Struktura i funkcje ludzkiego serca

Serce jest częścią układu krążenia. Narząd ten znajduje się w przednim śródpiersiu (przestrzeń między płucami, kręgosłupem, mostkiem i przeponą). Skurcze serca są przyczyną przepływu krwi przez naczynia. Łacińska nazwa serca to cor, po grecku dla kardia. Z tych słów pochodziły takie terminy, jak „wieńcowy”, „kardiologia”, „kardiologiczny” i inne.

Struktura serca

Serce w jamie klatki piersiowej jest lekko przesunięte względem linii środkowej. Około jednej trzeciej z nich znajduje się po prawej stronie, a dwie trzecie - w lewej połowie ciała. Dolna powierzchnia narządu styka się z przeponą. Przełyk i duże naczynia (aorta, żyła główna dolna) sąsiadują z sercem z tyłu. Płuca zakrywają serce z przodu i tylko niewielka część jego ściany dotyka bezpośrednio ściany klatki piersiowej. Według frome, serce jest blisko stożka z zaokrąglonym wierzchołkiem i podstawą. Masa ciała wynosi średnio 300-350 gramów.

Kamery serca

Serce składa się z wnęk lub komór. Dwie mniejsze nazywane są przedsionkami, dwie duże komory to komory. Przegroda przedsionkowa oddziela prawą i lewą przedsionek. Prawa i lewa komora są oddzielone od siebie przegrodą międzykomorową. W rezultacie w sercu nie występuje mieszanie krwi żylnej i aortalnej.
Każda z przedsionków komunikuje się z odpowiednią komorą, ale otwór między nimi ma zastawkę. Zastawka między prawym przedsionkiem a komorą nazywa się zastawką trójdzielną lub trójdzielną, ponieważ składa się z trzech guzków. Zastawka między lewym przedsionkiem a komorą składa się z dwóch skrzydeł, w kształcie przypomina nakrycie głowy papieża - mitry, a zatem nazywa się bicuspid lub mitral. Zastawki komorowe przedsionkowe zapewniają jednokierunkowy przepływ krwi z przedsionka do komory, ale nie z powrotem..
Krew z całego ciała, bogata w dwutlenek węgla (żylny), jest gromadzona w dużych naczyniach: górnej i dolnej żyle głównej. Ich usta otwierają się w ścianie prawego przedsionka. Z tej komory krew przepływa do jamy prawej komory. Pień płucny dostarcza krew do płuc, gdzie staje się tętniczy. Przez żyły płucne wchodzi do lewego przedsionka, a stamtąd do lewej komory. Od ostatniego zaczyna się aorta: największe naczynie w ludzkim ciele, przez które krew dostaje się do mniejszego i wchodzi do ciała. Pień płucny i aorta są oddzielone od komór odpowiednimi zastawkami, które zapobiegają wstecznemu (wstecznemu) przepływowi krwi.

Struktura ściany serca

Mięsień sercowy (mięsień sercowy) stanowi większość serca. Mięsień sercowy ma złożoną strukturę warstwową. Grubość ściany serca waha się od 6 do 11 mm w różnych działach.
Układ przewodzący serca znajduje się w głębi ściany serca. Tworzy ją specjalna tkanina, która generuje i przewodzi impulsy elektryczne. Sygnały elektryczne pobudzają mięsień sercowy, powodując jego skurcz. W układzie przewodzącym występują duże formacje tkanki nerwowej: węzły. Węzeł zatokowy znajduje się w górnej części mięśnia sercowego prawego przedsionka. Wytwarza impulsy odpowiedzialne za pracę serca. W dolnym odcinku przegrody przedsionkowej znajduje się węzeł przedsionkowo-komorowy. Tak zwana wiązka Jego odchodzi od niego, dzieląc się na prawą i lewą nogę, które rozpadają się na coraz mniejsze gałęzie. Najmniejsze gałęzie układu przewodzącego nazywane są „włóknami Purkinjego” i mają bezpośredni kontakt z komórkami mięśniowymi w ścianie komór.
Komory serca wyłożone są wsierdziem. Jego fałdy tworzą zastawki serca, o których mówiliśmy powyżej. Zewnętrzną błoną serca jest osierdzie, które składa się z dwóch liści: ciemieniowego (zewnętrznego) i trzewnego (wewnętrznego). Trzewna warstwa osierdzia nazywa się nasierdziami. W szczelinie między zewnętrzną i wewnętrzną warstwą (liśćmi) osierdzia znajduje się około 15 ml surowiczego płynu, co zapewnia ich przesuwanie względem siebie.

Dopływ krwi, układ limfatyczny i unerwienie

Dopływ krwi do mięśnia sercowego odbywa się przez tętnice wieńcowe. Duże pnie prawej i lewej tętnicy wieńcowej rozpoczynają się od aorty. Następnie rozpadają się na mniejsze gałęzie zasilające mięsień sercowy.
Układ limfatyczny składa się z siatkowych warstw naczyń krwionośnych, które kierują limfę do kolektorów, a następnie do kanału piersiowego.
Praca serca jest kontrolowana przez autonomiczny układ nerwowy, niezależnie od ludzkiej świadomości. Nerw błędny ma działanie przywspółczulne, w tym spowalnia tętno. Współczulne nerwy przyspieszają i poprawiają czynność serca.

Fizjologia czynności serca

Główną funkcją serca jest kurczliwość. Ten narząd jest rodzajem pompy, zapewniającej stały przepływ krwi przez naczynia.
Cykl serca - powtarzające się okresy skurczu (skurcz) i rozluźnienia (rozkurcz) mięśnia sercowego.
Skurcz zapewnia wytrysk krwi z komór serca. Podczas rozkurczu potencjał energetyczny komórek serca jest przywracany.
Podczas skurczu lewa komora wyrzuca około 50–70 ml krwi do aorty. Serce pompuje od 4 do 5 litrów krwi na minutę. Pod obciążeniem objętość ta może osiągnąć 30 litrów lub więcej.
Skurczowi przedsionków towarzyszy wzrost ciśnienia w nich, a ujścia pustych żył wpływających do nich są zamknięte. Krew z przedsionków jest wyciskana do komór. Potem dochodzi do rozkurczu przedsionków, ciśnienie w nich spada, a zastawki trójdzielnej i zastawki mitralnej zamykają się. Rozpoczyna się skurcz komorowy, co powoduje przepływ krwi do tułowia płucnego i aorty. Kiedy kończy się skurcz, ciśnienie w komorach maleje, zawory pnia płucnego i aorty są zamknięte. Zapewnia to jednokierunkowy przepływ krwi w sercu..
W przypadku wad zastawki, zapalenia wsierdzia i innych stanów patologicznych aparat zastawki nie może zapewnić szczelności komór serca. Krew zaczyna płynąć wstecz, zaburzając kurczliwość mięśnia sercowego.
Skurcz serca zapewnia impulsy elektryczne występujące w węźle zatokowym. Impulsy te powstają bez zewnętrznego wpływu, to znaczy automatycznie. Następnie są prowadzone wzdłuż układu przewodzenia i pobudzają komórki mięśniowe, powodując ich kurczenie się..
Serce ma również aktywność wewnątrzmaciczną. Uwalnia biologicznie aktywne substancje do krwi, w szczególności przedsionkowy peptyd natriuretyczny, który promuje uwalnianie wody i jonów sodu przez nerki.

Animacja medyczna na temat „Jak działa ludzkie serce”:

Film edukacyjny na temat „Ludzkie serce: struktura wewnętrzna” (angielski):

Serce i naczynia krwionośne

Ludzki układ sercowo-naczyniowy jest zamknięty. Oznacza to, że krew przepływa tylko przez naczynia i nie ma wnęk, w których płynie krew. Dzięki pracy serca i rozgałęzionego układu naczyń krwionośnych każda komórka naszego ciała otrzymuje tlen i składniki odżywcze niezbędne do życia.

Zwróć uwagę na ustaloną nazwę - układ sercowo-naczyniowy. Mięsień sercowy, który pełni najważniejszą funkcję, zajmuje pierwsze miejsce. Przechodzimy do badania tego wyjątkowego narządu..

Serce

Część medycyny, która bada serce, nazywa się kardiologią (z innego greckiego: καρδία - serce i λόγος - badanie). Serce jest pustym narządem mięśniowym, który kurczy się z określonym rytmem przez całe życie człowieka.

