nie jest w stanie w pełni się zastanowić. Naruszenia po leczeniu mogą pozostać całkiem sporo. Najtrudniejsze z nich mogą wystąpić bezpośrednio podczas terapii. Polega na silnym krwawieniu z działania leków trombolitycznych. Ryzyko śmierci w tym przypadku gwałtownie wzrasta.

Udar jest uważany za jedną z najpoważniejszych chorób, z którymi współczesna osoba może się zmierzyć. Jeśli nie zapewnisz pacjentowi terminowej opieki medycznej, nie będzie szansy na zbawienie. Ale nawet przy wysokiej jakości leczeniu prawdopodobieństwo śmierci pozostaje. Dlatego niezwykle ważne jest podejście do kwestii terapii i powrotu do zdrowia z maksymalną odpowiedzialnością..

Objawy udaru mózgu

Udar niedokrwienny oznacza występowanie nieodwracalnych zmian w komórkach mózgu. W klinice neurolodzy rozróżniają okresy choroby:

  • ostry - trwa od początku objawów przez 2–5 dni;
  • ostry - trwa do 21 dni;
  • wczesny powrót do zdrowia - do sześciu miesięcy po wyeliminowaniu ostrych objawów;
  • późny powrót do zdrowia - trwa od sześciu miesięcy do dwóch lat;
  • konsekwencje i skutki uboczne - w ciągu dwóch lat.

Niektórzy lekarze nadal izolują małe formy udaru mózgu lub ogniskowej. Rozwijają się nagle, symptomatologia nie różni się od kryzysów mózgowych, ale trwa do trzech tygodni, a następnie całkowicie znika. Diagnoza jest również retrospektywna. Podczas badania nie stwierdzono nieprawidłowości organicznych.

Niedokrwienie mózgu oprócz typowych objawów (bóle głowy, nudności, wymioty, zawroty głowy) ma charakter lokalny. Ich natura zależy od tętnicy, która jest „odcięta” od dopływu krwi, stanu zabezpieczeń, dominującej półkuli mózgu u pacjenta.

Rozważ strefowe oznaki zablokowania tętnic mózgowych i zewnątrzczaszkowych.

Polecamy lekturę: Objawy udaru niedokrwiennego mózgu

Z uszkodzeniem wewnętrznej tętnicy szyjnej:

  • zaburzone widzenie po stronie zatkanego naczynia;
  • zmienia się wrażliwość skóry na kończynach, twarz po przeciwnej stronie ciała;
  • w tym samym obszarze występuje porażenie lub niedowład mięśni;
  • funkcja mowy może zniknąć;
  • niemożność uświadomienia sobie swojej choroby (jeśli ognisko znajduje się w płacie ciemieniowym i potylicznym kory);
  • utrata orientacji w częściach własnego ciała;
  • utrata pola widzenia.

Zwężenie tętnicy kręgowej na poziomie szyi powoduje:

  • upośledzenie słuchu;
  • oczopląs źrenicy (drganie po odchyleniu na bok);
  • podwójne widzenie.

Jeśli zwężenie nastąpiło przy zejściu z tętnicą podstawną, objawy kliniczne są poważniejsze, ponieważ dominuje uszkodzenie móżdżku:

  • niezdolność do poruszania się;
  • upośledzona gestykulacja;
  • skandowana mowa;
  • naruszenie wspólnych ruchów tułowia i kończyn.

Szanse na rozwinięcie kompensacyjnego krążenia obocznego są znacznie większe przy upośledzonej drożności naczyń pozaczaszkowych, ponieważ istnieją tętnice łączące przepływ krwi z drugiej strony ciała.

Jeśli przepływ krwi w tętnicy podstawnej jest niewystarczający, występują objawy zaburzeń widzenia i trzpienia (niewydolność oddechowa i ciśnienie krwi).

Z uszkodzeniem przedniej tętnicy mózgowej:

  • niedowład połowiczny przeciwnej strony ciała (jednostronna utrata czucia i ruchu) częściej w nodze;
  • powolność ruchów;
  • zwiększone napięcie mięśni zginaczy;
  • utrata mowy
  • niezdolność do stania i chodzenia.


Zablokowanie w środkowej tętnicy mózgowej charakteryzuje się objawami zależnymi od schorzenia głębokich gałęzi (które zasilają węzły podkorowe) lub długich (zbliżyć się do kory mózgowej)

Upośledzona drożność w środkowej tętnicy mózgowej:

  • przy całkowitym zablokowaniu głównego tułowia występuje głęboka śpiączka;
  • brak wrażliwości i ruchu w połowie ciała;
  • niezdolność do poprawienia wyglądu przedmiotu;
  • utrata pól widzenia;
  • utrata mowy
  • brak umiejętności odróżnienia lewej strony od prawej.

Naruszenie drożności tylnej tętnicy mózgowej powoduje:

  • ślepota w jednym lub obu oczach;
  • podwójne widzenie;
  • niedowład spojrzenia;
  • drgawki;
  • duży drżenie;
  • upośledzone połykanie;
  • porażenie po jednej lub obu stronach;
  • naruszenie oddychania i ciśnienia;
  • śpiączka mózgowa.

Kiedy pojawi się zamknięcie tętnicy wzrokowo-stawowej:

  • utrata czucia po przeciwnej stronie ciała, twarzy;
  • silny ból podczas dotykania skóry;
  • niezdolność do zlokalizowania bodźca;
  • wypaczone postrzeganie światła, pukanie;
  • zespół ramienia wzgórzowego - ramię i przedramię są zgięte, palce nie są zgięte w końcowych paliczkach i zgięte u podstawy.

Zakłócone krążenie krwi w okolicy guzka wzrokowego, wzgórze powoduje:

  • zamiatające ruchy;
  • duży drżenie;
  • utrata koordynacji;
  • upośledzona wrażliwość w połowie ciała;
  • wyzysk
  • wczesne odleżyny.

Połączenie uszkodzenia kilku gałęzi powoduje złożone syndromy utraty wrażliwości, fałszywe odczucia w kończynach. Możliwości diagnozowania zmian niedokrwiennych zależą przede wszystkim od znajomości klinicznych objawów zaburzeń naczyniowych przez neurologa.

Schemat środków terapeutycznych dla VBN

Główne działania w przypadku naruszenia przepływu krwi w układzie kręgowo-podstawnym mają na celu identyfikację i wyeliminowanie głównych przyczyn stanu patologicznego, przywrócenie prawidłowego krążenia krwi i naczyń krwionośnych, zapobieganie niedokrwiennym atakom mózgu. Leczenie polega na zastosowaniu terapii farmakologicznej, masażu, gimnastyki, fizjoterapii i interwencji chirurgicznej..

Farmakoterapia

Przy niewystarczającym dopływie krwi do mózgu przepisywane są następujące grupy leków:

  • leki obniżające poziom lipidów we krwi - niacyna (kwas nikotynowy, witamina B3 lub PP), fibraty, sekwestranty kwasów żółciowych;
  • leki zapobiegające zakrzepicy (leki przeciwpłytkowe) - kwas acetylosalicylowy;
  • leki rozszerzające naczynia krwionośne;
  • stymulanty neurometaboliczne (nootropowe) - poprawiają wydajność mózgu;
  • leki przeciwnadciśnieniowe, które regulują ciśnienie krwi (przepisane w razie potrzeby w ściśle indywidualnej kolejności);
  • leczenie objawowe - środki przeciwbólowe, leki przeciwwymiotne i nasenne, leki przeciwdepresyjne i uspokajające.

W jakich przypadkach można podejrzewać ONMK?

Powyższe formy kliniczne i objawy wymagają dokładnego zbadania, czasem nie tylko jednego, ale grupy lekarzy różnych specjalności.

Naruszenie krążenia mózgowego jest bardzo prawdopodobne, jeśli pacjent wykazuje następujące zmiany:

  • nagła utrata czucia, osłabienie kończyn, na twarzy, szczególnie jednostronne;
  • ostra utrata wzroku, występowanie ślepoty (w jednym oku lub w obu);
  • trudności w wymowie, zrozumieniu słów i fraz, tworzeniu zdań;
  • zawroty głowy, utrata równowagi, zaburzenia koordynacji ruchów;
  • zamieszanie świadomości;
  • brak ruchu kończyn;
  • silny ból głowy.