Na zewnątrz serce pokryte jest workiem osierdziowym. Składa się z 4 komór: 2 komór - prawej i lewej oraz 2 przedsionków - prawej i lewej. Pamiętaj, że między komorami i przedsionkami znajdują się zastawki liściowe.

Pomiędzy prawym przedsionkiem a prawą komorą znajduje się zastawka trójdzielna (trójdzielna), między lewym przedsionkiem a lewą komorą znajduje się zastawka dwudzielna (mitralna).

Krew przemieszcza się jednokierunkowo w sercu: z przedsionków do komór, ze względu na obecność zastawek liściowych (przedsionkowo-komorowych) (z lat. Atrium - przedsionek i komory - komora).

Z lewej komory odchodzi największe ludzkie naczynie - aorta o średnicy 2,5 cm, w której krew przepływa z prędkością 50 cm na sekundę. Pień płucny odchodzi od prawej komory. Pomiędzy lewą komorą a aortą, a także prawą komorą i pniem płucnym znajdują się zastawki księżycowe.

Tkanka mięśniowa serca jest reprezentowana przez pojedyncze komórki - kardiomiocyty z poprzecznym prążkowaniem. Serce ma szczególną właściwość - automatyzację: serce izolowane od ciała nadal kurczy się bez zewnętrznych wpływów. Wynika to z obecności specjalnych komórek w tkance mięśniowej - komórek stymulatora (komórki stymulatora, atypowe kardiomiocyty), które same okresowo wytwarzają impulsy nerwowe.

W sercu znajduje się system przewodzenia, dzięki któremu wzbudzenie, które powstało w jednej części serca, stopniowo pokrywa inne części. W układzie przewodzącym rozróżnia się zatokę, węzły przedsionkowo-komorowe, wiązkę włókien His i Purkinjego. Serce jest w stanie zautomatyzować dzięki obecności tych przewodzących struktur.

Cykl serca

Praca serca składa się z trzech faz, które kolejno się zastępują:

    Skurcz przedsionkowy (z greckiego. Skurcz - zwężenie, skurcz)

Trwa 0,1 sekundy W tej fazie kurczą się przedsionki, zmniejsza się ich objętość, a krew z nich dostaje się do komór. Podczas tej fazy klapy są otwarte..

Trwa 0,3 sek. Klapy (przedsionkowo-komorowe) zawory są zamknięte, aby zapobiec cofaniu się krwi do przedsionków. Tkanka mięśniowa komór zaczyna się kurczyć, zmniejsza się ich objętość: otwierają się zastawki księżycowe. Krew jest wydalana z komór do aorty (z lewej komory) i tułowia płucnego (z prawej komory).

Diastole ogółem (z greckiego. Diastole - rozszerzenie)

Trwa 0,4 sek. W rozkurczu jamy serca rozszerzają się - mięśnie rozluźniają się, zamykają się zastawki księżycowe. Zawory klapowe są otwarte. W tej fazie przedsionki są wypełnione krwią, która pasywnie dostaje się do komór. Następnie cykl się powtarza.

Przebadaliśmy już cykl serca, ale chcę skupić twoją uwagę na niektórych szczegółach. W sumie jeden cykl trwa 0,8 sekundy. Atria odpoczywa 0,7 sekundy podczas skurczu komór i rozkurczu całkowitego, a komory odpoczywa 0,5 sekundy podczas skurczu przedsionków i rozkurczu ogólnego. Z powodu tak korzystnego energetycznie cyklu mięsień sercowy nie jest zmęczony w pracy..

Tętno (HR) można zmierzyć za pomocą pulsu - szarpanych skurczów ścian naczyń krwionośnych związanych z cyklem pracy serca. Średnie tętno jest normalne - 60-80 uderzeń na minutę. Sportowiec ma niższe tętno niż osoba nieprzeszkolona. Przy dużym wysiłku fizycznym tętno może wzrosnąć do 150 uderzeń / min.

Możliwe zmiany rytmu serca, w postaci odpowiednio jego nadmiernego zmniejszenia lub zwiększenia, rozróżniają: bradykardię (z greckiego. Βραδυ - wolny i καρδιά - serce) i tachykardię (z innego greckiego. Ταχύς - szybki i καρδία - serce). Bradykardia charakteryzuje się spadkiem częstości akcji serca do 30-60 uderzeń / min, tachykardią - powyżej 90 uderzeń / min.

Centrum regulacyjne układu sercowo-naczyniowego leży w rdzeniu przedłużonym i rdzeniu kręgowym. Przywspółczulny układ nerwowy zwalnia, a współczulny układ nerwowy przyspiesza bicie serca. Wpływają również czynniki humoralne (od lat. Humor - wilgoć), głównie hormony: nadnercza - adrenalina (poprawia czynność serca), tarczyca - tyroksyna (przyspiesza tętno).

Naczynia

Do tkanek i narządów krew przemieszcza się w naczyniach. Są one podzielone na tętnice, żyły i naczynia włosowate. Ogólnie rzecz biorąc, omówimy ich strukturę i funkcje. Chcę zauważyć: jeśli myślisz, że żyły przepływają przez żyły, a krew tętnicza przepływa przez tętnice, jesteś w błędzie. W następnym artykule znajdziesz konkretne przykłady, które obalają ten błąd..

Przez tętnice krew przepływa z serca do narządów wewnętrznych i tkanek. Mają grube ściany, które zawierają elastyczne i gładkie włókna mięśniowe. Ciśnienie krwi w nich jest najwyższe w porównaniu z żyłami i naczyniami włosowatymi, a zatem mają one powyżej grubą ścianę.

Wnętrze tętnicy wyłożone jest śródbłonkiem - komórkami nabłonkowymi, które tworzą pojedynczą warstwę cienkich komórek. Ze względu na obecność komórek mięśni gładkich w grubości ściany tętnice mogą się zwężać i rozszerzać. Przepływ krwi w tętnicach wynosi około 20-40 cm na sekundę.

Większość tętnic nosi krew tętniczą, ale nie wolno nam zapominać o wyjątkach: krew żylna płynie z prawej komory przez tętnice płucne do płuc.

Przez żyły krew płynie do serca. W porównaniu ze ścianą tętnicy żyły mają mniej elastycznych włókien mięśniowych. Ciśnienie krwi w nich jest małe, więc ściana żył jest cieńsza niż ściana tętnic.

Charakterystycznym znakiem żył (który zawsze zauważysz na schemacie) jest obecność zastawek w żyle. Zawory zapobiegają powrotnemu przepływowi krwi w żyłach - zapewniają jednokierunkowy ruch krwi. Przepływ krwi w żyłach wynosi około 20 cm na sekundę.

Wyobraź sobie: żyły podnoszą krew z nóg do serca, działając wbrew grawitacji. Pomagają w tym wspomniane zastawki i skurcze mięśni szkieletowych. Dlatego aktywność fizyczna jest bardzo ważna, w przeciwieństwie do braku aktywności fizycznej, która jest szkodliwa dla zdrowia, zakłócając przepływ krwi przez żyły.

Krew żylna jest głównie w żyłach, ale nie wolno nam zapominać o wyjątkach: żyły płucne z krwią tętniczą wzbogaconą tlenem po przejściu płuc są odpowiednie dla lewego przedsionka.

Najmniejsze naczynia krwionośne to naczynia włosowate (od łac. Capillaris - włosy). Ich ściana składa się z jednej warstwy komórek, która umożliwia wymianę gazową i procesy metaboliczne różnych substancji (składników odżywczych, produktów ubocznych) między komórkami otaczającymi naczynka włosowate a krwią naczynia włosowatego. Prędkość przepływu krwi przez naczynia włosowate jest najniższa (w porównaniu z tętnicami, żyłami) - wynosi 0,05 mm na sekundę, co jest niezbędne w procesach metabolicznych.

Całkowite światło naczyń włosowatych jest większe niż światło tętnic i żył. Są odpowiednie dla każdej komórki naszego ciała, są łącznikiem, przez który tkanki otrzymują tlen, składniki odżywcze.

Gdy krew przepływa przez naczynia włosowate, traci tlen i jest nasycona dwutlenkiem węgla. Dlatego na powyższym zdjęciu widać, że najpierw krew w naczyniach włosowatych jest tętnicza, a następnie - żylna.