Dodatkowe badanie pozwala ustalić dokładną przyczynę patologii, poziom i lokalizację uszkodzenia naczynia.

Mechanizm rozwoju choroby

Układ kręgowo-podstawny dostarcza składników odżywczych do tylnych obszarów mózgu, guzka wzrokowego, mostka Varoliev, rdzenia kręgowego szyjnego, kwadrupola i nóg mózgu, 70% regionu podwzgórza. W samym systemie jest wiele tętnic. Mają nie tylko różne rozmiary i długości, ale również różnią się budową. Istnieje kilka odmian choroby, a wszystkie z nich zależą od lokalizacji zmiany:

  • prawostronny wariant niedokrwienia;
  • lewostronny wariant niedokrwienia;
  • uszkodzenie tętnicy podstawnej;
  • uszkodzenie tylnej tętnicy mózgu.

Mechanizm rozwoju choroby jest dość prosty. W wyniku wrodzonej patologii lub zmienionego składu krwi tętnice, które zasilają określony segment mózgu, są zwężone. Pacjent ma towarzyszące objawy. Jeśli wzrokowy guzek jest niedożywiony, wówczas pacjentowi pogorszy się widzenie, jeśli dotknięty zostanie obszar móżdżku, wówczas chód osoby drży. Bardzo często osoby z osteochondroza szyjną cierpią na tę chorobę..

Cel diagnostyczny

Diagnoza jest ważna przy wyborze metody leczenia. Aby to zrobić, musisz:

  • potwierdzić diagnozę udaru i jego formę;
  • w celu zidentyfikowania zmian strukturalnych w tkance mózgowej, obszarze ogniska, dotkniętym naczyniu;
  • wyraźne rozróżnienie niedokrwiennych i krwotocznych form udaru;
  • na podstawie patogenezy ustal typ niedokrwienia w celu rozpoczęcia swoistej terapii w pierwszych 3–6, aby dostać się do „okna terapeutycznego”;
  • ocenić wskazania i przeciwwskazania do trombolizy narkotykowej.

Praktycznie ważne jest stosowanie metod diagnostycznych w nagłych wypadkach. Ale nie wszystkie szpitale mają wystarczającą ilość sprzętu medycznego do pracy przez całą dobę. Zastosowanie echoencefaloskopii i badanie płynu mózgowo-rdzeniowego daje do 20% błędów i nie może być wykorzystane do rozwiązania problemu trombolizy. W diagnozie należy stosować najbardziej niezawodne metody..


Ogniska zmiękczania na MRI pozwalają na różnicową diagnozę udarów krwotocznych i niedokrwiennych

Obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny pozwala na:

  • odróżnić udar od procesów wolumetrycznych w mózgu (guzy, tętniaki);
  • dokładnie ustalić rozmiar i lokalizację ogniska patologicznego;
  • określić stopień obrzęku, upośledzoną komorową strukturę mózgu;
  • zidentyfikować zewnątrzczaszkową lokalizację zwężenia;
  • diagnozować choroby naczyniowe, które przyczyniają się do zwężenia (zapalenie tętnic, tętniak, dysplazja, zakrzepica żylna).

Tomografia komputerowa jest tańsza, ma zalety w badaniu struktur kostnych. Rezonans magnetyczny lepiej diagnozuje zmiany w miąższu mózgu, wielkość obrzęku.

Echoencefaloskopia może wykryć jedynie oznaki przemieszczenia struktur środkowych w masywnym guzie lub krwotoku..

Płyn mózgowo-rdzeniowy rzadko daje małą limfocytozę ze wzrostem białka w niedokrwieniu. Częściej bez zmian. Jeśli pacjent ma krwotok, może pojawić się zanieczyszczenie krwi. I z zapaleniem opon mózgowych - elementy zapalne.

Badanie ultrasonograficzne naczyń krwionośnych - metoda dopplerografii tętnic szyi wskazuje:

  • rozwój wczesnej miażdżycy;
  • zwężenie naczyń pozaczaszkowych;
  • wystarczalność połączeń zabezpieczających;
  • obecność i ruch zatoru.

Dzięki ultrasonografii dupleksowej można określić stan płytki miażdżycowej i ścian tętnic.

Angiografia mózgowa jest wykonywana, jeśli dostępne są techniczne możliwości wskazań awaryjnych. Zwykle przy określaniu tętniaków i ognisk krwotoku podpajęczynówkowego bierze się pod uwagę bardziej czułą metodę. Pozwala wyjaśnić diagnozę patologii wykrytej na tomografii.

Badanie ultrasonograficzne serca przeprowadza się w celu wykrycia niedokrwienia sercowo-zatorowego w chorobach serca..

Obowiązkowe badanie krzepliwości krwi: hematokryt, lepkość, czas protrombiny, poziom agregacji płytek krwi i czerwonych krwinek, fibrynogen.

Transistor Ischemic Attack (TIA)

Ta choroba jest również udarem, ale w przeciwieństwie do udaru niedokrwiennego i krwotocznego jest tymczasowa. Z biegiem czasu następuje gwałtowne naruszenie przepływu krwi w dużych naczyniach mózgu, w wyniku czego jego komórki cierpią na brak tlenu i składników odżywczych. Objawy TIA - niedokrwienny atak tranzystora trwa przez jeden dzień i jest podobny do objawów udaru mózgu.

Jeśli minęły więcej niż 24 godziny, ale choroba nie ustąpiła, najprawdopodobniej wystąpił udar typu niedokrwiennego lub krwotocznego.

Objawy

Rozważ objawy niedokrwiennego ataku tranzystora:

  • Zmniejsza się wrażliwość jednej z boków twarzy, ciała, kończyn dolnych lub górnych;
  • Słabość ciała, które jest słabe lub umiarkowane;
  • Naruszenie aparatu mowy aż do całkowitego braku mowy lub problemów ze zrozumieniem słów przeciwnika;
  • Zawroty głowy i zaburzenia koordynacji;
  • Nagły hałas w uszach i głowie;
  • Ból głowy i ciężkość.

Objawy te pojawiają się gwałtownie i znikają po 3-4 godzinach. Termin odróżniający atak niedokrwienny tranzystora od udaru to nie więcej niż jeden dzień.

Jakie choroby mogą powodować TIA??

Przyczyną TIA mogą być następujące choroby:

  1. Utrzymujący się wzrost ciśnienia krwi, który ma charakter przewlekły;
  2. Przewlekła choroba naczyń mózgowych;
  3. Zmiany w krzepnięciu komórek krwi;
  4. Nagły spadek ciśnienia krwi;
  5. Niemożność normalnego przepływu krwi przez tętnicę spowodowana niedrożnością mechaniczną;
  6. Patologia struktury naczyń mózgowych.

Tranzystorowy atak niedokrwienny można i należy leczyć! Pomimo faktu, że jej objawy przechodzą wystarczająco szybko, ta dolegliwość już sygnalizuje wadliwe działanie w ciele, aw przypadku nawrotu może przerodzić się w udar!

Grupa ryzyka

Uwzględniono następujące kategorie obywateli:

  • Spożywanie nadmiernych ilości wyrobów tytoniowych i alkoholowych;
  • Cierpi na wzrost ciśnienia krwi o charakterze przewlekłym;
  • Mając wysoki poziom cholesterolu we krwi;
  • Cierpi na cukrzycę;
  • Nadwaga;
  • Prowadząc siedzący tryb życia.

Tranzystorowy atak niedokrwienny jest nie mniej niebezpieczny niż udar. Do 8% pacjentów, którzy przeszli TIA w przyszłości, cierpi na udar mózgu, który wystąpił w ciągu miesiąca po ataku. U 12% pacjentów udar występuje w ciągu roku, au 29% w ciągu następnych pięciu lat..

Tranzystorowe leczenie niedokrwienne

Przeprowadzony w szpitalu.

Testy diagnostyczne obejmują następujące procedury:

  1. Wizyta u kardiologa, angiologa i okulisty. Pacjentowi przepisuje się konsultację z psychologiem medycznym;
  2. Do analizy laboratoryjnej pacjent musi przejść test krwi i moczu ogólnego planu, a także krew do analizy biochemicznej;
  3. Elektrokardiografia;
  4. Tomografia komputerowa mózgu;
  5. Promieniowanie rentgenowskie światła;
  6. Ciągłe sprawdzanie ciśnienia krwi.

Ofiara może wrócić do domu tylko wtedy, gdy wykluczony zostanie nawrót TIA lub pacjent ma możliwość natychmiastowej hospitalizacji w przypadku drugiego ataku.

Leczenie ataku niedokrwiennego tranzystora polega na przyjmowaniu następujących doustnych leków:

  • Działanie którego ma na celu rozcieńczenie krwi;
  • Środki rozszerzające naczynia krwionośne;
  • Obniżenie poziomu cholesterolu we krwi;
  • Skierowany na normalizację ciśnienia krwi.

Dobrze jest połączyć leczenie farmakologiczne z balneoterapią i fizjoterapią.

Zapobieganie

Aby uniknąć wystąpienia i nawrotu ataku niedokrwiennego tranzystora, należy przestrzegać zestawu środków zapobiegawczych:

  1. Uprawiaj sport, wcześniej opracowując plan lekcji ze specjalistą;
  2. Popraw dietę, zmniejszając ilość tłustych, słonych i pikantnych potraw;
  3. Ogranicz spożycie produktów alkoholowych i tytoniu;
  4. Śledź swoją masę ciała.

Algorytm ankiety

Algorytm badania podejrzanego ONMC przeprowadza się zgodnie z następującym planem:

  1. badanie specjalisty w ciągu pierwszych 30-60 minut po przyjęciu do szpitala, badanie stanu neurologicznego, wyjaśnienie anamnezy;
  2. pobieranie próbek krwi i badanie jej krzepliwości, glukozy, elektrolitów, enzymów zawału mięśnia sercowego, poziomu niedotlenienia;
  3. przy braku możliwości wykonania badania MRI i CT USG mózgu;
  4. nakłucie kręgosłupa, aby wykluczyć krwotok.

Leczenie

Najważniejsze w leczeniu niedokrwienia mózgu jest pilność i intensywność w pierwszych godzinach przyjęcia. 6 godzin od wystąpienia objawów klinicznych nazywa się „oknem terapeutycznym”. Jest to czas najskuteczniejszego zastosowania techniki trombolitycznej do rozpuszczenia skrzepliny w naczyniu i przywrócenia upośledzonych funkcji.

Bez względu na rodzaj i formę ONMK w szpitalu:

  • zwiększone natlenienie (dotlenienie) płuc i normalizacja funkcji oddechowych (w razie potrzeby przez translację i wentylację mechaniczną);
  • korekta upośledzonego krążenia krwi (częstość akcji serca, ciśnienie);
  • normalizacja składu elektrolitów, równowaga kwasowo-zasadowa;
  • zmniejszenie obrzęku mózgu poprzez wprowadzenie diuretyków, magnezji;
  • ulga z podniecenia, drgawki drgawkowe za pomocą specjalnych leków przeciwpsychotycznych.

Półpłynny stół jest zalecany do odżywiania pacjenta; jeśli połknięcie nie jest możliwe, oblicza się leczenie pozajelitowe. Pacjent otrzymuje stałą opiekę, zapobieganie odleżynom, masaż i gimnastykę pasywną.


Rehabilitacja rozpoczyna się od pierwszych dni

Pozwala to pozbyć się negatywnych konsekwencji w postaci:

  • przykurcze mięśni;
  • zastoinowe zapalenie płuc;
  • DIC;
  • zatorowość płucna;
  • uszkodzenia żołądka i jelit.

Tromboliza jest swoistą terapią udaru w typie niedokrwiennym. Metoda pozwala zachować żywotność neuronów wokół strefy martwicy, przywracając do życia wszystkie osłabione komórki.

Więcej informacji na temat wskazań, metod trombolizy można znaleźć w tym artykule..

Wprowadzenie antykoagulantów rozpoczyna się od pochodnych heparyny (w ciągu pierwszych 3-4 dni). Leki z tej grupy są przeciwwskazane w:

  • wysokie ciśnienie krwi;
  • choroba wrzodowa;
  • retinopatia cukrzycowa;
  • krwawienie
  • niemożność zorganizowania regularnego monitorowania krzepnięcia krwi.

Po 10 dniach przechodzą na pośrednie antykoagulanty.

Leki poprawiające metabolizm w neuronach obejmują glicynę, Cortexin, Cerebrolysin, Mexidol. Chociaż wydaje się, że nie są one skuteczne w medycynie opartej na dowodach, przepisywanie poprawia ten stan..


Dekompresyjna trepanacja czaszki przeprowadzana jest w przypadku narastającego obrzęku w okolicy pnia mózgu

Pacjenci mogą wymagać leczenia objawowego w zależności od konkretnych objawów: leków przeciwdrgawkowych, uspokajających, przeciwbólowych.

Środki przeciwbakteryjne są przepisywane w celu zapobiegania infekcji nerek i zapalenia płuc..

Odżywianie

Odzyskiwanie po ONMK ma wymagania dotyczące jakości żywności. Specjalna dieta pomoże uniknąć problemów zdrowotnych, a także przyspieszy powrót do normalnego życia..

Konieczne jest zbudowanie diety następujących produktów:

  • zdrowe zboża;
  • ryby o niskiej zawartości tłuszczu, owoce morza;
  • białe lub czerwone mięso;
  • jagody, owoce;
  • produkty mleczne.

Mięso i ryby powinny być podawane tylko gotowane. Podczas gotowania można używać oleju roślinnego - po ONMK przyda się. Zaleca się nie dodawać soli, ponieważ może to negatywnie wpłynąć na ogólne samopoczucie i zmniejszyć skuteczność niektórych leków.

Konieczne jest całkowite porzucenie następujących produktów spożywczych:

  • produkty smażone i wędzone;
  • tłuste potrawy;
  • dania z dużą liczbą przypraw;
  • pieczywo.

Złe nawyki podlegają jeszcze surowszemu zakazowi. Surowo zabronione jest picie alkoholu, nawet jeśli jest on ubogi. Nie możesz palić Zakaz dotyczy nie tylko okresu rekonwalescencji - picie i palenie jest zabronione na zawsze, ponieważ może to powodować powtarzające się zaburzenia krążenia w przyszłości.

Co to jest ONMK dla ICD 10?

Kod ONMK ICD 10 - pozwala postawić dokładną diagnozę, która uwzględni dokładny obszar zmiany. Ta gradacja odpowiada poziomowi międzynarodowemu, co ułatwia przenoszenie pacjentów między klinikami w różnych krajach, aw przypadku wypisu za granicę lekarz natychmiast zapozna się z wnioskiem i zaleci skuteczne leczenie.

Według tej klasyfikacji rozróżnia się 10 rodzajów patologii, odpowiadających kodom I 60 - I 69. Porozmawiajmy o nich bardziej szczegółowo.

Uderzenia

Termin ten odnosi się do pęknięcia tętnicy z następczym krwotokiem. Jest to bardzo niebezpieczny stan, w którym kora mózgowa jest uszkadzana przez rosnący krwiak, a następnie utratę funkcji. Zgodnie z ICD 10 istnieją trzy kody odpowiadające skokowi:

  • I 60 - wskazuje na krwotok do przestrzeni znajdującej się między skorupami mózgu, zwanymi podpajęczynówkami. Zgodnie z dalszą gradacją obejmuje pięć odmian (0-4) w zależności od naczynia, których zerwanie spowodowało udar. Kolejna cyfra jest zapisywana po kropce;
  • I 61 - uszkodzenie tkanki miąższowej. Oznacza to, że pęknięcie naczynia nastąpiło w półkulach lub pniu mózgu, uszkadzając istotę białą lub szarą. Dalsza klasyfikacja obejmuje również pięć gatunków w zależności od lokalizacji zmiany;
  • I 62 - udar mózgu, którego lokalizacji nie można było wykryć. Lekarz jest pewien, że pacjent ma krwotok, ale z wielu powodów nie można ustalić lokalizacji i obszaru zmiany. Obejmuje trzy podklasy.