Hemodynamika

Hemodynamika to proces krążenia krwi. Ważnym wskaźnikiem jest ciśnienie krwi - ciśnienie wywierane przez krew na ścianki naczyń krwionośnych. Jego wartość zależy od siły skurczu serca i odporności naczyń krwionośnych. Istnieje skurczowe (średnio 120 mm Hg) i rozkurczowe (średnio 80 mm Hg) ciśnienie krwi.

Skurczowe ciśnienie krwi oznacza ciśnienie w krwioobiegu w momencie skurczu serca, rozkurczowe - w momencie jego rozluźnienia.

Przy wysiłku fizycznym i stresie wzrasta ciśnienie krwi, puls przyspiesza. Podczas snu spada ciśnienie krwi, podobnie jak częstość akcji serca.

Ciśnienie krwi jest ważnym wskaźnikiem dla lekarza. Ciśnienie krwi można zwiększyć u pacjenta z chorobą nerek, nadnerczy, dlatego niezwykle ważne jest poznanie i kontrolowanie jego poziomu.

Zwiększone ciśnienie krwi, na przykład 220/120 mm RT. Sztuka. lekarze nazywają nadciśnienie tętnicze (od greckiego nadmiernie - nadmiernie; nadciśnienie nie jest całkiem słuszne, nadciśnienie tętnicze jest podwyższonym napięciem mięśniowym), a zmniejszenie, na przykład, do 90/60 mm. Hg. Sztuka. będzie nazywane niedociśnieniem tętniczym (od greckiego. hipo - poniżej, poniżej).

Każdy z nas prawdopodobnie przynajmniej raz w życiu doświadczył niedociśnienia ortostatycznego - spadku ciśnienia krwi podczas gwałtownego wzrostu z pozycji siedzącej lub leżącej. Towarzyszą temu łagodne zawroty głowy, ale mogą również prowadzić do omdlenia, utraty przytomności. Niedociśnienie ortostatyczne może (w granicach normy) wystąpić u młodzieży.

Istnieje nerwowa regulacja hemodynamiki, polegająca na oddziaływaniu na naczynia włókien współczulnego układu nerwowego, który zwęża naczynia (wzrost ciśnienia), przywspółczulny układ nerwowy, który rozszerza naczynia (odpowiednio zmniejsza ciśnienie).

Czynniki humoralne, które rozprzestrzeniają się w płynach ustrojowych, wywierają również wpływ na światło naczyń krwionośnych. Wiele substancji ma działanie zwężające naczynia krwionośne: wazopresyna, noradrenalina, adrenalina, inna część ma działanie rozszerzające naczynia - acetylocholina, histamina, tlenek azotu (NO).

Choroby

Miażdżyca (grecka athḗra - gnojówka + sklḗrōsis - stwardnienie) jest przewlekłą chorobą tętnic wynikającą z naruszenia metabolizmu tłuszczów i białek w nich. W przypadku miażdżycy naczyń krwionośnych tworzy się płytka cholesterolowa, która stopniowo powiększa się, powodując całkowite zablokowanie naczynia.

Płytka zwęża światło naczynia, zmniejszając ilość krwi przepływającej przez nie do narządu. Miażdżyca często dotyka naczyń krwionośnych zasilających serce - tętnice wieńcowe. W takim przypadku choroba może objawiać się bólem serca przy niewielkim wysiłku fizycznym. Jeśli miażdżyca wpływa na naczynia mózgowe, pamięć pacjenta, koncentracja, funkcje poznawcze (intelektualne).

W pewnym momencie płytka miażdżycowa może pęknąć, w tym przypadku dzieje się coś niesamowitego: krew zaczyna koagulować bezpośrednio w naczyniu, ponieważ komórki reagują na pęknięcie płytki, jak uszkodzenie naczynia! Powstaje zakrzep, który może zatkać światło naczynia, po czym krew całkowicie przestaje płynąć do narządu, który dostarcza to naczynie krwionośne.

Ten stan nazywa się atakiem serca (łac. Infarcire - „fill, stuff”) - ostre ustanie przepływu krwi ze skurczem lub zablokowaniem tętnic. Zawał serca wyraża się w martwicy tkanek narządów z powodu ostrego braku dopływu krwi. Zawał mózgu nazywa się udarem (łac. Insultus - atak, udar).

© Bellevich Yuri Sergeevich 2018-2020

Artykuł napisał Bellevich Jurij Siergiejewicz i jest jego własnością intelektualną. Kopiowanie, rozpowszechnianie (w tym kopiowanie na inne strony i zasoby w Internecie) lub jakiekolwiek inne wykorzystanie informacji i przedmiotów bez uprzedniej zgody właściciela praw autorskich podlega prawu. W sprawie materiałów do artykułu i zgody na ich użycie prosimy o kontakt Bellevich Yuri.

Serce, jego struktura i praca. Kamery i zawory ludzkiego serca

Serce to wydrążony, muskularny organ w kształcie stożka. Serce znajduje się w skrzyni, za mostkiem. Rozszerzona część - podstawa - jest skierowana do góry, do tyłu i w prawo, a wąski szczyt jest skierowany w dół, do przodu i w lewo. Dwie trzecie serca znajduje się w lewej połowie klatki piersiowej, jedna trzecia leży w prawej połowie.

Struktura ludzkiego serca

Ściany serca mają trzy warstwy:

  • Zewnętrzna warstwa pokrywająca powierzchnię serca jest reprezentowana przez komórki surowicze i nazywa się nasierdzie;
  • środkowa warstwa jest utworzona przez specjalną prążkowaną tkankę mięśniową. Skurcz mięśnia sercowego, chociaż jest prążkowany, występuje mimowolnie. Grubość ściany mięśniowej przedsionków jest mniej wyraźna niż ściana mięśniowa komór. Środkowa warstwa nazywa się mięśnia sercowego;
  • warstwa wewnętrzna - wsierdzie - jest reprezentowana przez komórki śródbłonka. Wykłada komory serca od wewnątrz i tworzy zastawki serca.
Struktura ściany serca

Serce znajduje się w worku osierdziowym - osierdzie, które uwalnia płyn, który zmniejsza tarcie serca podczas skurczów.

Serce podzielone jest ciągłą przegrodą podłużną na dwie połowy, które nie komunikują się między sobą - prawą i lewą (komory serca):

  • W górnej części obu połówek znajduje się prawy i lewy przedsionek;
  • w dolnej części - prawa i lewa komora.

Zatem ludzkie serce jest czterokomorowe.

Kamery ludzkiego serca

Z powodu większego rozwoju mięśnia sercowego (duże obciążenie) ściany lewej komory są znacznie grubsze niż ściany prawej komory.

Krew ze wszystkich części ciała wchodzi do prawego przedsionka poprzez górną i dolną żyłę główną. Z prawej komory dochodzi pień płucny, przez który krew żylna dostaje się do płuc.

Cztery żyły płucne wpływają do lewego przedsionka, niosąc krew tętniczą z płuc. Aorta wyłania się z lewej komory, przenosząc krew tętniczą do krążenia płucnego.

  • W jego prawej połowie jest krew żylna;
  • po lewej - tętnicze.

Zastawki serca

Atria i komory komunikują się ze sobą przez otwory przedsionkowo-komorowe wyposażone w zastawki skrzydłowe.

  • Między prawym przedsionkiem a prawą komorą zastawka ma trzy zastawki (trójdzielny) - zastawka trójdzielna.
  • między lewym przedsionkiem a lewą komorą - dwa guzki (bicuspid) - zastawka mitralna.

Pasma ścięgien są przymocowane do wolnych krawędzi zaworów skierowanych w stronę komory. Na drugim końcu są przymocowane do ściany komory. To nie pozwala im wyjść w kierunku przedsionków i nie pozwala na odwrotny przepływ krwi z komór do przedsionków..

Zastawki ludzkiego serca

W aorcie, na granicy z lewą komorą i pniu płucnym, na granicy z prawą komorą znajdują się zastawki w postaci trzech kieszeni, które otwierają się w kierunku przepływu krwi w tych naczyniach. Ze względu na swój kształt zawory nazywane są księżycowymi. Wraz ze spadkiem ciśnienia w komorach są wypełnione krwią, ich krawędzie zamykają się, zamykając światło aorty i tułowia płucnego, i zapobiegają powrotowi krwi do serca.