Konsekwencje ONMC typu krwotocznego opisano w nagłówkach ICD 10 - są to skutki resztkowe po krwotoku, które często prowadzą do niepełnosprawności. Są to bardzo niebezpieczne warunki, w których występuje wysoka śmiertelność, około jedna trzecia pacjentów umiera w ciągu pierwszych 5 lat życia.

Zawały serca

Jest to ostry stan charakteryzujący się zablokowaniem światła tętnicy lub jej ostrym skurczem, a następnie zaburzeniem krążenia krwi i pojawieniem się miejsca martwicy tkanek (nekroza naukowa).

Kod 63 odpowiada kodowi ICD 10 ONMK zgodnie z typem niedokrwienia, gradacja jest następująca:

  • zakrzepica tętnicza szyi i podstawy czaszki - odpowiada liczbie 0, zatorowości - 1, nieokreślonemu pęknięciu - 2;
  • zakrzepica tętnicy czaszkowej - jest objęta kodem 3, zatorowość - 4, nieokreślona etiologia - 5;
  • pęknięcie żyły - 6;
  • nieznane i inne ataki serca są oznaczone numerami 8 i 9.

Wszystkie wymienione podklasy klasyfikacji są ustawione po punkcie, jeśli na przykład żyły są uszkodzone - kod będzie wyglądał następująco: I 63.6. Ataki serca są bardzo niebezpieczne, według statystyk, około 80% wszystkich udarów - typu niedokrwiennego. Tacy pacjenci są hospitalizowani na oddziale intensywnej terapii i są pod nadzorem lekarza..

Zator i skurcz naczyń krwionośnych bez zawału serca

W praktyce klinicznej często zdarza się, że naruszenie przepływu krwi nie powoduje zmian martwiczych. Takie warunki zgodnie z ICD 10 są zawarte w dwóch dużych grupach:

  • I 65 - obejmuje uszkodzenie basenów tętnicy szyjnej, kręgowej i podstawnej wyłaniających się z niej;
  • I 66 - pod tym kodem ujawnia się skurcz lub zator tętnic mózgowych i móżdżku.

Komórki nerwowe są bardzo wrażliwe i szybko umierają na tle głodu tlenu i braku składników odżywczych. Ale mózg jest zbudowany w unikalny sposób, zawiera tak zwane „koło Willisa” - są to „zapasowe” połączenia między tętnicami, dzięki którym krew może przepływać przez naczynia obwodowe. Dlatego czasami upośledzenie drożności nie prowadzi do zawału mózgu.

Zwracamy uwagę na główne przyczyny, które mogą powodować niedrożność w tętnicy:

  1. Skurcz to zwężenie naczynia z powodu zmniejszenia jego muskulatury, co powoduje zmniejszenie jego przepustowości. Zwykle przyczyną o charakterze neurogennym;
  2. Zwężenie - różni się od poprzedniej wersji naruszeniem integralności anatomicznej ściany naczynia w pewnym obszarze. Takie zmiany są nieodwracalne;
  3. Zakrzepica to tworzenie się skrzepu na ścianie tętnicy, który stopniowo nasila się i tworzy niedrożność;
  4. Zator - krąży wraz z krwią, wchodzi do naczynia mniejszego kalibru i powoduje jego zablokowanie. Zwykle odłączony skrzep krwi lub blaszka miażdżycowa.

Wymienione przyczyny często prowadzą do zawału mózgu lub rozwoju poważnych stanów po udarze, posiadających specyficzny kod ICD 10.

Pozostała klasyfikacja

Wymieniliśmy główną gradację zaburzeń krążenia, która często występuje w praktyce klinicznej. Zwróć uwagę na pozostałe patologie, współistniejące choroby i stany po udarze, co odpowiada jego kodowi ICD 10:

  • I 64 - jest ustawiony, gdy nie można odróżnić krwotoku od niedokrwienia;
  • I 67 - patologia naczyniowo-mózgowa niezwiązana z udarami i zawałami serca;
  • I 68 - udar naczyniowy mózgu z innymi chorobami;
  • I 69 - powikłania udaru mózgu.

Oceń, ile informacji jest szczegółowo opisanych i szczegółowo

ONMK (ostry wypadek naczyniowo-mózgowy): pierwsze objawy, opis objawów, pierwsza pomoc, leczenie i rokowanie

Ostry udar mózgowo-naczyniowy (udar) to udar z ogniskowym uszkodzeniem mózgu i utrzymującymi się zmianami funkcji neurologicznych.

informacje ogólne

Udar jest ostrą katastrofą naczyniową wynikającą z chorób naczyniowych lub nieprawidłowości naczyń mózgowych. W Rosji zapadalność sięga 3 przypadków na 1000 mieszkańców. Udary mózgu stanowią 23,5% całkowitej śmiertelności ludności Rosji i prawie 40% śmiertelności z powodu chorób układu krążenia.

Do 80% pacjentów po udarze ma uporczywe zaburzenia neurologiczne powodujące niepełnosprawność. Około jedna czwarta tych przypadków to głębokie inwalidztwo z utratą samoopieki. W tym względzie terminowe zapewnienie odpowiedniej opieki medycznej w przypadku udaru i pełnej rehabilitacji należą do najważniejszych zadań systemu opieki zdrowotnej, neurologii klinicznej i neurochirurgii.

Istnieją 2 główne rodzaje udarów: niedokrwienne i krwotoczne. Mają zasadniczo różne mechanizmy rozwoju i wymagają radykalnie różnych podejść do leczenia. Udary niedokrwienne i krwotoczne zajmują odpowiednio 80% i 20% całego zestawu udarów. Udar niedokrwienny (zawał mózgu) jest spowodowany zaburzeniem drożności tętnicy mózgowej, co prowadzi do przedłużonego niedokrwienia i nieodwracalnych zmian w tkance mózgowej w strefie zaopatrzenia w krew dotkniętej tętnicy. Udar krwotoczny jest spowodowany patologicznym (atraumatycznym) pęknięciem naczynia mózgowego z krwotokiem w tkance mózgowej. Udar niedokrwienny jest częściej obserwowany u osób w wieku powyżej 55-60 lat, a udar krwotoczny jest charakterystyczny dla młodszej kategorii populacji (zwykle 45-55 lat).

Przyczyny i czynniki ryzyka

Głównymi przyczynami etiologicznymi rozwoju udarów niedokrwiennych są miażdżyca mózgu i nadciśnienie tętnicze. Ataki krwotoczne są bardziej prawdopodobne z powodu tętniaków, cukrzycy i nadciśnienia. Niezdrowa dieta, dyslipidemia, uzależnienie od nikotyny, alkoholizm, ostry stres, adynamia i doustne środki antykoncepcyjne przyczyniają się do rozwoju obu rodzajów udarów. W tym przypadku niedożywienie, dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze i adynamia nie mają różnic płciowych. Otyłość jest czynnikiem ryzyka występującym głównie u kobiet, a alkoholizm u mężczyzn. Zwiększone ryzyko udaru mózgu u tych, których krewni w przeszłości mieli wypadek naczyniowy.

Udar niedokrwienny rozwija się z powodu naruszenia przepływu krwi przez jedno z naczyń krwionośnych zasilających mózg. I mówimy nie tylko o naczyniach wewnątrzczaszkowych, ale także o naczyniach pozaczaszkowych. Na przykład niedrożność tętnic szyjnych stanowi około 30% przypadków udaru niedokrwiennego. Przyczyną gwałtownego pogorszenia dopływu krwi do mózgu może być skurcz naczyń lub choroba zakrzepowo-zatorowa. Powstawanie choroby zakrzepowo-zatorowej występuje w patologii serca: po zawale mięśnia sercowego z migotaniem przedsionków nabyto wady zastawkowej serca (na przykład z reumatyzmem). Zakrzepy powstałe w jamie serca przenoszą się do naczyń mózgowych, powodując ich zatkanie. Zator może być częścią blaszki miażdżycowej, która oderwała się od ściany naczynia, która wpadając do mniejszego naczynia mózgowego prowadzi do jego całkowitego zamknięcia.

Wystąpienie udaru krwotocznego wiąże się głównie z rozproszoną lub izolowaną patologią naczyń mózgowych, dzięki czemu ściana naczyń traci elastyczność i staje się cieńsza. Podobne choroby naczyniowe to: miażdżyca naczyń mózgowych, ogólnoustrojowe zapalenie naczyń i kolagenozy (ziarniniakowatość Wegenera, SLE, zapalenie guzków okołotworowych, krwotoczne zapalenie naczyń), amyloidoza naczyniowa, zapalenie naczyń z uzależnieniem od kokainy i inne uzależnienia.

Krwotok może być spowodowany nieprawidłowością w obecności tętniczo-żylnej deformacji mózgu. Zmiana miejsca ściany naczynia z utratą elastyczności często prowadzi do powstania tętniaka - wypukłości ściany tętnicy. W obszarze tętniaka ściana naczynia jest bardzo cienka i łatwo pęka. Luka przyczynia się do wzrostu ciśnienia krwi. W rzadkich przypadkach udar krwotoczny wiąże się z zaburzeniami krzepnięcia krwi z chorobami hematologicznymi (hemofilia, trombocytopenia) lub nieodpowiednim leczeniem antykoagulantami i fibrynolitami.

Główne czynniki ryzyka udaru mózgu

Czynniki nieuregulowane: czynniki, które nie są zależne od osoby

  • Wiek
  • Udar lub zawał mięśnia sercowego krewnych
  • Płeć (mężczyźni są więcej niż kobietami)
  • Pochodzenie etniczne
  • Zwężenie tętnic szyjnych lub kręgowych

Czynniki korygujące: czynniki, na które osoba może wpływać

  • Nadciśnienie
  • Cukrzyca
  • Migotanie przedsionków
  • Palenie
  • Hipercholesterolemia
  • Czynniki zakrzepicy
  • Nadmierne spożycie alkoholu
  • Nadmierne spożycie soli

Najważniejsze „czynniki ryzyka”: częstotliwość występowania czynnika u pacjentów z objawami NMC

  • Tendencja do wzrostu ciśnienia krwi 50 - 75%
  • Choroba serca 35 - 40%
  • Zaburzenia metabolizmu lipidów 40–45%
  • Nadużywanie alkoholu i palenie papierosów 10–20%
  • Zwiększone spożycie soli 25-30%
  • Klasyfikacja z nadwagą

Udary są podzielone na 2 duże grupy: niedokrwienne i krwotoczne. W zależności od etiologii, pierwszy może być zakrzepowo-zatorowy (okluzja jest spowodowana powstaniem skrzepu krwi w sercu), zakrzepowo-zatorowy (okluzja jest spowodowana przez elementy blaszki miażdżycowej) i hemodynamiczny (spowodowany skurczem naczyń). Ponadto izolowany jest lakunarny zawał mózgu spowodowany zablokowaniem tętnicy mózgowej małego kalibru i małym udarem z całkowitą regresją powstających objawów neurologicznych do 21 dni od czasu uszkodzenia naczynia.

Udar krwotoczny dzieli się na krwotok miąższowy (krwawienie do substancji mózgowej), krwotok podpajęczynówkowy (krwawienie do przestrzeni podpajęczynówkowej błon mózgowych), krwotok komorowy mózgu i mieszany (miąższowo-komorowy, miąższ podpajęczynówkowy). Najcięższym przebiegiem jest udar krwotoczny z przebiciem krwi w komorach.

Podczas udaru wyróżnia się kilka etapów:

  • ostry okres (pierwsze 3-5 dni),
  • ostry okres (pierwszy miesiąc),
  • okres rekonwalescencji: wcześnie - do 6 miesięcy. i późno - od 6 do 24 miesięcy.

Objawy neurologiczne, które nie ustępowały przez 24 miesiące. od początku udaru są resztkowe (trwale zachowane). Jeśli objawy udaru całkowicie znikną w ciągu 24 godzin po wystąpieniu objawów klinicznych, nie mówimy o udarze, ale przejściowym zaburzeniu krążenia mózgowego (przemijający atak niedokrwienny lub nadciśnienie mózgowe).

ONMK są podzielone na główne typy:

  1. Przejściowy wypadek mózgowo-naczyniowy (przemijający atak niedokrwienny, TIA).
  2. Udar, który dzieli się na główne typy:
  • Udar niedokrwienny (zawał mózgu).
  • Udar krwotoczny (krwotok śródczaszkowy), który obejmuje: krwotok śródmózgowy (miąższowy) i samoistny (nie urazowy) podpajęczynówkowy, podtwardówkowy i zewnątrzoponowy krwotok.
  1. Udar nieokreślony jako krwotok lub atak serca.
  2. Ze względu na charakter choroby czasami nie ropną zakrzepicę śródczaszkowego układu żylnego (zakrzepica zatok) izoluje się jako osobny typ ONMK.
  3. Również w naszym kraju ostra encefalopatia nadciśnieniowa jest nazywana ONMK.

Termin „udar niedokrwienny” jest równoważny pod względem treści z terminem „ONMK według typu niedokrwiennego”, a termin „udar krwotoczny” to termin „ONMK według typu krwotocznego”.

  • G45 Przejściowe przejściowe ataki niedokrwienne mózgu (ataki) i powiązane zespoły
  • G46 * naczyniowe zespoły naczyniowo-mózgowe w chorobach naczyń mózgowych (I60 - I67 +)
  • 8 * Inne choroby naczyniowo-mózgowe w chorobach naczyń mózgowych (I60 - I67 +)
  • Kod kategorii 160 Krwotok podpajęczynówkowy.
  • Kod sekcji 161 Krwotok śródmózgowy.
  • Kod sekcji 162 Inne krwotoki śródczaszkowe.
  • Kod sekcji 163 Zawał mózgu
  • Kod sekcji 164 Udar nieokreślony jako zawał mózgu lub krwotok.

Objawy ONMK

Zależy zarówno od formy procesu patologicznego, jak i od lokalizacji naruszenia.

Oznaki przejściowego ataku niedokrwiennego

Typowe objawy przejściowego, przejściowego udaru są reprezentowane przez klasyczne objawy udaru, ale różnią się w kilku punktach:

  • Nieznaczny czas trwania. Stan utrzymuje się od kilku minut do kilku godzin.
  • Całkowita spontaniczna regresja objawów. Bez interwencji medycznej.
  • Brak trwałego deficytu neurologicznego po. Człowiek powraca do „pozycji wyjściowej” tak samo jak wcześniej.

Sam udar jest znacznie bardziej niebezpieczny, ponieważ wszystko jest dokładnie odwrotnie. Objawy ostrego udaru mózgowo-naczyniowego są podzielone na ogólne i ogniskowe.

Częste objawy udaru mózgu

Pierwsze są reprezentowane przez niespecyficzne manifestacje:

  • Bół głowy. Mocny, nie do zniesienia. Jest umiejscowiony w okolicy potylicznej, koronie głowy, skroniach, może pokryć całą czaszkę, rozproszony i rozprzestrzeniający się w oczy, szyję.
  • Zawrót głowy. Brak możliwości nawigacji. Świat dosłownie krąży, nie można nawet normalnie chodzić. Często osoba zajmuje pozycję wymuszoną leżącą.
  • Nudności wymioty. Krótkie objawy Prawie nie ma niezłomnego odruchu opróżniania żołądka. Ulga po akcie nie występuje, ponieważ uruchamiany jest fałszywy mechanizm ochronny.
  • Słabość, letarg, senność. Chwile asteniczne.