W procesie pracy serca mięsień sercowy wykonuje świetną robotę. Dlatego potrzebuje stałego dopływu składników odżywczych, tlenu i usuwania produktów rozpadu. Serce otrzymuje krew tętniczą z dwóch tętnic - prawej i lewej, które zaczynają się od aorty pod guzkami zastawek księżycowych. Położone na granicy między przedsionkami i komorami w formie korony lub wieńca, tętnice te nazywane są wieńcowymi (wieńcowymi). Z mięśnia sercowego krew zbiera się w żyłach serca, które wpływają do prawego przedsionka.

Przyczyną przepływu krwi przez naczynia krwionośne jest różnica ciśnień w tętnicach i żyłach. Ta różnica ciśnień jest tworzona i utrzymywana przez rytmiczne skurcze serca. Serce człowieka w spoczynku wykonuje około 70 rytmicznych skurczów na minutę, pompując około 5 litrów krwi. Przez 70 lat życia jego serce pompuje około 150 tysięcy ton krwi - niesamowita wydajność dla narządu ważącego 300 g! Powodem tego występu jest rytmiczna natura skurczów serca..

Cykl czynności serca składa się z trzech faz: skurcz przedsionków, skurcz komorowy, pauza ogólna. Pierwsza faza trwa 0,1 s, druga 0,3, a trzecia 0,4 s. Podczas ogólnej przerwy zarówno przedsionki, jak i komory są rozluźnione.

Podczas cyklu sercowego skurcze przedsionków 0,1s i 0,7s są w stanie rozluźnienia; komory kurczą się o 0,3 s, a 0,5 s do odpoczynku. To wyjaśnia zdolność mięśnia sercowego do pracy bez zmęczenia przez całe życie..

Automatyzacja serca

W przeciwieństwie do prążkowanych mięśni szkieletowych, włókna mięśnia sercowego są połączone procesami, dlatego wzbudzenie z jednej części serca może rozprzestrzeniać się na inne włókna mięśniowe.

Skurcze serca są mimowolne. Osoba nie może zwiększyć lub zmienić częstości akcji serca. Jednocześnie serce jest automatyczne. Oznacza to, że powstają w nim impulsy prowadzące do skurczu, podczas gdy dochodzą one do mięśni szkieletowych poprzez włókna odśrodkowe z ośrodkowego układu nerwowego.

Serce żaby, umieszczone w roztworze zastępującym krew, nadal rytmicznie kurczy się przez długi czas. Nie można znaleźć przyczyny automatyzacji serca do końca. Jednak badania elektrofizjologiczne wykazały, że w komórkach układu przewodzącego serca rytmicznie zachodzą zmiany potencjału błony komórkowej, powodując pojawienie się wzbudzenia, które powoduje skurcz mięśnia sercowego.

Nerwowa i humoralna regulacja czynności serca człowieka

Częstotliwość i siła skurczów serca w ciele są regulowane przez układ nerwowy i hormonalny. Serce unerwione jest przez nerw błędny i współczujące nerwy. Nerw błędny spowalnia częstotliwość skurczów i zmniejsza ich siłę. Wręcz przeciwnie, nerwy współczulne zwiększają częstotliwość i siłę skurczów.

Niektóre substancje wydzielane przez różne narządy do krwi wpływają na czynność serca. Hormon nadnerczy - adrenalina, podobnie jak nerwy współczulne, zwiększa częstotliwość i siłę skurczów serca. Dlatego regulacja neurohumoralna zapewnia dostosowanie serca, a tym samym intensywność krążenia krwi do potrzeb organizmu i warunków środowiskowych.

Puls i jego definicja

W czasie skurczów serca krew jest wyrzucana do aorty, a ciśnienie w tej ostatniej wzrasta. Fala wysokociśnieniowa rozchodzi się przez tętnice do naczyń włosowatych, powodując falowe oscylacje ścian tętnic. Te rytmiczne fluktuacje w ścianie naczyń tętniczych wywołane pracą serca nazywane są pulsem.

Puls można łatwo wyczuć na tętnicach leżących na kości (wiązka, skronia itp.); najczęściej na tętnicy promieniowej. Na podstawie tętna możesz określić częstotliwość i siłę skurczów serca, które w niektórych przypadkach mogą służyć jako znak diagnostyczny. U zdrowego człowieka puls jest rytmiczny. W przypadku chorób serca można zaobserwować zaburzenia rytmu - arytmię.

MedGlav.com

Medyczny katalog chorób

Anatomiczna struktura i funkcja serca.

SERCE.


SERCE jest centralnym narządem układu sercowo-naczyniowego, który zapewnia swoim rytmicznym skurczom ciągły ruch (krążenie) krwi w ciele. Serce znajduje się w klatce piersiowej między dwoma płucami przepony (niedrożność klatki piersiowej i brzucha).

Jest to wydrążony narząd mięśniowy podzielony na cztery komory: prawa i lewa przedsionki i prawa i lewa komora.
Zarówno przedsionki, jak i komory są oddzielone od siebie przegrodą: przedsionkową i międzykomorową. Atria to wnęki, które pobierają krew z żył i wpychają ją do komór, które wyrzucają krew do tętnic: prawa komora do tętnicy płucnej, lewa do aorty.

Prawa i lewa komora serca nie komunikują się ze sobą (dlatego mówią o prawym i lewym sercu). U płodu, gdy nadal nie ma oddychania płucnego, w przegrodzie między przedsionkami występuje owalny otwór, który zwykle zarasta po urodzeniu płodu; w rzadkich przypadkach obecnie wykonuje się otwory w szwie sercowo - przedsionkowym.

Ściany serca są wykonane z tkanki mięśniowej (mięsień sercowy, jego wgłębienia są wyłożone gładką błyszczącą tkanką - wsierdzie; na zewnątrz jest pokryty osłonką osierdziową, która ma 2 liście, z których jeden jest zespolony z mięśnia sercowego i tworzy zamknięty worek wokół serca - koszulę serca. Serce ma kształt stożka, którego podstawa jest skierowana do góry i do tyłu do kręgosłupa, i (zwana wierzchołkiem serca) - w dół do lewej do 5. przestrzeni międzyżebrowej. Przedsionki znajdują się u podstawy serca, zajmując około 1/3 jego osi wzdłużnej, a komory zajmują bardzo stożek z eh o górze.

W sercu są:

  • przednia powierzchnia, utworzona głównie przez prawą komorę i skierowana w stronę mostka i żeber,
  • niższy, utworzony głównie przez lewą komorę i skierowany w stronę przepony,
  • oraz plecy utworzone przez lewe przedsionek skierowane w stronę kręgosłupa, a przed nim leżący przełyk.

Wymiary serca to: wzdłuż długiej osi 12-13 cm, wzdłuż poprzecznej - 9-10,5 cm Grubość ściany mięśniowej lewej komory wynosi 10-15 mm, lewy przedsionek 2-3 mm, komora 5-8 mm.
Różnica w grubości prawej i lewej komory zależy od faktu, że prawa komora napędza krew w krótkim, małym kręgu krążenia krwi i tylko przez płuca, gdzie opór przepływu krwi jest niewielki, a po lewej - w dużym kole, tj. W całym ciele z dużą ilością naczynia o krętej i trudnej ścieżce (patrz. krążenie krwi).

Średnia waga serca mężczyzn wynosi 300 g, dla kobiet - 250 g. Granice serca w projekcji na przednią ścianę klatki piersiowej powstają po lewej - lewej komorze, prawym przedsionku: są one określane przez stukanie, transmisję rentgenowską i inne metody diagnostyczne.
Zmiana granic wskazuje na bolesne rozszerzanie się wnęk, pogrubienie (przerost) mięśni ścian.

Każde atrium ma kształt czworościennej wnęki, powiększonej specjalnymi kieszeniami - uszami. Górna i dolna żyła główna przepływają do prawego przedsionka, a prawa i lewa żyła płucna wpływają do lewego przedsionka. Każda z przedsionków komunikuje się z odpowiednią komorą otworu przedsionkowo-komorowego. W tych dziurach są zawory, otwierający się w kierunku komór: w lewej - dwudzielny, w prawej - trójdzielny.
Od ścian komór do krawędzi zastawki znajdują się włókna ścięgien, które zapobiegają obracaniu się zastawek w przedsionku w momencie skurczu komorowego (skurcz).