Ogniskowe znaki

Bardziej szczegółowe i pouczające. Możliwe uszkodzenie kilku obszarów mózgu.

Płat czołowy

Odpowiedzialny za poznanie. Kreatywność, myślenie, zachowanie, wszystko tutaj jest zlokalizowane.

Typowe objawy to:

  • Znaczący spadek inteligencji, zahamowanie i spadek wydajności myślenia.
  • Głupota, nieodpowiednie reakcje emocjonalne. Zaburzenia behawioralne mogą nie być zauważalne w pierwszej chwili, ponieważ pacjent nie jest w stanie wykazać osobistych cech. Jest apatyczny, głównie kłamie i milczy.
  • Regresja. Indukowane niemowlęctwo. Kompletny infantylizm. Znowu zaburzenie behawioralne.
  • Napady padaczkowe. Ciężki. Toniczno-kloniczny. Można je powtarzać wielokrotnie, rozwijając się nie w ataku, ale w stanie (długi przebieg napadów w sposób ciągły lub jeden po drugim przez 30 minut lub dłużej).
  • Paraliż mięśniowy przeciwnej lokalizacji zmiany na bok.
  • Afazja. Niemożność wyrażenia.

Płat ciemieniowy

Odpowiedzialny za aktywność intelektualną (częściowo), przetwarzanie informacji dotykowych (sensoryczny składnik ludzkiej aktywności), a także percepcję zapachów.

  • Niemożność czytania, pisania, wykonywania prostych operacji arytmetycznych.
  • Halucynacje fizyczne. Wydaje się osobie, że ktoś go dotyka, coś porusza się pod skórą.
  • Być może brak holistycznego postrzegania własnego ciała.
  • Istnieje agnozja, niemożność rozpoznania przedmiotu, nawet najprostszego, znanego wszystkim, w dotyku z zamkniętymi oczami.
  • Istnieją złożone złożone halucynacje typu otępienia jednoeroidowego świadomości.

Płaty skroniowe

Odpowiedzialny za analizę słuchową, pamięć, zdolności werbalne.

  • Głuchota lub utrata słuchu.
  • Niemożność zrozumienia mowy w języku ojczystym.
  • Brak mowy, proces typu telegraficznego. Pacjent jest wytłumaczony gwałtownymi słowami z formalnym zachowaniem logiki.
  • Napady padaczkowe. Tym razem rzadko stają się pełnoprawnym statusem z ciągłym długim odcinkiem. Reszta kliniki odpowiada ludzkim wyobrażeniom o podobnym stanie (napad).
  • Upośledzona pamięć Wstecz, wstecz. Globalna i częściowa amnezja.

Płata potylicznego

Odpowiedzialny za analizę wizualną. Stąd odpowiednie objawy: proste halucynacje, takie jak punkty świetlne i kształty geometryczne, utrata widoczności, ślepota (chwilowa) i inne momenty.

Układ limbiczny i móżdżek

Po porażce nie ma węchu. Na tle zniszczenia struktur pozapiramidowych (móżdżek) rozwija się niezdolność do nawigacji w przestrzeni, osłabienie mięśni, brak normalnej koordynacji ruchów, wywoływany jest oczopląs (szybki spontaniczny ruch gałek ocznych w lewo i w prawo).

Gdy bierze się udział w patologicznym procesie pnia mózgu, możliwe są katastrofalne konsekwencje: zaburzenia rytmu serca i oddychanie aż do zatrzymania jednego lub drugiego, krytyczne skoki temperatury ciała. Nawet przed przemijającym atakiem.

Nie ma zasadniczej różnicy między poszczególnymi formami zaburzenia.

Odchylenie typu niedokrwiennego jest nieco łatwiejsze, ponieważ nie ma dodatkowego czynnika ujemnego. Mianowicie skrzep krwi, krwiak, który ściska tkanki.

Zmiana typu krwotocznego jest bardziej śmiertelna, dla porównania stosunek zgonów w pierwszej i drugiej formie udaru wynosi 20 w porównaniu z 43% w przypadku małego ogniskowego i 70/98% na tle rozległego zniszczenia tkanek nerwowych.

Diagnostyka

Kiedy musisz podejrzewać udar:

  • Gdy u pacjenta pojawi się nagłe osłabienie lub utrata czucia na twarzy, ręce lub nodze, szczególnie jeśli znajduje się on po jednej stronie ciała.
  • W przypadku nagłego upośledzenia wzroku lub ślepoty w jednym lub obu oczach.
  • Wraz z rozwojem trudności w mówieniu lub rozumieniu słów i prostych zdań.
  • Nagły rozwój zawrotów głowy, utrata równowagi lub zaburzenia koordynacji ruchów, szczególnie w połączeniu z innymi objawami, takimi jak zaburzenia mowy, podwójne widzenie, drętwienie lub osłabienie.
  • Z nagłym rozwojem u pacjenta z depresją świadomości do śpiączki z osłabieniem lub brakiem ruchu w ramieniu i nodze jednej strony ciała.
  • Wraz z rozwojem nagłego, niewytłumaczalnego, silnego bólu głowy.

Najczęściej ostra ogniskowa neurologiczna symptomatologia jest spowodowana patologicznym procesem mózgowo-naczyniowym. Dodatkowe badania pozwalają potwierdzić diagnozę i przeprowadzić diagnostykę różnicową rodzajów udaru mózgu.

Wiarygodna diagnoza udaru jest możliwa przy użyciu metod neuroobrazowania - CT lub MRI mózgu. W całej Rosji wyposażenie szpitali w sprzęt do neuroobrazowania jest wyjątkowo niski, a odsetek nowoczesnych urządzeń nie jest wysoki.

  • Potwierdź diagnozę udaru mózgu.
  • Zróżnicuj niedokrwienne i krwotoczne typy udaru mózgu, a także patogenetyczne podtypy udaru niedokrwiennego, aby rozpocząć określone leczenie patogenetyczne 3-6 godzin od wystąpienia udaru („okno terapeutyczne”).
  • Określić wskazania do trombolizy leku w ciągu pierwszych 1-6 godzin od wystąpienia udaru mózgu.
  • Określ dotkniętą pulę naczyniową, wielkość i lokalizację zmiany, nasilenie obrzęku mózgu, obecność krwi w komorach, nasilenie przemieszczenia środkowych struktur mózgu i zespoły zwichnięcia.
  • Anamneza i badanie neurologiczne. Obecność czynników ryzyka udaru mózgu (nadciśnienie tętnicze, starość, palenie tytoniu, hipercholesterolemia, nadwaga) jest dodatkowym argumentem przemawiającym za rozpoznaniem udaru mózgu, a ich brak powoduje, że myślimy o nie-mózgowo-naczyniowym charakterze procesu.
  • Kliniczne badanie neurologiczne pacjenta z udarem ma na celu różnicowanie charakteru udaru na podstawie zidentyfikowanych objawów, określenie puli tętnic i lokalizacji zmiany w mózgu, a także sugerowanie patogenetycznego podtypu udaru niedokrwiennego.
  • Metody neuroobrazowania (CT, MRI): Tomografia komputerowa (CT) i rezonans magnetyczny (MRI) mózgu to metody wysoce niezawodnej diagnostyki udarów mózgu. Służą do odróżnienia udaru z innymi chorobami (przede wszystkim procesów objętościowych), różnicowania niedokrwiennego i krwotocznego charakteru udaru (zawał serca i krwotok w mózgu), udoskonalania rozmiaru, lokalizowania udaru, rozwijania transformacji krwotocznej, gromadzenia krwi w przestrzeni podpajęczynówkowej i wykrywania krwotoku w komorach mózg, nasilenie obrzęków, zwichnięcie mózgu, wykrycie niedrożności i zwężeń części zewnątrz- i śródczaszkowych tętnic mózgowych, rozpoznanie tętniaków i podpajęczynówek krwotoki, diagnostyka określonych arteriopatii, takich jak rozwarstwienie tętnic, dysplazja włóknisto-mięśniowa, grzybicze tętniaki w zapaleniu tętnic, do diagnozowania zakrzepicy żylnej i zatok żylnych, trombolizy dotętniczej i mechanicznego cofania zakrzepu.
  • Echoencefaloskopia. Echa w pierwszych godzinach od wystąpienia udaru do rozwoju obrzęku mózgu lub zespołów zwichnięcia zwykle nie mają charakteru informacyjnego. Niemniej jednak w ostrym okresie oznaki przesunięcia w środkowych strukturach mózgu można wykryć w ramach tworzenia objętościowego w guzie, krwotoku w guzie, masywnego krwotoku w mózgu, ropnia mózgu, krwiaka podtwardówkowego. Zasadniczo zawartość informacyjna metody jest bardzo niska..
  • Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego poprzez wykonanie nakłucia lędźwiowego udarów jest przeprowadzane przy braku możliwości CT lub MRI wykluczenia krwotoku mózgowego, krwotoku podpajęczynówkowego, zapalenia opon mózgowych. Jego realizacja jest możliwa z wyjątkiem objętościowego formowania mózgu, który w rutynowych warunkach zapewnia echoencefaloskopię, która jednak nie wyklucza całkowicie wskazanego stanu. Zwykle nie więcej niż 3 ml płynu mózgowo-rdzeniowego jest ostrożnie usuwane, a trzpień nie jest usuwany z igły do ​​nakłuwania. Płyn mózgowo-rdzeniowy w udarach niedokrwiennych jest zwykle normalną lub łagodną limfocytozą i nie można wykryć gwałtownego wzrostu w nim zawartości białka. W przypadku krwotoku w mózgu lub SAH możliwe jest wykrycie zanieczyszczenia krwi w płynie mózgowo-rdzeniowym. Możliwe jest również wykrycie zmian zapalnych w zapaleniu opon mózgowych..
  • Badanie ultrasonograficzne naczyń mózgowych. Dopplerografia ultrasonograficzna tętnic pozaczaszkowych (naczyń szyjnych) i śródczaszkowych pozwala wykryć zmniejszenie lub ustanie przepływu krwi, stopień zwężenia lub niedrożności dotkniętej tętnicy, obecność krążenia obocznego, skurcz naczyń, przetok i naczyniaków, zapalenie tętnic i zatrzymanie krążenia mózgowego podczas śmierci mózgu, a także umożliwia obserwację ruchu zatorowego. Mało pouczające, aby zidentyfikować lub wykluczyć tętniaki i choroby żył i zatok mózgu. Sonografia dupleksowa pozwala określić obecność blaszki miażdżycowej, jej stan, stopień okluzji oraz stan powierzchni płytki i ściany naczynia.
  • Angiografia mózgowa. Awaryjna angiografia mózgowa jest z reguły wykonywana w przypadkach, gdy konieczne jest podjęcie decyzji w sprawie trombolizy narkotykowej. Biorąc pod uwagę możliwości techniczne, MRI lub CT są lepsze niż angiografia jako technika mniej inwazyjna. Zwykle wykonuje się pilną angiografię w celu zdiagnozowania tętniaka tętniczego z krwotokiem podpajęczynówkowym..
  • Echokardiografia. Echokardiografia jest wskazana w diagnozie udaru sercowo-zatorowego, jeśli wywiad medyczny i badanie fizykalne wskazują na możliwość wystąpienia choroby serca lub jeśli objawy kliniczne, wyniki CT lub MRI sugerują zatorowość kardiogenną.
  • Badanie właściwości hemoroologicznych krwi. Badanie parametrów krwi, takich jak hematokryt, lepkość, czas protrombinowy, osmolarność surowicy, poziom fibrynogenu, agregacja płytek krwi i erytrocytów, ich odkształcalność itp. Jest przeprowadzana zarówno w celu wykluczenia reologicznego podtypu udaru niedokrwiennego, jak i odpowiedniej kontroli podczas prowadzenia leczenia przeciwpłytkowego, fibrynolitycznego, reperfuzja poprzez hemodylucję.

Pierwsza pomoc

Okazuje się natychmiast, na etapie przedmedycznym. Najważniejsze, aby zadzwonić po karetkę.

Następnie algorytm wygląda następująco:

  • Uspokój się i uspokój pacjenta. Awantura nie doprowadzi do niczego dobrego.
  • Połóż ofiarę na plecach w pozycji pół siedzącej, tak aby głowa i ciało były lekko uniesione. Wystarczy wałek z improwizowanych materiałów lub kilka poduszek.
  • Zapewnić świeże powietrze. Otwórz okno, okno. Jest to ważne, ponieważ konieczne jest skorygowanie niedotlenienia (głodu tlenu), który nieuchronnie objawia się udarem, a nawet przejściowym atakiem niedokrwiennym..
  • Poluzuj kołnierz i usuń biżuterię ciała. Jeśli w ogóle.
  • Ściśle monitoruj stan pacjenta. Oceń tętno (przez puls na tętnicy szyjnej), poziom ciśnienia, liczbę ruchów oddechowych na minutę.
  • W przypadku utraty przytomności obróć głowę na bok, aby zapobiec zadławieniu się wymiotami.
  • Jeśli to konieczne, wykonaj czynności resuscytacyjne: masaż serca (dłoń na drugim, oba na środku mostka, wykonuj 80-100, popychając obszar na 5-6 cm przejść energetycznych i rytmicznych, aż do przywrócenia aktywności serca).

Sztuczne oddychanie jest wykonywane tylko, jeśli masz umiejętność, co 10-20 ruchów masujących. W przypadku braku takiej straty czasu. W żadnym wypadku nie należy umieszczać głowy poniżej poziomu ciała, podawać żadnych leków, pozwalać pacjentowi się poruszać, nie mówiąc już o chodzeniu, kąpieli, prysznicach, częstym jedzeniu i piciu.

Funkcje leczenia

Optymalny czas hospitalizacji i rozpoczęcia terapii to pierwsze 3 godziny od debiutu objawów klinicznych. Leczenie w najostrzejszym okresie odbywa się na oddziałach intensywnej opieki specjalistycznych oddziałów neurologicznych, a następnie pacjent zostaje przeniesiony na oddział wczesnej rehabilitacji. Przed ustaleniem rodzaju udaru przeprowadzana jest podstawowa niezróżnicowana terapia, po postawieniu dokładnej diagnozy przeprowadzane jest specjalistyczne leczenie, a następnie długa rehabilitacja.

Niezróżnicowane leczenie udaru obejmuje korektę czynności oddechowej z monitorowaniem pulsoksymetrycznym, normalizacją ciśnienia krwi i czynności serca z codziennym monitorowaniem EKG i ciśnienia krwi (wraz z kardiologiem), regulacją parametrów homeostatycznych (elektrolitów i pH krwi, poziomu glukozy), walkę z obrzękiem mózgu (osmodiuretyki, kortykosteroidy) hiperwentylacja, śpiączka barbiturowa, hipotermia mózgowa, kraniotomia dekompresyjna, drenaż komorowy zewnętrzny).

Równolegle prowadzi się leczenie objawowe, które może składać się ze środków hipotermicznych (Paracetamol, Naproksen, Diklofenak), leków przeciwdrgawkowych (Diazepam, Lorazepam, Walproinian, Tiopental sodu, Heksenal), leków przeciwwymiotnych (Metoklopramid, Perfenzyna). W przypadku pobudzenia psychoruchowego wskazane jest siarczan magnezu, haloperidol, barbiturany. Podstawowa terapia udarowa obejmuje również leczenie neuroprotekcyjne (tiotriazolina, piracetam, alfosceran choliny, glicyna) i zapobieganie powikłaniom: aspiracyjne zapalenie płuc, zespół niewydolności oddechowej, odleżyny, uroinfekcja (zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek), zatorowość płucna, zakrzepica.

Zróżnicowane leczenie udaru odpowiada jego mechanizmom patogenetycznym. W udarze niedokrwiennym głównym jest szybkie przywrócenie przepływu krwi w strefie niedokrwiennej. W tym celu stosuje się trombolizę lekową i dotętniczą za pomocą tkankowego aktywatora plazminogenu (rt-PA), mechaniczną terapię trombolityczną (zniszczenie zakrzepu ultrasonograficznego, aspiracja zakrzepu pod kontrolą tomograficzną). Przy udowodnionej genezie sercowo-zatorowej udaru wykonuje się leczenie przeciwzakrzepowe heparyną lub nadroparyną. Jeśli tromboliza nie jest wskazana lub nie można jej przeprowadzić, przepisywane są leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy). Równolegle stosuje się leki wazoaktywne (winpocetyna, nikergolina).

Priorytetem w leczeniu udaru krwotocznego jest zatrzymanie krwawienia. Leczenie hemostatyczne można przeprowadzić za pomocą preparatów wapnia, Vikasol, Aminokapronova do tego, Etamsylat, Aprotinin. Wraz z neurochirurgiem podejmowana jest decyzja o stosowności leczenia chirurgicznego. Wybór taktyk chirurgicznych zależy od lokalizacji i wielkości krwiaka, a także od stanu pacjenta. Możliwe stereotaktyczne aspiracje krwiaka lub jego otwarte usunięcie przez trepanację czaszki.

Rehabilitacja odbywa się przy użyciu regularnych kursów terapii nootropowej (nicergolina, pirytinol, piracetam, ginkgo biloba itp.), Fizykoterapii i mechanoterapii, refleksologii, elektrostymulacji, masażu, fizjoterapii. Pacjenci często muszą przywracać zdolności motoryczne i uczyć się samodzielnej opieki. W razie potrzeby specjaliści psychiatrzy i psychologowie przeprowadzają psychokorekcję. Korekta zaburzeń mowy jest przeprowadzana przez logopedy.

Możliwe komplikacje

Konsekwencje udaru są oczywiste - śmierć pacjenta lub ciężka niepełnosprawność na tle deficytu neurologicznego. Stąd inne opcje: odleżyny u długoterminowo unieruchomionych pacjentów, zastoinowe zapalenie płuc, zanik mięśni, zatrucie krwi i inne.

Prognoza

W przejściowym ataku niedokrwiennym - dodatni. Istnieje jednak ryzyko rozwoju martwicy w przyszłości (około 40–60% i z każdym rokiem wzrasta).

Mały ogniskowy udar niedokrwienny powoduje śmierć w 20% lub mniej sytuacji. Przy udziale dużego obszaru śmiertelność wynosi 60–70%. Krwotok z niewielką ilością zniszczonej tkanki zabiera życie pacjentom w 40% sytuacji i tak dalej. W przeciwnym razie - już 95%.

Zapobieganie

Zapobieganie pierwotnemu udarowi mózgu - środki mające na celu zapobieganie rozwojowi zaburzeń naczyniowo-mózgowych. Pacjent otrzymuje od lekarza następujące zalecenia:

  1. Utrzymanie zdrowego stylu życia. Pacjent powinien porzucić złe nawyki (palenie, alkohol), obserwować aktywny tryb motoryczny i nie przytyć. Zalecane jest ćwiczenie, chodzenie przez 30 minut 2-3 razy w tygodniu. Rozmiar talii dla mężczyzn nie powinien przekraczać 102 cm, dla kobiet 88 cm (przekroczenie tych wskaźników zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych).
  2. Dieta. Zdrowa, zrównoważona dieta pomoże uniknąć nadciśnienia i niedrożności naczyń. Dieta śródziemnomorska jest uważana za najbardziej korzystną.
  3. Kontrola cholesterolu we krwi. Ze wzrostem cholesterolu i wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych zalecana jest terapia obniżająca poziom lipidów.
  4. Leczenie przeciwnadciśnieniowe. Leczenie ma na celu obniżenie wysokiego ciśnienia krwi. Właściwy lek jest wybierany przez lekarza. Farmakoterapia nadciśnienia tętniczego jest długim procesem, stale dostosowywanym przez specjalistę. Kategorycznie niemożliwe jest robienie przerw, „wakacji” w leczeniu, skupianie się na dobrym zdrowiu, które jest obarczone ostrym wzrostem ciśnienia krwi i rozwojem udaru mózgu.
  5. Preparaty ziołowe. Połącz leczenie domowe z tradycyjnymi metodami, ciągłym monitorowaniem i konsultacją z terapeutą.
  6. Brak stresu. Zachowaj spokojny, spokojny, pozytywny nastrój.

Podstawowa profilaktyka udaru jest daleka od jednego dnia. Stale monitoruj swoje zdrowie. Monitoruj poziom cukru, cholesterolu we krwi, ciśnienie krwi, poddawaj się badaniom lekarskim. Im starsza osoba, tym bardziej uważna na zdrowie. Możesz sprawdzić ryzyko chorób sercowo-naczyniowych na specjalnych skalach u swojego lekarza rodzinnego.

Zapobieganie wtórnemu udarowi - środki mające na celu zapobieganie rozwojowi drugiego udaru. Powtarzające się uderzenia z reguły są bardziej dotkliwe i towarzyszy im większa śmiertelność i niepełnosprawność. Pacjenci, którzy już przeszli udar, potrzebują pomocy krewnych i regularnych badań specjalistów w różnych dziedzinach..

Prowadzenie aktywnego trybu życia u pacjentów po udarze wcale nie jest osiągane, ale konieczne jest prowadzenie możliwej aktywności fizycznej. Tutaj potrzebna jest pomoc krewnych i przyjaciół. Masaże, terapia ruchowa, stopniowy wzrost aktywności fizycznej - właśnie to musisz zapewnić osobie po udarze. Jeśli podejdziesz do terapii w sposób kompleksowy, pacjent będzie mógł samodzielnie służyć - jeść, iść do toalety, chodzić na spacery.

  1. Przepisywanie leków przeciwzakrzepowych. Jest to ważne dla zapobiegania zakrzepicy. Lekarz przepisuje pacjentowi leki przeciwpłytkowe i pośrednie leki przeciwzakrzepowe (aspiryna, dipirydamol, tiklopidyna, klopidogrel). Leki mają wiele przeciwwskazań, dlatego są indywidualnie dobierane przez specjalistę.
  2. Przepisywanie leków przeciwnadciśnieniowych. Ważne jest teraz kontrolowanie poziomu ciśnienia krwi, ponieważ nawet najmniejsze skoki mogą prowadzić do nieodwracalnych konsekwencji. Stosuje się te same leki, co w profilaktyce pierwotnej.
  3. Leczenie chirurgiczne (endarterektomia tętnicy szyjnej, stentowanie). Jest to wtórne zapobieganie udarowi, które ma na celu usunięcie zwężonej lub zniszczonej wewnętrznej ściany tętnicy szyjnej. Jeśli operacja się powiedzie, przepływ krwi w tym obszarze zostanie przywrócony. Jest stosunkowo bezpieczny i ma trwały efekt - pacjent staje się znacznie lepszy.

Dalszy stan zdrowia pacjenta będzie zależeć od tego, jak łatwo upłynie okres po udarze..

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Dystonią

  • Niedokrwienie
    Ciężkość w okolicy serca
    Ciężkość w okolicy serca jest objawem pewnego patologicznego procesu, który charakteryzuje się uczuciem dyskomfortu po lewej stronie klatki piersiowej i może mu towarzyszyć brak powietrza, ból, szybki puls.
  • Tętniak
    Panangin Forte
    Panangin Forte to węgierski lek wyprodukowany przez Kampanię Gedeon Richter. Lek stosuje się w celu poprawy procesów metabolicznych tkanki mięśnia sercowego, leczenia chorób takich jak arytmia, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, jako terapia wspomagająca w chorobie wieńcowej serca, której towarzyszą ataki dusznicy bolesnej i innych objawów.

O Nas

Około 60% wszystkich białek w ludzkim ciele to albumina, dlatego uważa się ją za główne białko osocza. Jest syntetyzowany przez hepatocyty komórek wątroby.