Główne naczynie ciała wychodzi z lewej komory - aorta, z prawej - tętnica płucna. W miejscu wyjścia każdego z tych naczyń znajdują się zastawki półksiężycowate trójdzielne, które otwierają się w kierunku naczyń. Dzięki takiemu układowi krew swobodnie przepływa z żył do przedsionków i z przedsionków, gdy kurczą się one do komór. W przypadku skurczów komór krew z nich jest wprowadzana do aorty i tętnicy płucnej, ale nie z powrotem do przedsionków, ponieważ zastawki w czasie skurczu komorowego są zamykane przez ciśnienie krwi; krew z komór swobodnie przenika przez tętnicę płucną do aorty, ale nie może wrócić do rozluźnienia (rozkurczu) komór, ponieważ zapobiegają temu zastawki księżycowe, które są trzaskane siłą ciśnienia krwi w naczyniach. Tak więc zastawki serca określają kierunek przepływu krwi w sercu: od żył do przedsionków, od przedsionków do komór, od komór do dużych naczyń.

Wszelkie bolesne zmiany w zastawkach (reumatyczne i inne, patrz Wady serca) zaburzają prawidłowy przepływ krwi w sercu i całym ciele oraz jego narządach. Podczas słuchania serca zamknięcie zaworów i skurcz jego komór są odbierane jako dźwięki serca. Przy bolesnych zmianach w zaworach zamiast tonów lub wraz z nimi słychać hałas, spowodowany przepływem krwi przez zwężone otwory.


Mięsień sercowy ma właściwość automatyzm, to znaczy, jego redukcje są mimowolne i nie zatrzymują się przez całe życie przez jedną minutę.
Ale jego aktywność, częstotliwość i siła skurczu są regulowane przez centralny układ nerwowy (w zależności od potrzeb organizmu) przez dwa nerwy:

  • wędrowanie - spowalnianie częstotliwości skurczów i osłabianie ich siły,
  • sympatyczny - zwiększający skurcze i zwiększający ich siłę.

Skurcze mięśni prawej i lewej połowy pojawiają się jednocześnie, ale najpierw są skurczone przedsionki, a komory są rozluźnione; kiedy krew z przedsionków jest pompowana do komór, zaczynają się skurcze komór. Ścisła sekwencja skurczów części serca wynika ze specjalnego, przewodzącego układu pobudzenia serca (tzw. jego pakiet ), znajduje się w przegrodzie międzyprzedsionkowej, a stamtąd dwie nogi wchodzą w mięsień prawej i lewej komory. Naruszenie tego układu przewodzącego powoduje poważne zaburzenia czynności serca.

Serce otrzymuje krew z układu tętnic wieńcowych rozciągających się z aorty. Końcowe gałęzie tych naczyń nie komunikują się ze sobą, dlatego zwężenie lub zatkanie gałęzi naczyń wieńcowych prowadzi do poważnego niedożywienia mięśnia sercowego, a nawet do jego lokalnej martwicy (zawał mięśnia sercowego). Mięsień sercowy jest przebity przez dużą liczbę wrażliwych nerwów, które powodują silny ból przy każdym naruszeniu dopływu krwi (na przykład z dusznicą bolesną).

Serce jest głównym narządem krążenia krwi: funkcje i cechy strukturalne

Jeśli zapytasz przeciętnego człowieka, co jest najważniejszym organem w ludzkim ciele, odpowiedzią jest mózg lub serce. Zostało to udowodnione przez pionierów medycyny setki, a nawet tysiące lat temu. Mała torebka, która jest wystarczająco silna, aby dostarczyć krew do naszego ciała, a jednocześnie tak delikatna, że ​​nawet zwykłe przeziębienie może być dla niej śmiertelne. Co tak naprawdę reprezentuje to ciało?

Informacje ogólne

Serce to wydrążony organ, który działa jak kolektor i pompa krwi. Powstaje z tkanki mięśniowej i ma kształt stożka, którego wnęka jest podzielona na cztery komory: dwie przedsionki i dwie komory. Istnieje inny podział: tętnicze i żylne serce. „Tętnica” obejmuje lewe przedsionek i komorę, a „żylne” obejmuje prawe przedsionek i komorę.

Przez całe życie serce nieustannie pracuje, czyli rytmicznie kurczy się i relaksuje. Nazywa się to cyklem serca. Zwykle jego czas trwania jest krótszy niż sekunda, a liczba skurczów na minutę może wynosić od czterdziestu (z bradykardią) do stu pięćdziesięciu (z tachykardią). Kształt i rozmiar serca zależą od budowy osoby, płci, stanu zdrowia itp..

Anatomia człowieka: gdzie jest serce?

Uważa się, że serce osoby znajduje się po lewej stronie klatki piersiowej. Nie jest to jednak do końca prawda. W rzeczywistości znajduje się prawie na środku klatki piersiowej i jest tylko nieznacznie przesunięty w lewo. Na zewnątrz ten mięsień jest pokryty dodatkową ochroną - osierdziem. Oddziela serce od sąsiednich narządów wewnętrznych. W zależności od rodzaju budowy ciała wyróżnia się trzy typy pozycji serca: pionową, poziomą i ukośną. Z przodu serce jest prawie całkowicie zamknięte przez lewe płuco i wstępującą aortę.

Ludzkie serce jest czterokomorowe. Oznacza to, że stożek mięśniowy jest podzielony na cztery komory: przedsionki i komory serca. Są one oddzielone od siebie cienkimi ściankami, aby krew z różnych kręgów krwi nie mieszała się. Naczynia wpływają do przedsionków i odpowiednio wychodzą z komór. Górna i dolna żyła główna doprowadzają krew do prawego przedsionka, a żyły płucne do lewej. Z prawej komory wywodzi się tętnica płucna, inaczej zwana tułowiem, a od lewej - główny pień naczyniowy ciała - aorta. Naczynia sercowe powodują powstawanie krążenia krwi.

Aby krew krążyła tylko w jednym kierunku i nie wracała, między sercem znajdują się zastawki: mitralna, trójdzielna, aortalna i płucna. Siła, z jaką mięsień sercowy kurczy się w celu wydalenia krwi, rozszerza zastawki, umożliwiając przepływ płynu do leżącej poniżej komory. Ale gdy tylko ciśnienie spadnie, zawory zamykają się i szczelnie blokują otwór w przegrodzie.

Dopływ krwi do serca

Serce jest pompą, która stale destyluje krew przez ciało, odżywiając jego tkanki, ale musi także utrzymywać swoje funkcje życiowe. W tym celu dochodzi do wieńcowego przepływu krwi. Natychmiast po tym, jak aorta opuści lewą komorę i przejdzie do jej wstępującej części, naczynia serca - dwie tętnice wieńcowe: prawa i lewa - odchodzą od niej. Dostarczają krew do mięśnia sercowego.

Prawa tętnica przechodzi wzdłuż powierzchni prawej komory, przegrody serca i wchodzi do tylnej ściany lewej komory. Lewa tętnica wieńcowa karmi wszystko inne, a aby pokryć tak duże terytorium, należy ją podzielić na trzy kolejne gałęzie: zstępujące przednie i tylne oraz otoczkę.

W stanie spoczynku lub snu serce potrzebuje mililitra krwi na każdy gram masy na minutę, czyli około 150-200 mililitrów. Ale podczas ciężkiej pracy fizycznej, uprawiania sportu lub stresu prędkość przepływu krwi w tętnicach wieńcowych może wzrosnąć pięć razy.

Regulacja nerwowa

Struktura i funkcje serca sugerują złożoną regulację nerwową przez układ współczulny, przywspółczulny i ośrodkowy układ nerwowy. W rdzeniu przedłużonym znajdują się ośrodki odpowiedzialne za tętno. Z nich włókna nerwowe opadają do rdzenia kręgowego, a następnie, wplatając się w pnie, przez łańcuch zwojów wchodzą do tkanki serca.

Włókna współczulne wysyłają impulsy, które przyspieszają bicie serca i rozszerzają naczynia wieńcowe. Parasympatyczna unerwienie zapewnia przeciwne skutki: spowolnienie skurczów mięśnia sercowego i zwężenie tętnic wieńcowych. Wrażliwe włókna, które łączą się z rdzeniem kręgowym i mózgiem, są odpowiedzialne za ból..

Tkanka serca

Struktura i funkcje serca są określone przez specyficzną strukturę histologiczną. Główną masą tego narządu jest mięsień utworzony z prążkowanej tkanki prążkowanej. Komórki tworzące włókna kurczliwe nazywane są kardiomiocytami. Różnią się od innych mięśni w ciele łatwiejszym rozprowadzaniem sygnałów elektrycznych, co pozwala dość szybko skurczyć się sercu.

Drugą cechą tego mięśnia jest to, że stałe skurcze występują naprzemiennie z okresami relaksacji, zapobiegając w ten sposób „zmęczeniu” organizmu. To specyficzne zachowanie serca wynika z faktu, że niektóre rodzaje kardiomiocytów mogą niezależnie generować potencjał czynnościowy i go utrzymywać. Ten system nazywa się przewodzącym..

Układ przewodzący (rozruszniki serca)

Układ przewodzący jest zlepkiem atypowych komórek mięśniowych, które zapewniają skoordynowaną pracę wszystkich części serca. Składa się z dwóch części:

  • sinus-atrial (węzeł zatokowo-przedsionkowy i wiązki międzywęzłowe);
  • przedsionkowo-komorowy (węzeł przedsionkowo-komorowy, wiązka His i włókna Purkinjego).

Sterownik rytmu pierwszego rzędu to węzeł zatokowo-przedsionkowy. Znajduje się w pobliżu wierzchołka serca i generuje impulsy o częstotliwości od sześćdziesięciu do osiemdziesięciu razy na minutę. To odpowiada normalnemu tętnu. Czasami z powodu procesów patologicznych ta sekcja mięśnia sercowego jest usuwana z układu przewodzącego, a następnie węzeł przedsionkowo-komorowy staje się rozrusznikiem serca. Potrafi wytwarzać wyładowania elektryczne o częstotliwości od czterdziestu do sześćdziesięciu razy na minutę. To wystarczy, aby utrzymać normalny przepływ krwi. Węzeł znajduje się w przegrodzie, która oddziela przedsionki i komory serca..

Jego pakiet może utrzymać tempo skurczu tylko czterdzieści razy na minutę. Jest zbyt wolny, dlatego gdy zawodzi przedsionkowo-komorowy węzeł, u osoby wszczepia się sztuczny rozrusznik serca. Włókna Purkinjego, znajdujące się w grubości mięśnia sercowego komory, zapewniają przewodzenie impulsów nerwowych na całej ich powierzchni.

Fizjologia czynności serca

Serce to autonomiczny debugowany mechanizm, który nigdy się nie zatrzymuje, ponieważ konsekwencje takiego „wytchnienia” mogą być śmiertelne dla organizmu. Lekarze i naukowcy badają to ciało od dziesiątek, może setek lat, aby zrozumieć zasady jego pracy, funkcji i zadań. Ponadto znajomość budowy i fizjologii serca pomaga go „naprawić”.

Wyróżnia się następujące funkcje tkanki serca:

  1. Automatyzacja: generujące impulsy skurcze rytmiczne.
  2. Pobudliwość: mięśnie mogą być wzbudzane przez wpływy zewnętrzne.
  3. Przewodnictwo: potencjały elektryczne wytwarzane przez rozruszniki serca przechodzą przez cały system przewodzący.
  4. Kurczliwość: siła, z jaką skurcze odcinków serca są bezpośrednio zależne od długości włókien aktyny i miozyny w kardiomiocytach.
  5. Ogniotrwałość: zdolność do „odpoczynku”.

Wszystkie te funkcje mają na celu wykonanie jedynego ważnego zadania: dostarczanie krwi pod ciśnieniem do łożyska krążenia.

Kręgi Krążeniowe

Struktura serca i kręgów krążenia krwi są ze sobą ściśle powiązane. Komory prawej i lewej połowy serca są izolowane, aby krew o różnym nasyceniu tlenem nie mieszała się. Układ krwionośny jest zamknięty, zapewnia stały ciągły przepływ krwi do tkanek i narządów, dostarczając im niezbędnych substancji i przyjmując produkty przemiany materii.

Rozróżnij małe i duże koła krążenia krwi. Duże koło zaczyna się od aorty, opuszczając lewą komorę, a kończy górną i dolną żyłą główną w prawym przedsionku. Krew płynie w tę stronę co pół minuty. Krążenie płucne, zwane także płucnym, zaczyna się od pnia płucnego, który opuszcza prawą komorę. Stamtąd krew dostaje się do płuc, wzbogaca się w tlen i wraca do serca przez żyły płucne wpływające do lewej komory. Cała droga płynowa zajmuje pięć sekund. Ta prędkość pozwala utrzymać stały skład gazu krwi tętniczej.

Praca serca

Cechy strukturalne ludzkiego serca są określone przez fakt, że musi on stale wykonywać swoją pracę. Każdą redukcję można podzielić na trzy etapy lub fazy:

  1. Krew dostaje się do przedsionków, rozciąga je i zwiększa ciśnienie, z którego kurczą się ściany komór. Zawory otwierają się, wpuszczając krew do komór. Proces ten zajmuje 0,11 sekundy.
  2. Podczas gdy przedsionki rozluźniają się po pracy, ciśnienie w jamie komorowej wzrasta i jednocześnie wpychają krew do dużych i małych kręgów krążenia. Ta faza trwa 0,32 sekundy..
  3. Gdy krew przepływa przez naczynia, komory mogą się rozluźnić. Jednocześnie przedsionki są wypełnione nową porcją płynu. Odpoczynek zajmuje tylko 0,4 sekundy.

Tylko jeden cykl zajmuje około 0,85 sekundy. U zdrowej osoby serce wykonuje od 60 do 80 cykli na minutę.

Objawy choroby serca

Z reguły ludzie nie lubią odwiedzać lekarza i ignorują sygnały organizmu, powiadamiając, że nie wszystko jest z nim w porządku. Takie „znaki” obejmują:

  • ból w klatce piersiowej (ostry, zwężający, zszywający, pieczący itp.);
  • kołatanie serca
  • duszność (szczególnie w spoczynku);
  • niebieskie opuszki palców i usta (od zimna);
  • kaszel lub krwioplucie.

Jeśli poczujesz jeden lub więcej z powyższych objawów, jest to okazja, aby pomyśleć o tym, że serce wymaga Twojej uwagi i troski. Bardziej złożone znaki, takie jak zaburzenia rytmu, obecność hałasu i inne, można wykryć za pomocą specjalnego sprzętu: elektrokardiografu, ultrasonografii lub rentgena.

Cechy struktury ludzkiego serca

Aby zapewnić odpowiednie odżywianie narządów wewnętrznych, serce pompuje średnio siedem ton krwi dziennie. Jego rozmiar jest równy zaciśniętej pięści. Przez całe życie narząd ten wykonuje około 2,55 miliarda uderzeń. Ostateczne formowanie serca następuje w 10. tygodniu rozwoju płodu. Po urodzeniu rodzaj hemodynamiki zmienia się radykalnie - od karmienia łożyska matki do niezależnego oddychania płucnego.

Struktura ludzkiego serca

Włókna mięśniowe (mięsień sercowy) są dominującym typem komórek serca. Stanowią jego masę i znajdują się w środkowej warstwie. Na zewnątrz narząd jest pokryty nasierdziami. Jest na poziomie przywiązania aorty i tętnicy płucnej, owinięty, skierowany w dół. W ten sposób powstaje worek osierdziowy - osierdzie. Zawiera około 20 - 40 ml przezroczystego płynu, który zapobiega sklejaniu się arkuszy i obrażeniom podczas skurczów.

Wewnętrzna skorupa (wsierdzie) składa się na dwie części w miejscach przejścia przedsionków do komór, ujścia pni aorty i płuc, tworząc zastawki. Ich skrzydła są przymocowane do pierścienia tkanki łącznej, a wolna część jest poruszana przez przepływ krwi. Aby zapobiec zamianie się części w przedsionek, przymocowane są do nich nici (akordy), rozciągające się od mięśni brodawkowych komór.

Serce ma następującą strukturę:

  • trzy skorupy - wsierdzie, mięśnia sercowego, nasierdzia;
  • worek osierdziowy;
  • tętnicze komory krwi - lewy przedsionek (LP) i komora (LV);
  • oddziały z krwią żylną - prawy przedsionek (PP) i komora (RV);
  • zastawki między LP i LV (mitralne) i trójdzielnym po prawej;
  • dwie zastawki rozróżniają komory i duże naczynia (aorta po lewej i tętnica płucna po prawej);
  • przegroda dzieli serce na prawą i lewą połowę;
  • naczynia odprowadzające, tętnice - płucne (krew żylna z trzustki), aorta (tętnicza z lewej komory);
  • przynosząc żyły - płucne (z krwią tętniczą) wchodzą do LP, żyła główna przepływa do PP.

A oto więcej o położeniu serca po prawej stronie.

Anatomia wewnętrzna i cechy strukturalne zastawek, przedsionków, komór

Każda część serca ma swoją funkcję i cechy anatomiczne. Ogólnie rzecz biorąc, LV jest silniejszy (w porównaniu do prawego), ponieważ zmusza krew do przemieszczania się w tętnicach, przezwyciężając wysoki opór ścian naczyń. PP rozwija się bardziej niż po lewej, otrzymuje krew z całego organizmu, a lewa jest tylko z płuc.

Która strona serca osoby

U ludzi serce znajduje się po lewej stronie pośrodku klatki piersiowej. Główna część znajduje się w tym obszarze - 75% całkowitej objętości. Jedna trzecia wykracza poza środkową linię do prawej połowy. W tym przypadku oś serca biegnie ukośnie (kierunek skośny). Ta sytuacja jest uważana za klasyczną, ponieważ występuje u zdecydowanej większości dorosłych. Ale możliwe są opcje:

  • dekstrokardia (prawostronna);
  • prawie poziomo - z szeroką, krótką skrzynią;
  • blisko pionu - w cienkim.

Gdzie jest serce osoby

Serce człowieka znajduje się w klatce piersiowej między płucami. Od wewnątrz przylega do mostka, a dno jest ograniczone przeponą. Otacza torbę osierdziową - osierdzie. Ból w sercu pojawia się po lewej stronie w pobliżu gruczołu sutkowego. Góra jest tam rzutowana. Ale w przypadku dusznicy bolesnej pacjenci odczuwają ból za mostkiem i rozprzestrzenia się wzdłuż lewej połowy klatki piersiowej.

Jak serce znajduje się w ludzkim ciele

Serce w ludzkim ciele znajduje się na środku klatki piersiowej, ale jego główna część przechodzi w lewą połowę, a tylko jedna trzecia znajduje się po prawej stronie. Dla większości ludzi ma kąt pochylenia, ale dla pełnych ludzi jego pozycja jest bliższa poziomej, a dla osób cienkich bliżej pionowej.

Lokalizacja serca w klatce piersiowej u ludzi

U ludzi serce znajduje się w klatce piersiowej w taki sposób, że jego przednia, boczne powierzchnie stykają się z płucami, a tylna - z przeponą. Podstawa serca (powyżej) przechodzi do dużych naczyń - aorty, tętnicy płucnej. Wierzchołek jest najniższą częścią, w przybliżeniu odpowiada 4-5 odstępowi między żebrami. Można go znaleźć w tym obszarze, upuszczając wyimaginowaną prostopadłość ze środka lewej obojczyka.

Zewnętrzna struktura serca

Zewnętrzna struktura serca oznacza jego komory, zawiera dwie przedsionki, dwie komory. Są one podzielone na partycje. Płuca, żyła główna przepływa do serca, a tętnice krwi w płucach i aorcie znoszą krew. Między dużymi naczyniami, na granicy tych samych przedsionków i komór znajdują się zawory:

  • aorty;
  • tętnica płucna;
  • mitral (po lewej);
  • trójdzielny (między prawymi częściami).

Serce jest otoczone wnęką z niewielką ilością płynu. Tworzą go liście osierdzia.

Jak wygląda ludzkie serce?

Jeśli zacisniesz pięść, możesz wyobrazić sobie dokładnie takie serce. W tym przypadku część, która znajduje się w stawie nadgarstkowym, będzie jego podstawą, a ostry kąt między pierwszym a kciukiem jest wierzchołkiem. Co ważne, jego rozmiar jest również bardzo zbliżony do zaciśniętej pięści.

Wygląda jak ludzkie serce

Granice serca i ich rzut na powierzchnię klatki piersiowej

Granice serca znajdują się podczas uderzenia, podczas stukania, dokładniej są one określane za pomocą promieniowania rentgenowskiego lub echokardiografii. Projekcje konturu serca na powierzchni klatki piersiowej są następujące:

  • prawo - 10 mm po prawej stronie mostka;
  • po lewej - 2 cm do wewnątrz od pionu od środka obojczyka;
  • u góry - 5 przestrzeni międzyżebrowych;
  • podstawa (górna) - 3 żebra.

Jakie tkanki są częścią serca

Skład serca obejmuje następujące rodzaje tkanek:

  • mięsień - główny, zwany mięśnia sercowego, i komórki z kardiomiocytami;
  • łączenie - zawory, akordy (nici przytrzymujące liście), warstwa zewnętrzna (nasierdziowa);
  • nabłonek - wewnętrzna skorupa (wsierdzie).

Powierzchnia ludzkiego serca

W ludzkim sercu wyróżnia się następujące powierzchnie:

  • żebra, mostek - przód;
  • płucny - boczny;
  • freniczny - niższy.

Góra i dół serca

Wierzchołek serca jest skierowany w dół, a w lewo, jego lokalizacja to 5. przestrzeń międzyżebrowa. Reprezentuje szczyt stożka. Szeroka część (podstawa) znajduje się na górze, bliżej obojczyka i jest rzutowana na żebra poziomu 3.

Kształt ludzkiego serca

W kształcie serce zdrowego człowieka wygląda jak stożek. Jego czubek jest skierowany pod ostrym kątem w dół i na lewo od środka mostka. Baza zawiera ujście dużych naczyń i znajduje się na poziomie 3 żeber.

Prawy przedsionek

Otrzymuje krew z żyły głównej. Obok nich znajduje się owalna dziura łącząca PP i LP w sercu płodu. U noworodka zamyka się po otwarciu dopływu krwi do płuc, a następnie całkowicie zarasta. W skurczu (skurcz) krew żylna przechodzi do trzustki przez zastawkę trójdzielną (trójdzielną). PP ma dość silne mięsień sercowy i sześcienny kształt.

Opuścił Atrium

Krew tętnicza z płuc przechodzi do LP przez 4 żyły płucne, a następnie przepływa przez otwór w LV. Ściany LP są 2 razy cieńsze niż po prawej. Kształt LP wygląda jak cylinder.

Prawa komora

Ma wygląd odwróconej piramidy. Pojemność trzustki wynosi około 210 ml. Można w nim wyróżnić dwie części - stożek tętniczy (płucny) i rzeczywistą jamę komory. W górnej części znajdują się dwie zastawki: trójdzielna i tułowia płucna.

Lewa komora

Podobnie jak odwrócony stożek, jego dolna część tworzy wierzchołek serca. Grubość mięśnia sercowego jest największa - 12 mm. U góry znajdują się dwa otwory - do połączenia z aortą i PL. Oba są zablokowane przez zastawki - aortalną i mitralną.

Dlaczego ściany przedsionków są cieńsze niż ściany komór

Grubość ścian przedsionka jest mniejsza, są cieńsze, ponieważ muszą pchać krew tylko do komór. Prawa komora podąża za nimi siłą, wyrzuca zawartość do sąsiednich płuc, a lewa największa ściana jest największa. Pompuje krew do aorty, gdzie panuje wysokie ciśnienie.

Zastawka trójdzielna

Prawa zastawka przedsionkowo-komorowa składa się z uszczelnionego pierścienia ograniczającego otwarcie, a zastawki mogą być nie 3, ale od 2 do 6.

Funkcją tego zaworu jest zapobieganie cofaniu się krwi w PP z skurczem trzustki.

Zastawka pnia płucnego

Nie pozwala krwi wrócić do trzustki po jej zmniejszeniu. Struktura zawiera klapy zbliżone kształtem do półksiężyca. Pośrodku każdego znajduje się węzeł, który uszczelnia zamknięcie.

Zastawka mitralna

Ma dwa skrzydła, jedno z przodu, a drugie z tyłu. Kiedy zawór jest otwarty, krew przepływa z LP do LV. Kiedy komora jest ściśnięta, jej części są zamknięte, aby zapewnić przepływ krwi do aorty.

Zastawka aorty

Utworzony przez trzy księżycowe klapy. Podobnie jak płuca nie zawiera nici, które trzymają ulotki. W obszarze, w którym znajduje się zastawka, aorta rozszerza się i ma wgłębienia zwane zatokami.

Masa serca dorosłych

W zależności od budowy ciała i całkowitej masy ciała masa serca u osoby dorosłej waha się od 200 do 330 g. U mężczyzn jest średnio o 30-50 g cięższa niż u kobiet.

Schemat cyrkulacji

Wymiana gazowa zachodzi w pęcherzykach płucnych. Krew żylna pochodzi z tętnicy płucnej wychodzącej z trzustki. Pomimo nazwy tętnice płucne niosą krew żylną. Po powrocie nasycenia dwutlenkiem węgla i tlenu przez żyły płucne krew przechodzi do LP. Tworzy to mały krąg przepływu krwi, zwany płucnym.

Duży okrąg obejmuje całe ciało jako całość. Z LV krew tętnicza rozprowadzana jest po wszystkich naczyniach, odżywiając tkanki. Pozbawiona tlenu żylna krew przepływa z żyły głównej do PP, a następnie do trzustki. Kręgi są do siebie zamknięte, zapewniając ciągły przepływ.

Aby krew dostała się do mięśnia sercowego, musi najpierw przejść do aorty, a następnie do dwóch tętnic wieńcowych. Są tak nazwane ze względu na formę rozgałęzienia, przypominającą koronę (koronę). Krew żylna z mięśnia sercowego wnika głównie do zatoki wieńcowej. Otwiera się w prawym przedsionku. Ten krąg krążenia jest uważany za trzeci, wieńcowy.

Obejrzyj wideo na temat struktury ludzkiego serca:

Jaka jest specjalna struktura serca u dziecka

Do szóstego roku życia serce ma kształt kuli ze względu na duże przedsionki. Jego ściany są łatwe do rozciągnięcia, są znacznie cieńsze niż u dorosłych. Stopniowo powstaje sieć włókien ścięgien mocujących klapy zastawki i mięśnie brodawkowe. Pełny rozwój wszystkich struktur serca kończy się w wieku 20 lat.

Do dwóch lat impuls serca tworzy prawą komorę, a następnie część lewej. Tempo wzrostu przedsionków do 2 lat prowadzi, a po 10 latach wiodą komory. LV wyprzedza prawo o dziesięć lat.

Główne funkcje mięśnia sercowego

Mięsień sercowy różni się budową od wszystkich innych, ponieważ ma kilka unikalnych właściwości:

  • Automatyzm - wzbudzenie pod wpływem własnych pulsów bioelektrycznych. Początkowo tworzą się w węźle zatokowym. Jest głównym rozrusznikiem serca, generując sygnały o częstotliwości około 60–80 na minutę. Podstawowymi komórkami układu przewodzącego są węzły 2 i 3 rzędu.
  • Przewodnictwo - impulsy z miejsca formowania mogą rozprzestrzeniać się z węzła zatokowego do PP, LP, węzła przedsionkowo-komorowego, wzdłuż mięśnia sercowego komór.
  • Pobudliwość - w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne i wewnętrzne aktywowane jest mięsień sercowy.
  • Kurczliwość to zdolność do kurczenia się, gdy jest podekscytowana. Ta funkcja tworzy możliwości pompowania serca. Siła, z jaką mięsień sercowy reaguje na bodziec elektryczny, zależy od ciśnienia w aorcie, stopnia rozciągnięcia włókien w rozkurczu, objętości krwi w komorach.

Jak działa serce

Funkcjonowanie serca przechodzi przez trzy etapy:

  1. Zmniejszenie PP, LP i rozluźnienie trzustki i lewej komory z otwarciem zastawek między nimi. Przejście krwi do komór.
  2. Skurcz komorowy - otwierają się zastawki naczyń, krew przepływa do aorty i tętnicy płucnej.
  3. Ogólny relaks (rozkurcz) - krew wypełnia przedsionki i naciska zastawki (zastawki mitralnej i trójdzielnej), dopóki się nie otworzą.

Podczas skurczu komór zastawki między nimi a przedsionkami są zamykane przez ciśnienie krwi. W rozkurczu ciśnienie w komorach maleje, staje się niższe niż w dużych naczyniach, a następnie części zastawki płucnej i aorty zamykają się razem, aby przepływ krwi nie powrócił.

Cykl serca

W cyklu serca istnieją 2 etapy - skurcz i relaksacja. Pierwszy nazywa się skurczem i obejmuje również 2 fazy:

  • zwężenie przedsionków w celu wypełnienia komór (trwa 0,1 sekundy);
  • praca części komorowej i uwalnianie krwi do dużych naczyń (około 0,5 s).

Potem następuje relaksacja - rozkurcz (0,36 s). Komórki zmieniają biegunowość, aby reagować na następny impuls (repolaryzacja), a naczynia krwionośne mięśnia sercowego przynoszą pożywienie. W tym okresie przedsionki zaczynają się wypełniać..

A oto więcej o osłuchiwaniu serca.

Serce zapewnia postęp krwi w dużym i małym kole dzięki skoordynowanej pracy przedsionków, komór, głównych naczyń i zastawek. Mięsień sercowy ma zdolność generowania impulsu elektrycznego, przewodzenia go z węzłów automatyzmu do komórek komór. W odpowiedzi na działanie sygnału włókna mięśniowe stają się aktywne i kurczą się. Cykl serca składa się z okresu skurczowego i rozkurczowego.

Przydatne wideo

Obejrzyj wideo na temat pracy ludzkiego serca:

Ważną funkcję odgrywa krążenie wieńcowe. Kardiolodzy badają jego cechy, wzór ruchu małego koła, naczynia krwionośne, fizjologię i regulację, gdy podejrzewa się problemy.

Złożony układ przewodzenia serca ma wiele funkcji. Jego struktura, w której znajdują się węzły, włókna, oddziały, a także inne elementy, pomaga w ogólnej pracy serca i całego układu krwionośnego w ciele.

Z powodu treningu serce sportowca różni się od przeciętnego człowieka. Na przykład według głośności uderzenia, rytmu. Jednak u byłego sportowca lub podczas przyjmowania stymulantów mogą rozpocząć się choroby - arytmia, bradykardia, przerost. Aby temu zapobiec, warto pić specjalne witaminy i leki.

Jeśli podejrzewa się jakąkolwiek nieprawidłowość, zaleca się prześwietlenie serca. Może ujawnić cień w normie, wzrost wielkości narządu, wady. Czasami radiografia jest wykonywana z kontrastem przełyku, a także w jednym do trzech, a czasem nawet czterech rzutach.

Zwykle wielkość serca osoby zmienia się przez całe życie. Na przykład u dorosłych i dzieci może się różnić kilkadziesiąt razy. Płód jest znacznie mniejszy niż dziecko. Rozmiar komór i zaworów może się różnić. Co jeśli włożą trochę serca?

Kardiolog w dość dorosłym wieku może zidentyfikować serce po prawej stronie. Taka anomalia często nie stanowi zagrożenia dla życia. Ludzie, którzy mają serce po prawej, muszą tylko ostrzec lekarza, na przykład przed wykonaniem EKG, ponieważ dane będą nieco różnić się od standardowego.

W przypadku dodatkowej przegrody może powstać serce przedsionkowe. Co to znaczy? Jak niebezpieczna jest niekompletna forma u dziecka?

Możliwe jest wykrycie MARS serca u dzieci poniżej trzeciego roku życia, młodzieży i dorosłych. Zazwyczaj takie anomalie przechodzą prawie niezauważone. Do badań stosuje się ultradźwięki i inne metody diagnozowania struktury mięśnia sercowego.

MRI serca wykonuje się zgodnie ze wskaźnikami. I nawet dzieci są badane, dla których wady serca, zastawki, naczynia wieńcowe stają się wskazaniami. MRI z kontrastem pokaże zdolność mięśnia sercowego do gromadzenia płynu, identyfikacji nowotworów.

Ważne Jest, Aby Zdawać Sobie Sprawę Z Dystonią

  • Tętniak
    Udar: rehabilitacja po udarze
    Rehabilitacja po udarze jest ważnym etapem, który jest niezbędny, aby zapewnić pacjentowi powrót do zdrowia w możliwie największym stopniu. Wynika to z faktu, że po udarze, szczególnie z poważnym uszkodzeniem mózgu, częściowo, a czasem całkowicie, utracił zdolność do poruszania się, komunikacji, koncentracji, zapamiętywania i innych ważnych funkcji.

O Nas

HomeStroke Rodzaje udaru Udar mózgu: przyczyny, objawy, konsekwencjeUszkodzenie tkanki mózgowej, niezależnie od stopnia, stanowi wielkie zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi.